...კუართი უნდოჲ არს, რომელი-იგი სახჱ იყო პირველთქუმულისა მის სიტყჳსაჲ, რომელი ვთქუთ ამისთჳს ზეით მოქსოვილისა.
და მჴედარნი ამას იქმოდეს, ხოლო თავადი ჯუარსაცა ზედა შეჰვედრებდა დედასა მოწაფესა მას საყუარელსა, რაჲთამცა ჩუენცა გუასწავა მსახურებაჲ მშობელთაჲ. ხოლო იოვანე კუალად ჰმალავს თავსა თჳსსა სიმდაბლით, რამეთუ უკუეთუმცა არა ფრიადისა მის სიმდაბლისაგან დუმნა, მიზეზიცამცა თქუა, რომლისათჳს უყუარდა იგი უფალსა, რამე-თუ დიდი იყო მიზეზი იგი და საკჳრველი, უკუეთუმცა ეთქუა. ხოლო რაჲსათჳს სხუასა სიტყუასა ნუგეშინის-ცემისასა არა ეტყჳს იოვანეს, მჭმუნვარედ მდგომარესა? ერთად, რამეთუ ჟამი არა იყო მრავალთა სიტყუათა თქუმად, და მეორედ, რამეთუ ესეცა არამცირედი პატივი იყო და ნუგეშინის-ცემაჲ, რომელ დედაჲ თჳსი შეჰვედრა მას. და იხილე, ვი-თარ ჯუარსცუმული ყოველსავე შეუშფოთებელად იქმოდა და იტყოდა: მოწაფესა ეტყოდა დედისათჳს, წინაჲსწარმეტყუელებათა აღასრულებდა, ავაზაკსა აცხოვნებდა, რომელი-იგი პირველ ჯუარს-ცუმისა შეურვებულ იყო და იშიშვოდა; არამედ მუნ იქმოდა, რაჲთამცა ბუნებაჲ კაცობრივი აჩუენა, ხოლო აქა ძალსა მას ღმრთეებისასა გამოაჩინებდა და რაჲთა ჩუენ გუასწაოს, რომელ დაღაცათუ გუეშინოდის ჭირთაგან, არავე ვევლტოდით მათ, რამეთუ შე-რაჲ-ვიდეთ მას შინა, ყოველივე ადვი...