ფსალმუნნი 33:1

...ყველნი, როგორც იქედნე ღრღნის დედის საშოს, რაჟამს იბადება. მერმისა მისგან რისხვისა. - გეჰენიის შესახებ ამბობს.

8. ყავთ უკუე ნაყოფი, ღირსი სინანულისაჲ. - ხედავ, რას ამბობს? რომ ბოროტებას არა მხოლოდ უნდა გაექცე, არამედ კეთილი ნაყოფიც უნდა გამოიღო, რადგანაც ნათქვამია: მოიქეც ბოროტისაგან და ჰქმენ კეთილი (ფს. 33,15).

9. და ნუ ჰგონებთ და იტყჳთ თავით თჳსით: მამაჲ გჳვის ჩუენ აბრაჰამი. - ისინი იმან დაღუპა, რომ თავიანთი კეთილშობილური წარმოშობის გამო არ ეშინოდათ. რამეთუ გეტყჳ თქუენ, ვითარმედ: შემძლებელ არს ღმერთი აღდგინებად ქვათა ამათგან შვილად აბრაჰამისა. - ქვებში წარმართები იგულისხმებიან, რომელთაგან მრავალმა ირწმუნა. გარდა ამისა, იოვანე პირდაპირი მნიშვნელობითაც ამბობს, რომ ღმერთს აბრაამისათვის შვილების შექმნა ქვებისგანაც შეუძლია. რადგან ქვა იყო ხომ უნაყოფობისა გამო სარას საშო, მაგრამ მაინც შობა, და როდის აღუდგინა უფალმა აბრაამს ქვათაგან შვილები? მაშინ, როცა მისი ჯვარცმისას მრავალთა იხილეს რა, რომ კლდენი განსთქდეს (მთ. 27,51), ირწმუნეს.

10. რამეთუ აწვე ესერა ცული ძირთა თანა ხეთასა ძეს. - ცულს ქრისტეს სამსჯავროს უწოდებს, ხოლო ხეებს ყოველ ჩვენგანს. ამგვარად, ვინც არ ირწმუნა, ურწმუნოების გამო ძირში მოიჭრება და გეჰენიაში ჩავარდებ...

...ბებში არანაირ ნაყოფს არ გამოიღებს, ის გეჰენიის ცეცხლს უფრო მეტად იკრებს. ამიტომ, გევედრებით, მარხვის დარჩენილ დროს მაინც, როგორც ჯერ-არს, გამოვიყენოთ და ყოველ კვირას, ან თუნდაც ყოველდღე, თავს ჩავხედოთ: სულიდან მანკიერებები ამოვიძირკვოთ, სათნოებათა საუნჯე კი გავამრავლოთ; „მოიქეც ბოროტისაგან და ქმენ კეთილი" (ფსალმ 33:15), როგორც წინასწარმეტყველი შეგვაგონებს: ესაა ჭეშმარიტი მარხვა. მრისხანემ სულიდან ღვთისმოსავი ფიქრით მასზე გაბატონებული ვნება განდევნოს და სიმშვიდე და თავმდაბლობა შეიყვაროს. დაუდევარმა და მოუთოკავმა, ხორციელ სილამაზეს ვნებიანად რომ უყურებს, თავისი გულისზრახვა მოთოკოს და სულის სიღრმეში ქრისტეს სჯული აღიბეჭდოს, რომელიც ამბობს: „ყოველი რომელი ხედვიდეს დედაკაცსა გულის-თქუმად მას, მუნვე იმრუშა მის თანა გულსა შინა თჳსსა" (მათ 5:28), — თავშეუკავებლობის ვნებას გაექცეს და უმანკოებაში ივარჯიშოს.

ენაშეუკავებელმა და განუსჯელად ყველაფერზე მოლაპარაკემ ნეტარ წინასწარმეტყველს მიბაძოს და თქვას: „დასდევ, უფალო, საცო პირსა ჩემსა და კარი - ძნელი ბაგეთა ჩემთა" (ფსალმ 140:3); — არასოდეს თქვას სიტყვა უფიქრელად და შემთხვევით, არამედ პავლეს ისმენდეს, რომელიც ამბობს: ყოველგ...

...ნ სწავლად ამის ჴელოვნებისა, რომელ არს ღმრთისმოშიშებაჲ, და რად წარაგეთ ჟამი იგი ამაოდ? ანუ რაჲსათჳს არა მიხჳდოდეთ მოძღურისა მიმართ ზედაჲსზედა სწავლად? რამეთუ არა ჴორციელთა ჴელოვნებაჲ არს ღმრთისმოშიშებაჲ, ვითარცა წინაჲსწარმეტყუელი იტყჳს, ვითარმედ: „მოვედით, შვილნო, ისმინეთ ჩემი, და შიში უფლისაჲ გასწაო თქუენ“; (ფსალმ. 33,12) და: „ნეტარ არს კაცი, რომელი განსწავლო შენ, უფალო, და შჯულისა შენისაგან დაუმარხო მას“.¹ ხოლო რაჟამს-ესე ჟამი წარაგო შენ ბოროტსა შინა, რაჲღა ჰპოვო სიტყუაჲ, რაჲთა მიუგო შენ უფალსა?

