ფსალმუნნი 103:4

...არებას, სისწრაფეს, ქმედითობას და შეუბღალაობას. ამიტომ წინასწარმეტყველი დავითიც, როცა ზემოთა ძალთა დაუბრკოლებელი მსახურება, მათი მსახურების სისწრაფე და დიდი ქმედითობა უნდოდა ეჩვენებინა, ამბობდა: „რომელმან შექმნა ანგელოზნი მისნი სულად და მსახურნი მისნი - ალად ცეცხლისა“ (ფსალმ. 103:4); ამ სტიქიონებით იგი ჩვენ გვიჩვენებს სისწრაფეს, სიმსუბუქესა და მოქმედ ძალას. ასეთნი არიან ეს ძალებიც: ხალასი ბაგეებით უგალობენ მეუფეს, ეს საქმე განუწყვეტლივ აქვთ: ქებას აღავლენენ და უწყვეტ მსახურებას აღასრულებენ. მათი ღირსების სიმაღლეს ისიც აჩვენებს, რომ საყდართან ახლოს არიან. რადგან როგორც მიწიერ მეფეებთან უფრო მაღალი ღირსების მქონენი თვით სამეფო საყდართან დგანან, ასევე ეს ძალებიც, აღმატებული სათნოების გამო, ზემო საყდარს გარს ერტყმიან, გამოუთქმელი ნეტარებით მარად ტკბებიან და ამ მსახურების ნეტარი წილით ხარობენ.

„ექუსნი ფრთენი ერთსა, და ექუსნი ფრთენი ერთსა“ (ესაია 6:2). **„და ორითა უკუე დაიბურვიდეს პირს...

...ს ცოლის სასჯელი (19:14–26)

ზედმეტად დიდია მათი ურჯულოება; და, რადგან მათი სენი განუკურნებელია და ჭრილობა არანაირ წამალს არ იღებს, ამიტომაც „მომავლინნა ჩუენ უფალმან აჴოცად მისსა". სწორედ ამას გამოხატავდა ნეტარი დავითი სიტყვებით: „რომელმან შექმნა ანგელოზნი მისნი სულად და მსახურნი მისნი - ალად ცეცხლისა" (ფსალმ 103:4). ჩვენ მოვედით, ამბობენ, მთელი ამ ქვეყნის მოსასპობად (მცხოვრებთა ცოდვისთვის თავად მიწაც ექვემდებარება სასჯელს); მაშ, გამოდი შენ აქედან. მართალმა, ეს რომ მოისმინა და შეიტყო მიზეზი, რისთვისაც მოვიდნენ ეს, გარეგნულად ჩვეულებრივი ადამიანები, არსებით კი ანგელოზები და ყოველთა ღვთისმსახურნი, „გამოვიდა და თქუა სიძეთა მიმართ თჳსთა, მიმყუანებელთა ასულთა მათთასა" (დაბ 19:14). მაგრამ ადრე იმ ურჯულოებს ეუბნებოდა: „აი, ორი ასული მყავს, რომლებმაც არ იცნენ მამაკაცი"; როგორ ნათქვამია აქ: „სიძეთა მიმართ თჳსთა, მიმყუანებელთა ასულთა მათთასა?" ნუ იფიქრებ, რომ ეს სიტყვები ადრე მართლის მიერ ნათქვამს ეწინააღმდეგება. ძველთა ჩვეულება იყო — დაქორწინებამდე დიდი ხნით ადრე ნიშნობის გადახდა და ხშირად დანიშნულები ნიშანდებულთა მშობლების სახლში ცხოვრობდნენ, — რაც ახლაც ბევრ ადგილას ხდება. და, რადგან ნიშნობა უკვე შეს...

...ელოზებს, ძენი ღმრთისანი უწოდა წერილმა. მაგრამ, პირველ ყოვლისა, მათ აჩვენონ, სად ჰქვია ანგელოზებს ძენი ღმრთისანი: ამას ვერსად აჩვენებენ. ადამიანებს ეწოდებათ ძენი ღმრთისანი, ანგელოზებს კი — არასოდეს. ანგელოზების შესახებ წერილი ამბობს: „რომელმან შექმნა ანგელოზნი მისნი სულად და მსახურნი მისნი — ალად ცეცხლისა" (ფსალმ 103:4), ხოლო ადამიანების შესახებ: „მე ვთქუ: ღმერთნი სამე ხართ" (ფსალმ 81:6); და კიდევ: „ძენი ვშვენ და აღვამაღლენ" (ესაია 1:2); და კიდევ: „ძე ჩემი პირმშო არს ისრაჱლი" (გამ 4:22); ანგელოზს კი არსად ეწოდება არც ძე, არც ძე ღმრთისა. მაგრამ რას ამბობენ ისინი? მართლაც, ანგელოზები იყვნენ, მაგრამ, რადგან უსჯულო საქმისთვის ჩამოვიდნენ (ცით მიწაზე), ღირსება დაკარგესო. ეს კიდევ უფრო დიდი სისულელეა! მაშ, რა? ახლა ღირსება დაკარგეს და სწორედ ეს იყო მათი დაცემის მიზეზი? მაგრამ წერილი სხვაგვარად გვასწავლის: პირველი ადამიანის შექმნამდე კიდევ დაკარგეს თავიანთი ღირსება — როგორც ეშმაკმა, ისე იმ (სულებმა), ვინც მასთან ერთად უფრო მაღალ ღირსებას ეძებდნენ, როგორც ბრძენი ამბობს: „შურითა ეშმაკისათა სიკუდილი სოფელსა შემოჴდა" (სიბრძნ 2:24). მ...