პირველი მეფეთა 3:1

...მაგრამ არ აიტანა, რადგან ქალაქის მცხოვრებლები მისი ხელისუფლების გამო კრძალვით ეპყრობოდნენ მას, და იგი თავის სახლში ფარულად რჩებოდა. ამან განარისხა ღმერთი, ამან შეაჩერა წინასწარმეტყველება; და მოხდა ის, რაც ელის დროსაც იყო: „სიტყვა პატიოსანი იყო და ხილვა გარკვევით არ იყო“ (1 მეფ 3:1)⁸.

შენ კი აქაც შეიცან ღვთის კაცთმოყვარეობა. რადგან ქალაქი არ დაამხო და არც იქ მცხოვრებნი დაღუპა; არამედ როგორც მეგობრები ექცევიან პატივით თანასწორ მეგობრებს, როცა რაიმე სამართლიანი საყვედური აქვთ და დუმილს არჩევენ, ასევე მოიქცა ღმერთიც იმ ერის მიმართ, რომელიც უფრო დიდი სასჯელისა და საზღაურის ღირსი იყო. „მე იგი ტაძრიდან გავაძევე, - ამბობს, - თქვენ კი ქალაქიდანაც არ გაგიძევებიათ; მე იგი კეთრით შევკარი და კერძო კაცად გადავეცი, თქვენ კი ასეც ვერ სძლიეთ თავს: ჩემს მიერ მსჯავრდადებულის ქალაქიდან გაძევება ვერ იკისრეთ“. და მაინც, რომელი მეფე აიტანდა ამას მშვიდად და ქალაქს საძირკვლიდან არ და...

...რადგან იმის გამო, რომ მისი სჯული უარყვეს და უწმინდურის განდევნას მოერიდნენ, ღმერთმა წინასწარმეტყველური ნიჭი შეაჩერა. და მაშინ იყო: „სიტყუაჲ უფლისა საძიებელ იყო მათ დღეთა შინა, რამეთუ არა იყო ჩუენებაჲ, არცა განცხადებაჲ წინასწარმეტყუელებათა“ (1 მეფ 3:1), ესე იგი, ღმერთი მათ წინასწარმეტყველთა მეშვეობით აღარ ესაუბრებოდა; რადგან სულიწმინდა აღარ შთააგონებდა მათ, რომლის მეშვეობითაც მეტყველებდნენ, ვინაიდან უწმინდური ჰყავდათ; ხოლო უწმინდურებზე სულიწმინდის მადლი არ მოქმედებდა. ამიტომ მადლი აღარ იყო იქ, წინასწარმეტყველებს აღარ ეჩვენებოდა, არამედ დუმდა და იმალებოდა. ხოლო, რათა ნათქვამი ნათელი გახდეს, მას მაგალითით ცხადს გავხდი. როგორც ადამიანი, რომელიც ვინმესადმი სიყვარულით არის განწყობილი, მაგრამ იმან რომელიმე საქმეში ძლიერ გაანაწყენა, ეუბნება მას: „აღარ დაგინახავ, აღარ დაგელაპარაკები“, ასევე მოიქცა მაშინ ღმერთიც. რადგან ღმერთი განარისხეს იმით, რომ ოზია არ გააძევეს, იგი ამბობს: „აღარ ველაპარაკები თქვენს წინასწარმეტყველებს, აღარ გიგზავნ...

...მცირე სახეა. როცა ღმერთმა იუდეველთა ხალხს ელის შვილთა ცოდვებისა და მთელი ხალხის დიდი ბოროტების გამო ზურგი აქცია, წინასწარმეტყველება შეწყდა; რადგან, ამბობს წერილი: „სიტყუაჲ უფლისა საძიებელ იყო მათ დღეთა შინა, რამეთუ არა იყო ჩუენებაჲ, არცა განცხადებაჲ წინასწარმეტყუელებათა“ (1 მეფ 3:1).

„ძვირფასი“ ანუ იშვიათი. იგივე მოხდა ოზიას დროსაც; რადგან აქედანაც მცირე სარგებელს კი არ მიიღებდნენ, თუკი ისურვებდნენ. რადგან ღვთისგან მომავლის გაგება, მოახლოებული საშინელებებისთვის მომზადება, დაფარული საქმეების შესახებ გამოკითხვა, იმის ცოდნა, როდის უნდა დასხმოდნენ თავს მტრებს და როდის უნდა ყოფილიყვნენ მშვიდად, და ისიც, როგორ აეცილებინათ ყველა მწუხარება, მათ ხსნას დიდად უადვილებდა. მაგრამ რადგან სწავლობდნენ და საქმით არ ასრულებდნენ, ამიტომ სწავლის შესაძლებლობაც წაართვა მათ; ეს ღვთის დიდი კაცთმოყვარეობის ნიშანი იყო: მან წინასწარ იცოდა მომავალიც და ისიც, რომ მისგან მოცემულ ნიჭებს ჯეროვნად არ გამოიყენებდნენ, და მაინც მისგან მომდინარე ყველაფერი მათ მიანიჭა....

...როგორც მეგობარი მეგობარს, ისე ესაუბრა და არა გამოცანებით; სამუელზე კი თქვა, რომ ადრეულ ასაკშივე გამოეცხადა მას და მისდამი პატივისცემით აღძრულმა დახშული წინასწარმეტყველება გახსნა. რადგან, როგორც წერია: „სიტყუაჲ უფლისა საძიებელ იყო მათ დღეთა შინა, რამეთუ არა იყო ჩუენებაჲ" (1 მეფ 3:1). ამრიგად, მოსე და სამუელიც რომ დადგნენ, ვერაფერს არგებდნენ. ნოეს შესახებაც ამბობს: „ნოე კაცი მართალი სრული იყო ნათესავსა შინა მისსა" (დაბ 6:9); ხოლო იობის შესახებ: „კაცი იგი ჭეშმარიტ, უბიწო, მართალ, ღმრთისმსახურ" (იობ 1:1). მაშ, ნოე და იობი დანიელთან ერთად რომ დამდგარიყვნენ — იმ დანიელთან, ვინც ქალდეველებმა ღმერთადაც კი მიიჩნიეს, — ღმერთი ამბობს, რომ თავიანთ ვაჟებსა და ასულებს ვერ იხსნიდნენ. ამრიგად, ეს რომ ვიცით, ნურც წმინდანთა ლოცვებს უგულებელვყოფთ და ნურც ყოველივეს ამ ლოცვებს გადავაბარებთ: ყოველივეს მათზე გადაბარება არ გვმართებს, რათა არ მოვდუნდეთ და ფუჭად არ ვიცხოვროთ; მათი უგულებელყოფაც არ გვმართებს, რათა დიდი სარგებელი არ დავკა...