...მაშ, რაღაა ნათქვამი? სხვა არაფერს, თუ არა სიამესა და გამარჯვების ნიშანს აჩვენებს.
რადგან სხვაგანაც წინასწარმეტყველი მდინარეებს ხელის დამკვრელებად წარმოაჩენს; ამბობს: „მდინარეთა აღიტყუელონ ჴელნი თანად;“ (); ესაიაც ხეებს იგივე მოქმედებას მიაწერს, ხოლო ესავე ფსალმუნთმგალობელი კვლავ მთებსა და ბორცვებს ხტუნვით წარმოგვიდგენს — არა იმისთვის, რომ ასე გავიგოთ, თითქოს მთები და ბორცვები ხტოდნენ, არც იმისთვის, რომ მდინარეებს ტაში დაეკრათ ან ხელები ჰქონოდათ (რადგან ეს უკიდურესი უგუნურებაა), არამედ რათა სიამის სიჭარბე ვისწავლოთ. იგივე შეიძლება ადამიანებთანაც დავინახოთ. და რატომ არ თქვა: „იხარეთ და იხტუნეთ“, არამედ: „აღიტყუელენით ჴელნი თქუენნი“ () და „ღაღადებდით“ ()? ამით იგი გვიჩვენებს სიამეს, რომელიც ყოველ ზომას აღემატება. რადგან როგორც ქრისტე, როცა ამბობს: **„ხოლო შენ რაჟამს იმარხვიდე, იცხე თ...