სახარებაჲ იოვანესი 18:6

...ამედ დაეცა პირსა ზედა. ხოლო ესე ამისთჳს ქმნა იესუ, რაჲთა გჳჩუენოს, ვითარმედ არა თუ ოდენ შეპყრობად ვერ ძალ-ედვა, არამედ ვერცა იცნობდეს, უკუეთუმცა არა თჳთ შეუნდო.

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მერმე კუალად ჰკითხა მათ: ვის ეძიებთ?“ (18,7).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ჵ უგულისხმოებაჲ! სიტყუამან მან პირველმან დასცნა პირსა ზედა, (შდრ. იოან. 18,6) და არავე შეიგონეს, რაჲთამცა ცნეს ძალი მისი. ხოლო უფალმან, ვინაჲთგან რომელი მისა ჯერ-იყო, ქმნა, და მათ არა გულისხმა-ყვეს, ამისთჳს მისცემს თავსა თჳსსა და ეტყჳს:

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „გარქუ თქუენ, ვითარმედ: მე ვარ (18,8). დგა იუდაცა მიმცემელი“ (18,5).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: იხილე დაწყნარებულებაჲ მახარებელისაჲ, ვითარ არა აგინებს მიმცემელსა მას და ესრეთ მარტივად იტყჳს ქმნულსა მას, და ერ-თისა ოდენ ისწრაფის გამოცხადებად, ვითარმედ ყოველივე მისითა მიშუებითა იქმნა. ხოლო რაჲთა ვერვინ თქუას, ვითარმედ: მან მოიყვანნა იგინი ამას საქმესა, ვინაჲთგან თქუა, ვითარმედ: „მე ვარ“, ამისთჳს ქმნა ყოველივე საქმჱ დამაყენებელი მათი, და ვითარცა დაადგრეს უკეთურებასავე ზედა და არცა ერთი აქუნდა მიზეზი, მაშინ მისცა მათ თავი თჳსი და ჰრქუა:

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „უკუეთუ მე მეძიებთ, უტევენით ესენი“ (18,8).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ვიდრე უკუანაჲსკნელად ჟამადმდე აჩუენა მათ ზ...

...იტყჳს მისთჳს, ამისთჳს აქა ფრიადი სიმდაბლჱ აჩუენა, რამეთუ არცა სიკუდილისათჳს თქუა, ვითარცა სხუათა, ვითარმედ: „შეურვებულ იყო“, (შდრ. მათ. 26,38); (მარკ. 14,34) არამედ უფროჲსად წინააღმდგომი თქუა, ვითარმედ: „დასცნა იგინი პირსა ზედა თჳსსა“, (შდრ. იოან. 18,6) და ამისთჳს აქა იტყჳს ამას სიმდაბლისა სახესა, ვინაჲთგან მუნ არა თქუა. რამეთუ სიკუდილისათჳს ესრეთ იტყჳს, ვი-თარმედ: თქუა იესუ, ვითარმედ: „ჴელმწიფებაჲ მაქუს დადებად სულისა ჩემისა და ჴელმწიფებაჲ მაქუს კუალად მოღებად მისა“, (იოან. 10,18) და არარას იტყჳს მუნ კაცობრივსა. ამისთჳს აქა ფრიად კაცობრივსა საქმესა იქმს, რაჲთა დაამტკიცოს კაცებაჲ მისი, რამეთუ მათე შეურვებისა მისგან და შიშისა და ოფლისა მოასწავებს მისსა კაცებისა ბუნებასა, ხოლო ესე - გლოვისაგან. უკუეთუმცა არა ჭეშმარიტად ჩუენისა ბუნებისაჲ იყო, ვი-თარმცა შეპყრობილ იქმნა გლოვისა მიერ ერთ და ორგზისცა? ხოლო ჰურიათა მათ, რომელნი აბრალობდეს მას, არარაჲ ჰრქუა; რამეთუ რად საჴმარ იყვნეს სიტყუანი ესე, ვინაჲთგან საქმით ეგულებოდა ქმნაჲ?

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „აღიღეთ ლოდი იგი“ (11,39).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ხოლო რაჲსათჳს შორით არა მოუწოდა მას და წარმოადგინა, ანუ...

...იფებოდა ჰურიასტანს სლვად, რამეთუ ეძიებდეს მას ჰურიანი მოკლვად“ (7,1).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: რასა იტყჳ, ჵ ნეტარო იოვანე? არა ჴელ-ეწიფებოდაა ამას, რომელსა ძალ-ედვა ყოველივე, რაჲცა ენება, ქმნად? რამეთუ თქუა, ვითარმედ: „ვის ეძიებთ?“ (იოან. 18,4) და მეყსეულად დასცნა იგინი მართლუკუნ. (შდრ. იოან. 18,6) რომელი მრავალგზის არნ მათ შორის, და ვერ ხედვიდიან, ამას ვერ ჴელ-ეწიფებოდაა? და ვითარ უკუანაჲსკნელცა შორის მათსა განვლო შორის ტაძარსა, რაჟამს კრებაჲ იყო, და მკლველნი იგი მუნ იყვნეს? და ფიცხელთა სიტყუათა ეტყოდა, ვიდრეღა მათცა უკჳრდა, ვითარმედ: „არა ესე არსა, რომელსა ეძიებდეს მოკლვად? და აჰა ესერა კადნიერებით ეტყჳს მათ, და არარას ეტყჳან მას“. (იოან. 7,25-26) რანი არიან უკუე იგავნი ესე? გარნა არა იგავნი არიან. ნუ იყოფინ! არამედ ესრეთ ვიტყჳ, თუ ღმრთეებისაცა საქმეთა აჩუენებდა და კაცებისათაცა; და რაჟამს თქუას, თუ: „ჴელმწიფებაჲ არა აქუნდა“, ვითარცა კაცისათჳს იტყჳს და კაცობრივთა მათ საქმეთა მოქმედისა, ხოლო ოდეს იტყოდის, თუ: შორის მათსა დგა, და ვერ შეიპყრობდეს, მაშინ ღმრთეებისა მისისა საქმეთა გჳჩუენებს და ძალსა მას მისსა. რამეთუ ჭამაცა, ვი-თარცა კაცმან, და იყო ღმერთი, და ორივე ჭეშმარიტებით აქუნდა: ღმრ...