...დ იჴმარა, არამედ უკუეთუ ბუნებაჲ ვინ გულისხმა-ყოს კეთილად, ფრიადი სარგებელი პოვოს ერთობისა მისგან. და არა ცოლსა ზედა და ქმარსა ოდენ პოვოს ესე სარგებელი, არამედ ძმანიცა თუ ვინ იყვნენ, ეგრეთვე არს. ამისთჳსცა წინაჲსწარმეტყუელი იტყჳს, ვითარმედ: „რაჲ-მე კეთილ, ანუ რაჲ-მე შუენიერ, არამედ დამკჳდრებაჲ ძმათაჲ ერთად?“
ამისთჳსცა ქალაქები და დაბნები აღეშენა, რაჲთა ერთბამად ვიყოფოდით არა ჴორციელად ოდენ, არამედ წესითაცა და საკრველითა სიყუარულისაჲთა, რამეთუ ვინაჲთგან უძლურ ვართ და თჳთოეული თავსა თჳსსა ვერ აცხოვნებს, ამისთჳს განაგო ღმერთმან, რაჲთა ერთიერთსა შევეწეოდით და ნაკლულევანებასა ერთმანერთისასა აღვასრულებდეთ. მენება, რაჲთამცა განვაგრძვე სიტყუაჲ ამის პირისაჲ, რაჲთამცა გამოვაჩინე, თუ რაოდენსა ზედა სარგებელ არს ჩუენდა ერთობაჲ, არამედ სხუასა სიტყუასა თქუმად ვისწრაფი, რომლისათჳსცა ესე ყოველი ვთქუ. რამეთუ ანდრია დადგა რაჲ მას ღამესა ქრისტეს თანა და ისწავა, რაჲ-იგი ისწავა, არა დამალა შორის თავსა თჳსსა საუნჯჱ იგი, არამედ მირბიოდა და მისცა ძმასაცა თჳსსა კეთილთა მათგან, რომელნი თჳთ მიეხუნეს, და ჰრქუა მას: „ვპოვე მესია, რომელ არს თარგმანებით: ქრისტჱ“. ჰხედავა, თუ ვითარი სწავლაჲ ისწავა ერთსა ღამესა, რომელ იცნა ჭეშმარიტად ქრისტჱ? გამოაჩინა აწ აქა სიბრძ...