მეორე მეფეთა 18:5

...ენ გადასვლას და იმ შეურაცხმყოფლის მოკვეთას, რომელიც ასეთ უმსგავსო სიტყვებს ამბობდა, როგორი სიბრძნით სავსე სიტყვები წარმოთქვა დავითმა! ხოლო იმ მამის მცემელ და თავაშვებულ ჭაბუკს როგორ აბარებს თავის სარდლებს და ამბობს: „ეკრძალენით და ერიდენით ყრმასა მას ჩემსა აბესალომს!“ (2 მეფ 18:5)? და როცა დასაწყისში თავის ძმებს ელაპარაკებოდა, რომლებიც მომავალი გამარჯვების გამო შურით იწვოდნენ და ავი თვალით უყურებდნენ, გაიაზრე, როგორი სიმშვიდით ესაუბრება მათ და ამბობს: „ანუ სიტყუანი არიანა სამე?“ (1 მეფ 17:29). მოსე კი? მათთვის, ვინც მას ქვებს ესროდა, მათთვის, ვინც, რამდენადაც მათზე იყო დამოკიდებული, სასიკვდილოდ იმეტებდა, მოისმინე, რას ამბობს: „და აწ მი-თუ-უტევებ ცოდვათა მათთა, მიუტევენ. უკუეთუ არა, აღმჴოცე მეცა წიგნსა მისგან, რომელსა დამწერე“ (გამ 32:31–32). და კვლავ, როცა სხვები მას შურისაკენ აღძრავდნენ და აღშფოთებისაკენ აქეზებდნენ, მან ის ბრძნული სიტყვები წარმოთქვა: **„და ვინ მომცეს...

...აქაც დავითი, იქნება აქიტოფელის შესახებ ამბობს ამას თუ აბესალომის შესახებ. ზოგიერთნი კი ამბობენ, რომ ეს აქიტოფელის შესახებ ითქვა. რადგან ერთსა და იმავე კაცს არ შეჰფეროდა, ეთქვა: „ეკრძალენით და ერიდენით ყრმასა მას ჩემსა აბესალომს“ (2 მეფ 18:5); და უბედურების შემდეგ: „ვინამცა მომაკუდინა მე სიკუდილისა შენისა წილ“ (2 მეფ 18:33)? და ახლა ეს სიტყვებიც ეთქვა; არამედ ის სიტყვები ბუნებისგან შეპყრობილმა თქვა, ახლა კი სულიწმიდისაგან შთაგონებულმა. თუმცა, იქნება აბესალომის შესახებ თქმულა თუ აქიტოფელის შესახებ, ნათქვამი უნდა განვიხილოთ; რადგან პირთა ვინაობაზე ბევრი არ მაქვს სათქმელი.

13. ბოროტების სალმობა და სინდისის სამსჯავრო

მაშ, აქედან რას ვსწავლობთ? აჩვენებს, რომ „ჴნარცჳ თხარა და აღმოჰკუეთა და შთავარდეს იგი მთხრებლსა მას, რომელცა ქმნა.“ (ფსალმ 7:16); და როგორც მშობიარობის სალმობით შეპყრობილი დედაკაცები ამ სალმობისაგან იგლიჯებიან, ასევე მზაკვრობის მოქმედიც, ვიდრე მოყვასს ავნებ...