ფსალმუნნი 68:1

...ოტისა მის საქმისა და ფრიადი იგი შური კეთილისაჲ არა აქუნდა სახედ მისისა დიდებულებისა და სათნოებისა. ხოლო მოწაფეთა მისთა, რომელნი სულისა სიკეთითა და სიწრფოებითა სავსე იყვნეს, მათ მოიჴსენეს წერილისაჲ, რომელი იტყჳს, ვითარმედ: „შურმან სახლისა შენისამან შემჭამა მე“, (იოან. 2,17); (ფსალმ. 68,10) არამედ მათ არა მოიჴსენეს წინაჲსწარმეტყუელებაჲ იგი და ეტყოდეს: „რასა სასწაულსა მიჩუენებ ჩუენ?“ რამეთუ მწუხარე იქმნნეს, რომელ ანგაჰრებისა მათისა მიზეზი დაჴსნად ენება, რაჲთამცა სიტყუათა მათთა მიერ დააყენეს იგი. ამისთჳსცა უფალმან არა მისცა მათ სასწაული, ვითარცა-იგი პირველ, რაჟამს ითხოვდეს სასწაულსა. და უფალმან ჰრქუა მათ, ვითარმედ: „ნა-თესავი ბოროტი და მემრუშჱ სასწაულსა ეძიებს, და სასწაული არა ეცეს მას, გარნა სასწაული იონა წინაჲსწარმეტყუელისაჲ“. (მათ. 12,39); (16,4); (ლუკ. 11,29) და მაშინ ცხადად ჰრქუა მათ სიტყუაჲ იგი, ხოლო აქა - იგავითრე. და ამას იქმს მათისა მის უკუანაჲსკნელისა უგულისხმოებისათჳს, რამეთუ ხედვიდა სიბოროტესა გონებისა მათისასა; თუ არა, უკუეთუმცა არ ესრეთ იყო, არცამცა დააყენა ჩუენებად სასწაული, რომელი-იგი თჳნიერ მათისა თხოვისა მრავალგზი...