ფსალმუნნი 67:2

საქართველოს წმინდა მართლმადიდებელი ეკლესიის წევრთ, მკვიდრთ ივერიისა და ჩვენი ქვეყნის საზღვრებს გარეთ მცხოვრებ თანამემამულეთ:

ქრისტე აღდგა!

აღდგეს ღმერთი, მიმოიფანტონ მისი მტრები და მისი მოძულენი ივლტოდნენ პირისგან მისისა; და როგორც ქრება კვამლი, – განქარდნენ … მართლები კი განიხარებენ და იზეიმებენ ღმერთის წინაშე და სიხარულით დატკბებიან (ფს. 67. 2-3).

როგორი დიდი ნუგეშია წმ. დავით მეფის ამ წინასწარმეტყველურ სიტყვებში! როგორი იმედითა და სულიერი სიხარულით გადაეცემოდა თაობიდან თაობას ბოროტებაზე გამარჯვების ეს საგალობელი. დიადი ჟამის აღსრულებას კი, უკვე თითქმის 2000 წელია, გამორჩეულად აღნიშნავს კაცობრიობა; ჩვენც დღეს ამ ზეიმის მონაწილენი ვართ.

კიდევ ერთხელ მინდა, მოკლედ შეგახსენოთ, თუ როგორია გზა სამოთხიდან, მიწიერი ყოფის გავლით, ცათა სასუფევლამდე.

წმინდა წერილიდან ვიცით, რომ ღმერთმა ხილულ სამყაროში თავის ხატად მხოლოდ ადამიანი შექმნა და დაადგინა სხვა ქმნილებათა განმგებლად; მისცა თავისუფლება და ედემის ბაღის პატრონობა დაავალა; იგი უნდა ყოფილიყო ამ ბაღის და ცნობადისა და სიცოცხლის ხეთა ბრძენი მცველი;...

...ენდნენ, უნდა გაეგოთ, რომ ეს სახეობრივად ითქვა; გარდა ამისა, წერილს არ უგულებელუყვია, რომ სხვა სიტყვებითაც ესწავლებინა მათთვის ღმერთის უვნებობა. მაშ, მოისმინე, სხვაგან როგორ აჩვენებს მისი დასჯის სიადვილეს, როცა ამბობს: „აღდეგინ ღმერთი, და განიბნინედ ყოველნი მტერნი მისნი“ (ფსალმ 67:2). ნუთუ იარაღი სჭირდება? ნუთუ მახვილი სჭირდება? ამბობს: საკმარისია მხოლოდ ის, რომ ღმერთი აღდგეს.

მაგრამ ესეც კვლავ უხეში გამოთქმაა; ამიტომ მრავალ ადგილას ამბობს: „რომელი მოხედავს ქუეყანასა ზედა და ჰყოფს მას შეძრწუნებულ“ (ფსალმ 103:32). და კვლავ: „პირისაგან უფლისა შეიძრა ქუეყანა“ (ფსალმ 113:7). მაგრამ ესეც უხეში გამოთქმაა. მოისმინე უფრო ამაღლებული სიტყვა: „ყოველივე, რაც ინება, მოიმოქმედა“ (ფსალმ 113:11)...

...აქ, მგონია, იგი ეზეკიას დროს მომხდარ გამარჯვებას აღნიშნავს: „ქვეყანას“ ადამიანთა სიმრავლეს უწოდებს, „შემუსვრას“ - მათ დაცემას, ხოლო ღვთის „აღდგომას“ - მის გამოსვლას დასახმარებლად. რადგან დავითიც ასე ამბობს: „აღდეგინ ღმერთი, და განიბნინედ ყოველნი მტერნი მისნი“ (ფსალმ 67:2); და კიდევ: „აღდეგ, ღმერთო, განსაჯე ქუეყანა“ (ფსალმ 81:8), რითაც ღვთის მოქმედებებს ადამიანური სახეებით გამოსახავს. რადგან ნათქვამია: „თვალნი უფლისანი მაღალ, ხოლო კაცი მდაბალ“ (ესაია 2:11). შემდეგ, რათა მაშინ მსმენელთაგან არავინ დაეჭვებულიყო ნათქვამში, რადგან მოსახდენი ძალიან მოულოდნელი და ყოველგვარ მოლოდინზე აღმატებული იყო, წინასწარმეტყველი მიმართავს მოქმედის ძალას და იმ ადამიანთა უმნიშვნელობას, ვისაც ეს უნდა დაემართოს. რადგან ამბობს: არაფერია ღმერთზე უფრო მაღალი და არც ადამიანებზე უფრო უმნიშვნელო. ამიტომ ნუ გაგიკვირდება, თუ ეს დიდი და ძლიერი ასე ერთბაშად შეძლებს უმნიშვნელოთა დამდაბლებას....