სახარებაჲ იოვანესი 16:7

...), რომლისათჳს თჳთ თავადი ეტყოდა მოწაფეთა, ვითარმედ: "რაჲ-იგი მესმა მამისაგან, მას გითხრობ თქუენ" (იოან. 15:15). ხოლო ოდეს ესმა მოწაფეთა? გარნა თუ მაშინ, რაჟამს ჰრქუა: "უმჯობეს არს თქუენდა, უკუეთუ მე წარვიდე. უკუეთუ მე არა წარვიდე, ნუგეშინის-მცემელი იგი არა მოვიდეს თქუენდა" (იოან. 16:7). ესე იგი არს, ვითარმედ: უკუეთუ არა დააკლდეთ ჴორციელად ხილვასა ჩემსა, ვერ ისწავებთ სურვილსა სულისასა, არამედ რაჟამს მე წარვიდე, მაშინ მოფენითა სულისაჲთა ისწაოთ, თუ რაჲ არს სიყუარული სულიერი, არა-მოქენე ჴორცთა მახლობელობისაჲ.

რამეთუ იოვანე ნათელ-სცემდა წყლითა, ხოლო თქუენ ნათელიღოთ სულითა წმიდითა, არა მრავალთა ამათ დღეთა შემდგომად (1,5).

თარგმანი: არღარა მიფარულად იტყჳს, ვითარმედ: "უმცირესი სასუფეველსა ცათასა უფროჲს მისსა არს" (მათ. 11:11), არამედ განცხადებულად გამოაჩინებს, თუ რაოდენ უმეტეს არს იოვანესსა, რამეთუ იგი წყლითა ნათელ-სცემდა, და წყლისაჲ იგი ნათლის-ღებაჲ მოციქულთა მიეღო ჟამად-ჟამად, ვითარ-იგი ცხად ჰყოფს უფალი, პეტრეს რაჲ ჰრქუას: "განბანილსა მას არა უჴმს განბანად, გარნა ფერჴნი ხოლო" (იოან. 13:10), გარნა წყალსა, რომელსა ზედა არა სახელ-ედვას "მამ...

...რაოდენი ესმეს, მას იტყოდის და მომავალი გითხრას თქუენ. რამეთუ ყოველი, რაოდენი აქუს მამასა, ჩემი არს“ (16,13,15). რამეთუ ვინაჲთგან ჰრქუა, ვითარმედ: „მან გასწავოს ყოველი და მოგაჴსენოს და ნუგეშინის-გცეს“, (შდრ. იოან. 14,26) და ვითარმედ: „ჯერ-არს ჩემი წარსლვაჲ და მისი მოსლვაჲ“, (შდრ. იოან. 16,7) და ვითარმედ: „აწ ვერ იტჳრთავთ, ხოლო მაშინ იტჳრთოთ, და გიძღოდის ჭეშმარიტებასა ყოველსა“, რაჲთა არა ამის ყოვლისაგან შეჰრაცხონ სული უმეტეს მისა და უშჯულოებად შთავარდენ, ამისთჳს ჰრქუა: „ჩემგან მიიღოსო“ (16,14), ესე იგი არს, ვითარმედ: რასა მე ვიტყჳ, მანცა იგივე თქუას. ხოლო თუ: „თავით თჳსით არას იტყოდის“, ესე იგი არს, ვითარმედ: არარას წინააღმდგომსა ჩემსა იტყოდის და უცხოსა ჩემთა სიტყუათაგან. ვითარცა-იგი თავისა თჳსისათჳს იტყოდა, ვითარმედ: „თავით თჳსით არა ვიტყჳ“, (იოან. 14,10) ესე იგი არს, ვითარმედ: არარას ვიტყჳ უცხოსა მამისაგან, ეგრეთვე სულისათჳს იტყჳს. ხოლო თუ: „ჩემგან მიიღოს“, ესე იგი არს, ჩემისა გულისხმის-ყოფისაგან, რამეთუ ერთ არს გულისხმის-ყოფაჲ ჩემი და სულისა წმიდისაჲ. „და მომავალი გითხრას თქუენ“. - რამეთუ ამას სურვიელ იყვნეს იგინი, ვინაჲთგან ზედაჲსზედა ჰკითხვიდეს მომავალთა საქმეთა; ამისთჳს იტყჳს...

...იგი, ვინაჲთგან რომელსა ფრიად უყუარს იგი და შეყუარებულ არს მის მიერ, მას ესრეთ ჰნებავს. ამისთჳს მრავალგზის იტყოდა ერთბამად სიტყუათა მათ შემაწუხებელთაცა და ნუგეშინისმცემელთაცა, რაჲთამცა გამოცადნა გონებანი მათნი, რამეთუ სიტყუაჲ ესე, ვითარმედ: „თქუენ თანა იყოს“, და ვითარმედ: „უმჯობეს არს თქუენდა, რაჲთა მე წარვიდე“, (იოან. 16,7) ნუგეშინის-ცემისა იყო. რამეთუ ამისთჳს მრავალი რაჲ თქუა, ვითარმედ: „თქუენ თანა იყოს“, და ვითარმედ: „სოფელი ვერ მიიღებს მას“, და: „მან მოგაჴსენოს ყოველივე“, და: „სული ჭეშმარიტებისაჲ“, და: „სული წმიდაჲ“, და: „ნუგეშინისმცემელი“, რაჲთა არა მწუხარე იყვნენ, ვითარმცა არა იყო ჴელისაღმპყრობელ მათა და შემწე. ხოლო იტყჳს, ვითარმედ: „უმჯობეს არს“, რაჲთა გულისხმა-ყონ, ვითარმედ მან ყვნეს იგინი სულიერ.

სწავლაჲ ოე: ძალისა მისთჳს, რომელი მოციქულთა სულისა მიერ წმიდისა მიიღეს, და სათნოებისათჳს და უკეთურებისა და ანგელოზთა და კაცთა

და ესრეთცა უკუე იქმნა, რამეთუ რომელთა-იგი ეშინოდა და ძრწოდეს, მათ მო-რაჲ-იღეს სული წმიდაჲ, მეყსეულად უშიშად შევიდოდეს ბრძოლად მახჳლისა და ცეცხლისა და მჴეცთა და ზღუათა და ყოვლისა ჭირისა, და უსწავლელთა მათ და უმეცართა ესევითარი სიბრძნჱ და კადნიერებაჲ მოიღეს, ვიდრეღა ყოველნი განაკჳრვნეს; რამე-თუ თიჴისანი იყვნეს, და რკინის...