არამედ იტყჳან ვიეთნიმე: და რად არა გრძელნი ჟამნი დაუწესებიან ცხორებისა ჩუენისანი? არამედ ჵ უმადლოებაჲ ესე ფრიადი! რომლისათჳს თანაგუედვა ფრიადი მადლობაჲ, რომელ შეუმოკლებიან შრომანი და განსუენებაჲ გრძელ და უკუდავ უქმნიეს, ამას ზედა სდრტჳნავა?

გარნა არა უწყი, ვითარ შემოვედით ამათ სიტყუათა და განვაგრძეთ სიტყუაჲ ჩუენი. ამისთჳს ჯერ-არს კუალად დაცხრომაჲ, რამეთუ ესეცა ჩუენისა სულმოკლებისაჲ არს, რომელ აქა რაჟამს განგრძელდეს სიტყუაჲ, მოვიწყინებთ, ხოლო მუნ შუადღითგან ვიდრე მწუხრადმდე არა წარვლენ.

არამედ გევედრები თქუენ, მომეცით ესე მადლი და შეჰმშჭუალენით თავნი თქუენნი კეთილთა საქმეთა, რაჲთა ესრეთ მიხაროდის თქუენთჳს და მხიარულ ვიყო, რაჲთა ვიქადოდი თქუ...

...(მათ. 5,3) და კუალად თქუა წინაჲსწარმეტყუელისა მიერ: „ვის მივხედნე, გარნა მშჳდსა და მდაბალსა და რომელი ძრწინ სიტყუათაგან ჩემთა“; (ესაია 66,2) და კუალად იტყჳს: „მახლობელ არს უფალი მათა, რომელნი განკაფულ არიან გულითა, და მდაბალნი სულითა აცხოვნნეს“. (ფსალმ. 33,19)

ესე არს თავი გუამისა მის სათნოებათაჲსა, რომლისა პირი შუენიერ არს და სასურველ, რამეთუ შემკობილ არს იგი წესიერებითა და სიმშჳდი-თა; თუალნი მისნი განწესებულ არიან სიწმიდითა გულისაჲთა, ამისთჳსცა ღირს იქმნებიან ხილვად უფლისა, ვითარცა იტყჳს: „ნეტარ იყვნენ წმიდანი გულითა, რამეთუ მათ ღმერთი იხილონ“; (მათ. 5,8)

პირი მისი არს სიბრძნე და მეცნიერებაჲ და მარადის გალობაჲ უფლისაჲ ლოცვითა და ვედრებითა ლმობიერითა;

გული მისი არს გულისჴმის-ყოფაჲ წერილთაჲ და დამარხვაჲ მართლმადიდებლობისაჲ და კაცთმოყუარებაჲ და სახიერებაჲ;

გონებაჲ მისი არს სიყუარული, სრულებაჲ იგი და შემაერთებელი და მპყრობელი სათნოებაჲ, სიყუარული ღმრთისა მიმართ და მოყუსისა მიმართ, რომელი ყოველთა უმაღლეს არს;

ჴელ მისა და ფერჴ არიან მოღუაწებანი სულიერნი და საქმენი კეთილნი;

სული გუამისა მის სათნოებათაჲსაჲ არს ღმრთისმსახურებაჲ და გულისჴმის-ყოფით მა...

...დიან გარდასრულნი დღენი შენნი, მოიგე მარხვაჲ და წყალსა იჴუმევდე, რაჲთა ვნებაჲ იგი მთრვალობისაჲ აღმოჰფხურა; უკუეთუ თუალითა ვნებულითა მიგიხედვან განცდად სიკეთესა პირთასა, აღჳრ-ასხენ თუალთა ყოლადვე არა ხედვად დედათა. ესრეთ თუ ჰყოფდე, იქმნე აღმასრულებელ სიტყჳსა მის, ვითარმედ: „მოიქეც ბოროტისაგან და ქმენ კეთილი“; (ფსალმ. 33,15) და კუალად: „დააცხრვე ენაჲ შენი ბოროტისაგან და ბაგენი შენნი ნუ იტყჳან ზაკუვასა“. (ფსალმ. 33,14) ისმინე შემდგომიცა ამისი: „მოიძიე მშჳდობაჲ და მისდევდი მას“. (ფსალმ. 33,15) არა კაცთა მიმართ ხოლო ვიტყჳ, არამედ ღმრთისა მიმართცა. და კეთილად თქუა: „მისდევდი მას“, რამეთუ განვიოტეთ იგი და განვდევნეთ, და ივლტოდა რაჲ ჩუენგან, დაუტევა ქუეყანაჲ და ზეცას წარვიდა. არამედ ძალ-გჳც კუალად უკუმოყვანებად მისა, უკუე-თუ მჴურვალედ მოვიძიოთ და მივსდევდეთ მას, უკუეთუ განვიოტნეთ ჩუენგან ვნებანი, რომელთა განიოტეს იგი სულთაგან ჩუენთა, რომელ არს: ზუაობაჲ, ანპარტავნებაჲ, მრისხანებაჲ, ანგაჰრებაჲ, დიდებისმოყუარებაჲ და სხუანი მსგავსნი ამათნი. რამეთუ ესევითართა მათ განიოტეს ჩუენგან მშჳდობაჲ და მტერ ღმრთისა გუყვნეს და მბრძოლ ურთიერთას. აწ უკუე მაოტებელნი იგი მშჳდობისანი განვიოტნეთ და ვევედ...