სახარებაჲ იოვანესი 16:21

...ჩვენებდა და სიხარულის სიუხვესაც: „დედაკაცი, რაჟამს შობნ, მწუხარე არნ, რამეთუ მოიწია ჟამი მისი"; შემდეგ, რომ გვეჩვენებინა, როგორ სწრაფად გადის მწუხარების გრძნობა და სიხარულსა და მხიარულებას ენაცვლება, ამბობს: „ხოლო რაჟამს შვის ყრმაჲ, არღარა მოეჴსენის ჭირი იგი სიხარულითა მით, რამეთუ იშვა კაცი სოფელსა შინა" (იოან 16:21). ხედავ უსაზღვრო მზრუნველობას (ღვთისას)? ხედავ, რომ სასჯელი შეგონებით არის სავსე? „მწუხარებით ჰშვნე შვილნი". შემდეგ: „და ქმრისა შენისა მიმართ იყოს მიქცევაჲ შენი, და იგი გეუფლებოდეს შენ". თითქოს ცოლის წინაშე იმართლებს თავს, კაცთმოყვარე ღმერთი ამბობს: დასაწყისში შენ თანასწორპატივად შეგქმენი (ქმრისა) და მინდოდა, რომ ერთი ღირსებისანი ყოფილიყავით, ყოველივეში თანაზიარობდით, და როგორც ქმარს, ისე შენ მოგეცით ყველა ქმნილებაზე ხელმწიფება; მაგრამ, რადგან თანასწორპატივობა ჯეროვნად ვერ გამოიყენე, ამიტომ ქმარს დაგიმორჩილებ: „და ქმრისა შენისა მიმართ იყოს მიქცევაჲ შენი, და იგი გეუფლებოდეს შენ". რადგან შენ, თანასწორპატივიანი და თანაბუნებიანი ქმარი მიატოვე, ის, ვისთვისაც შეიქმენი, და ბოროტ ცხოველთან — გველთან საუბარი აირჩიე და მისგან რჩევა მიიღე, ამიტომ უკვე მას დაგიმორჩილებ და შენს ბატონად გამოვაცხადებ მას, რათა მისი ხელმწიფება აღია...