...ნ სწავლად ამის ჴელოვნებისა, რომელ არს ღმრთისმოშიშებაჲ, და რად წარაგეთ ჟამი იგი ამაოდ? ანუ რაჲსათჳს არა მიხჳდოდეთ მოძღურისა მიმართ ზედაჲსზედა სწავლად? რამეთუ არა ჴორციელთა ჴელოვნებაჲ არს ღმრთისმოშიშებაჲ, ვითარცა წინაჲსწარმეტყუელი იტყჳს, ვითარმედ: „მოვედით, შვილნო, ისმინეთ ჩემი, და შიში უფლისაჲ გასწაო თქუენ“; და: „ნეტარ არს კაცი, რომელი განსწავლო შენ, უფალო, და შჯულისა შენისაგან დაუმარხო მას“.1 ხოლო რაჟამს-ესე ჟამი წარაგო შენ ბოროტსა შინა, რაჲღა ჰპოვო სიტყუაჲ, რაჲთა მიუგო შენ უფალსა?
არამედ იტყჳან ვიეთნიმე: და რად არა გრძელნი ჟამნი დაუწესებიან ცხორებისა ჩუენისანი? არამედ ჵ უმადლოებაჲ ესე ფრიადი! რომლისათჳს თანაგუედვა ფრიადი მადლობაჲ, რომელ შეუმოკლებიან შრომანი და განსუენებაჲ გრძელ და უკუდავ უქმნიეს, ამას ზედა სდრტჳნავა?
გარნა არა უწყი, ვითარ შემოვედით ამათ სიტყუათა და განვაგრძეთ სიტყუაჲ ჩუენი. ამისთჳს ჯერ-არს კუალად დაცხრომაჲ, რამეთუ ესეცა ჩუენისა სულმოკლებისაჲ არს, რომელ აქა რაჟამს განგრძელდეს სიტყუაჲ, მოვიწყინებთ, ხოლო მუნ შუადღითგან ვიდრე მწუხრადმდე არა წარვლენ.
არამედ გევედრები თქუენ, მომეცით ესე მადლი და შეჰმშჭუალენით თავნი თქუენნი კეთილთა საქმეთა, რაჲთა ესრეთ მიხაროდის თქუენთჳს და მხიარულ ვიყო, რაჲთა ვიქადოდი თქუ...