ფსალმუნნი 143:4

„კურთხეულ არს უფალი ღმერთი ჩემი, რომელმან ასწავა ჴელთა ჩემთა ღუაწლი და თითთა ჩემთა - ბრძოლა.“ (ფსალმ 143:1).

1. ღმრთის შეწევნა ბრძოლასა და მმართველობაში

რას ამბობ? ნუთუ ღმერთია ბრძოლების, შერკინებისა და საბრძოლო წყობის მოძღვარი? დიახ, სწორედ ასეა; და არც შემცდარა ის, ვინც ამ საქმეებში გამარჯვებასაც ღმერთს მიაწერს. რადგან ეს არის: „რომელმან ასწავა ჴელთა ჩემთა“ (ფსალმ 143:1). ესე იგი, ის, ვინც გვაძლევს მტრებზე გამარჯვებას, მათ ძლევას და ძლევის ნიშნის აღმართვას. რადგან მაშინაც, როცა დავითმა გოლიათი დასცა, გამარჯვების მიზეზი ღმერთი იყო; და მაშინაც, როცა დავითმა მრავალი ბრძოლა წარმატებით აღასრულა, ძლევის ნიშნები აღმართა და ზოგი მტრული ქალაქი მთელი მოსახლეობით აიღო, სწორედ ღმერთმა მისცა მას ძლევა. ამიტომაც...

...და ყველა მართალზე რაღას ვიტყვით? ხედავ, რაოდენი ბოროტებაა სიტყვების უბრალოდ მიღება და აზრების გამოუძიებლობა? მაშ, რას ნიშნავს ის, რასაც ამბობს: „ყოველი ადამიანი ცრუა“? იმას, რასაც სხვაგან ამბობს: „კაცი ამავოებასა მიემსგავსა“ (ფსალმ 143:4). იგივე თქვა სხვა წინასწარმეტყველმაც: „ყოველი ჴორცი თივა და ყოველი დიდებაჲ კაცისა, ვითარცა ყუავილი თივისა“ (ესაია 40:6), ესე იგი, უაღრესად მდაბალი რამ არის, წარმდინარე, ჩრდილის, სიზმრისა და რაღაც ხატის მსგავსი.

4. მადლიერების მსხვერპლი და წმიდანთა სიკვდილი

და რათა შეიტყო, რომ ამას უბრალოდ ვარაუდით არ ვამბობ, ერთმა მთარგმნელმა თქვა: „მოტყუებაა“, სხვამ: „ტყუვდება“, კიდევ სხვამ: „ილევა“. ეს კი იმ პირველისგან დიდად განსხვავდება. რადგან ტყუილი სულის ბოროტებას ეკუთვნის; ხოლო განლევა, გადინება, ჩამოდინება, სიზმრად, ყვავილად და ჩრდილად ყოფნა ბუნებითი სიმცირის ნიშანია. რადგან იმავეს ამბობს, როგორც მაშინ, როცა...

...რადგან როგორც კი გამოჩნდება, ჩრდილზე ადვილად გვტოვებს. მაშ, რატომ გაქვს საკუთარ თავზე დიდი წარმოდგენა, ადამიანო, როცა კვამლივით ან ამაოებასავით ხარ?

რადგან ნათქვამია: „კაცი ამავოებასა მიემსგავსა“ (ფსალმ 143:4). და კვლავ: „ვითარცა კუამლი, დღენი მისნი“ (ფსალმ 101:4).⁷ და კიდევ: „განჴმა თივაჲ იგი და ყუავილი მისი დასცჳვა“ (1 პეტ 1:24; შდრ. ესაია 40:7). ამას ისე კი არ ვამბობ, თითქოს ადამიანის არსებას ვამცირებდე, არამედ უგუნურებას აღვირს ვდებ. რადგან ადამიანიც დიდია, და მოწყალე კაციც პატივდებულია. მაგრამ ეს ოზია, მეფე რომ იყო და გვირგვინი ედგა, რადგან მართალი იყო, ერთ დროს დიდად განიდიდა თავი; და როცა თავის ღირსებაზე მეტს ფიქრობდა, ტაძარში შ...

...და სასუმელი ჩემი ტირილითა ჩემითა განვზავი"** (ფსალმ 101:10); და კვლავ: „რაჲ არს კაცი, რამეთუ მოიჴსენე მისი, ანუ ძე კაცისა, რამეთუ მოხედავ მას?" (ფსალმ 8:5); „კაცი ამავოებასა მიემსგავსა, და დღენი მისნი, ვითარცა აჩრდილნი, წარვლენ" (ფსალმ 143:4); და: „ნუ გეშინინ, რაჟამს განმდიდრდეს კაცი და რაჟამს განმრავლდეს პატივი სახლისა მისისა" (ფსალმ 48:17); და კვლავ: „ღმერთმან დაამკჳდრნის ერთსახენი სახლსა" (ფსალმ 67:7); და: „შჳდგზის დღესა შინა გაქებდი შენ განკითხვათათჳს სიმართლისა შენისათა" (ფსალმ 118:164); და კვლავ: „შუვაღამე აღვდეგი აღსაარებად შენდა განკითხვათათჳს სიმართლისა შენისათა" (ფსალმ 118:62); და: „ხოლო ღმერთმან იჴსნეს სული ჩემი ჴელთაგან ჯოჯოხეთისათა" (ფსალმ 48:16); და: „ვიდოდი ღათუ შორის აჩრდილთა სიკუდილისათა, არა შემეშინოს მე ბოროტისაგან, რამეთუ შენ ჩემ თანა ხარ" (ფსალმ 22:4); და კვლავ: **„არა გეშინოდის შიშისაგან ღამისა და ისრ...