თ ა რ გ მ ა ნ ი: რაჲსათჳს თქუა სიტყუაჲ ესე? ამისთჳს, რამეთუ მის სიტყჳსა მიმართ წინააღუდგებოდა, რომელ თქუეს, ვითარმედ: არა ღმრთისა მიერ არს; რამეთუ რომელი ღმრთისა მიერ იდიდებოდა, ვი-თარ არა ღმრთისაგან იყო, რომლისა სახელი ამისთჳს იდიდების? ამის-თჳსცა თავადმან თქუა, ვითარმედ: „არა ჩემთჳს იყო ჴმაჲ ესე, არამედ თქუენთჳს“. ესე იგი არს, ვითარმედ: არა თუ ამისთჳს იყო, რაჲთამცა მე რაჲმე ვცან, რომელი არა ვიცი, რამეთუ მე ყოველივე მამისაჲ ვიცი. რამეთუ ვინაჲთგან იტყოდეს, ვითარმედ: „ანგელოზი ეტყოდა მას“ (12,29), ანუ: „ქუხილი იყო“ (12,29), და არა ზრუნვიდეს მისდა ცნობად, ამისთჳს თქუა, ვითარმედ: „თქუენთჳს იყო“, რაჲთამცა ესრეთ დაარწმუნა კითხვად, თუ რაჲ იყო. ხოლო შეშინებულთა მათ არავე ჰკითხეს, თუ რაჲ იყო, რომელთა არა უწყოდეს ყოლადვე, თუ რაჲ იყო. და ამისთჳს არა საჴმარ-უჩნდა სიტყჳსა მის ცნობად: „არა ჩემთჳს იყო ჴმაჲ ესე, არამედ თქუენთჳს“. ჰხედავთა, რამეთუ მდაბალნი სიტყუანი ყოველნივე მათთჳს ითქუმოდეს? თუ არა, ძესა არა უჴმდა შეწევნაჲ.
სახარებაჲ იოვანესი 12:30
29. ხოლო ერი იგი, რომელი დგა და ესმა, იტყოდეს, ვითარმედ: ქუხილი იყო; ხოლო სხუანი იტყოდეს: ანგელოზი ეტყოდა მას.30. მიუგო იესუ და ჰრქუა მათ: არა ჩემთჳს იყო ჴმაჲ ესე, არამედ თქუენთჳს.31. აწ არს სასჯელი ამის სოფლისაჲ, აწ მთავარი იგი ამის სოფლისაჲ განვარდეს გარე.
სახარებაჲ იოვანესი თავი 12