ფსალმუნნი 103:3

...ძალთა შესახებ წინასწარმეტყველმა ამ სიტყვებს მიმართა, მაშინ როცა თვით ყოვლის ღმერთის შესახებაც არ მოერიდა ამ დამდაბლების გამოყენებას? რადგან როდესაც დავითს სურს აჩვენოს ან მისი უხორცო ბუნება, ან მისი ყველგანმყოფობის სისწრაფე, ამბობს: „რომელი იქცევის ფრთეთა ზედა ქართასა“ (ფსალმ 103:3). თუმცა არც ქარებს აქვთ ფრთები და არც თვითონ იგი დადის ფრთებზე. რადგან როგორ უნდა იაროს ფრთებზე ის, ვინც ყველგან არის? მაგრამ, როგორც უკვე ვთქვი, მსმენელთა უძლურებამდე დამდაბლებით, მათ გონებას მათთვის მისაწვდომიდან მაღლა აღიყვანდა. და კვლავ, როდესაც სურს აჩვენოს მისი შეწევნა და ამ შეწევნიდან მომდინარე უსაფრთხოება, იმავე სიტყვებს იყენებს და ასე ამბობს: „საფარველსა ფრთეთა შენთასა, დამიფარო მე“ (ფსალმ 16:8).

აქ კი წინასწარმეტყველი ამ ფრთებით მხოლოდ სიმაღლესა და სიმსუბუქეს კი არ გვანიშნებს, არამედ კიდევ სხვა რამ საკრძალავსაც. რადგან აჩვენებს, რომ ხილული, თუნდაც დამდაბლება...

...ამსა ხედვიდეს, რამეთუ ამაღლდა, და დასასრული ეუწყა ანგელოზთა მიერ, ვითარმედ: ზეცად ამაღლდა.

და ღრუბელმან შეიწყნარა იგი თუალთაგან მათთა (1,9).

თარგმანი: ესეცა მაუწყებელი იყო ზუცად აღსლვისაჲ, რამეთუ ღრუბელმან შეიწყნარა, რაჲთა სრულ იქმნეს სიტყუაჲ წინაჲსწარმეტყუელისაჲ, ვითარმედ: "დადვა ღრუბელი აღსავალად თჳსა" (ფსალ. 103:3), რამეთუ ვერცა ერთიღაჲ სხუაჲ დაჯდების ღრუბელსა ზედა, ვითარ-იგი გესმის ესაიაჲსგან: "აჰა, ესერა, ზის ზედა ღრუბელსა სულ-მცირესა" (ეს. 19:1). ესრეთ უკუე ღრუბლისა მიერ შეწყნარებასა მისსა ხედეიდეს მოწაფენი და სხუასა უმაღლეს ვერღარას განიცდიდეს.

და ვითარცა ხედვიდეს იგინი ზეცად აღსლვასა მისსა, და აჰა ესერა, ორ კაც ზედა მოადგეს მათ სამოსლითა სპეტაკითა და ჰრქუეს მათ (1,10).

თარგმანი: ჰხედვიდეს, არამედ ვერ სრულიად განიცდიდეს სიმაღლისაგან ცისა და უძლურებისაგან თუალთაჲსა. ამისთჳს ანგელოზნი, რომელნი მარადის ჩუეულ იყვნეს ჩუენებად კაცთა ყოველსავე შინა ქრისტეს განკაცებისა საიდუმლოსა, ხარებითგან ვიდრე ამაღლებამდე იგინივე აწ კაცად შეცვალებულნი ეჩუენნეს მოციქულთა, რაჲთა არა შეაშფოთნენ იგინი, ხოლო ორნი ამისთჳს, რამეთუ პირითა ორისა და სამისა მოწამისაჲთა დაემტკიცოს ყოველი სიტყუაჲ.

კაცნო გალილეველნო, რაჲსა...

...სე ანუ ელია, არამედ მამამან ზეგარდამო ჴმა-სცა ღრუბლით გამო. რაჲსათჳს ღრუბლით გამო? რამეთუ ესრეთ განუწესებიეს მარადის ღმერთსა ხილვაჲ მისი, ვითარცა იტყჳს წინაჲსწარმეტყუელი, ვითარმედ: „ღრუბელი და ნისლი გარემო მისა“, (ფსალმ. 96,2) და „რომელმან დასხნა ღრუბელნი აღსავალად მისა“, (ფსალმ. 103,3) და „მომავალი ღრუბელთა თანა ცისათა“. (დან. 7,13) და ამაღლებისათჳს უფლისა იტყჳს ლუკა მახარებელი წიგნსა მას მოციქულთასა, ვი-თარმედ: „ღრუბელმან შეიწყნარა იგი თუალთაგან მათთა“. (საქმე 1,9) ხოლო რაჲთა გულსავსე იქმნენ, ვითარმედ ღმრთისა მიერ არს ჴმაჲ იგი, ამისთჳს წერილისაებრ ღრუბელი ნათლისაჲ მოჰფინა, ვითარცა იტყჳს მახარებელი:

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და ვითარცა იგი ამას იტყოდა ოდენ, აჰა ესერა ღრუბელი ნათლისაჲ ჰფარვიდა მათ, და ჴმაჲ იყო ღრუბლით გამო და თქუა: ესე არს ძე ჩემი საყუარელი, რომელი მე სათნო-ვიყავ; მაგისი ისმინეთ“ (17,5).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: მთასა მას ზედა სინასა ეჩუენა რაჲ ღმერთი მოსეს და უნდა, რაჲთა შიში დასდვას უგულისჴმოთა მათ და გულფიცხელთა ჰურიათა, ღრუბელი ბნელისაჲ გამოაჩინა, ვითარცა წერილ არს, ვითარმედ: „შევიდა მოსე ნისლსა მას და ღრუბელსა. და ვითარცა კუამლი...