მეორე ნეშტთა 26:16

...ესაია 6:1). რადგან სწორედ ეს არის ის, რის გამოც მთელი ისტორია თავიდან ავძარით; ამიტომ ზუსტად დაუკვირდით.

და, ამბობს, „და ვითარცა განძლიერდა, ამაღლდა გული მისი და განიხრწნა და ცოდა უფლისა მიმართ ღმრთისა თჳსისა“ (2 ნეშტ 26:16). როგორი იყო ეს შეცოდება? ამბობს: „შევიდა ტაძრად უფლისა კუმევად საკუმეველისა საკურთხეველსა მას საკუმეველთასა“ (2 ნეშტ 26:16). ჰოი, კადნიერებავ, ჰოი, ურცხვობავ! თვით წმინდა, მიუვალ შიდა სადგომებზე იკადნიერა; წმიდათა წმიდაში შეიჭრა, იმ ადგილას, რომელიც ყველასთვის მიუვალი იყო, გარდა მხოლოდ მღვდელმთავრისა, და ამ ადგილის შებილწვა სცადა. ასეთია სული, როცა ერთხელ თავისი ცხონების სასოებას დაკარგავს: იგი თავის მძვინვარებაში არსად ჩერდება; საკუთარი ცხონების სადავეებს უგუნურ სურვილებს გადასცემს და ყველგან მიექანება. როგორც ძნელად სამართავი ცხენი, რომელმაც პირს ლაგამი მოიშორა და მხედარი ზურგიდან გულაღმა გადმოა...

...ესია, ქურდობა ბოროტება როდი აღარ არის, არამედ მასზე ნაკლებია, თუმცა თვითონაც ბოროტებაა. ხედავ ცოდვათა განსხვავებას? მაშ, ვნახოთ, როგორი ცოდვა შესცოდა მან. ნათქვამია: „ამაღლდა გული მისი“ (2 ნეშტ 26:16). მძიმეა ჭრილობა; რადგან ეს უგუნურებაა, უგუნურება კი ყოველგვარი ბოროტების წყაროა. და რათა მოკლედ გაიგო ამ სნეულების ბოროტება, ის მოისმინე. სხვა ცოდვები ჩვენს ბუნებასთან ტრიალებს, ხოლო ამპარტავნებამ უსხეულო ძალა ზემოდან ჩამოათრია და დასცა. რადგან ეშმაკი, რომელიც მანამდე ეშმაკი არ იყო, სწორედ ამან აქცია ეშმაკად. და თუ ესაიას მოვიყვანთ მოწმედ, რომელიც მასზე ასე ამბობს: „ზეცად ავალ და უზენაესს ვემსგავსები“ (ესაია 14:13-14), ისინი, ვინც ალეგორიებს ხალისით არ იღებენ, ჩვენს მოწმობას გვერდით გადადებენ; მაგრამ თუ მის ბრალმდებლად პავლეს დავაყენებთ, ამის შემდეგ უკვე ვერავინ შეგვეწინააღმდეგება....