თ ა რ გ მ ა ნ ი: რაჲსათჳს არა თქუა, თუ: სახელითა მამისა ჩემისაჲთა გამოვედ გარე? რაჲსათჳს არა თქუა: მამაო, აღადგინე ესე, არამედ ესე ყოველი დაუტევა და ლოცვისა სახჱ ქმნა, ხოლო საქმისა მიერ გამოაჩინა თჳსი ჴელმწიფებაჲ? ამისთჳს, რამეთუ ესეცა მისისა სიბრძნისა საქმჱ იყო, რომელ-ესე სიტყუათა მიერ სიმდაბლჱ და საქმეთა მიერ ჴელმწიფებაჲ გამოაჩინა, რამეთუ ვინაჲთგან ვერარას სხუასა იტყოდეს ქრისტესთჳს, არამედ ამას ოდენ, ვითარმედ: არა ღმრთისა მიერ არს, და ესრეთ მრავალთა აცთუნებდეს, ამისთჳს კეთილად უჩუენა იგიცა სახჱ, რომელსა მათი იგი უძლურებაჲ აჩუენებდა, რამეთუ შესაძლებელ იყო სხჳთაცა სახითა ჩუენებად თჳსისა ერთობისა მამისა თანა, არამედ ვერ ძალ-ედვა ერსა მას მაღალთა მათ საქმეთა გულისხმის-ყოფად.
სახარებაჲ იოვანესი 11:43
42. და მე ვიცი, რამეთუ მარადის ისმენ ჩემსა, არამედ ერისა ამისთჳს, რომელი გარე მომადგს მე, ვთქუ, რაჲთა ჰრწმენეს, რამეთუ შენ მომავლინე მე.43. და ესე ვითარცა თქუა, ჴმითა დიდითა ღაღატ-ყო: ლაზარე, გამოვედ გარე!44. და გამოვიდა მკუდარი იგი შეკრული ჴელით და ფერჴით სახუევლითა, და პირი მისი დაბურვილ იყო სუდარითა. ჰრქუა მათ იესუ: განჰჴსენით ეგე და უტევეთ, ვიდოდის.
სახარებაჲ იოვანესი თავი 11