მეორე მეფეთა 12:13

...რადგან ცოდვა იმდენად ბოროტება არ არის, რამდენადაც ცოდვის შემდეგი ურცხვობა.

3.

მაგრამ დავითმა ასე როდი მოიქცა; მაშ, როგორ? ნათანის მიერ ბერსაბეს გამო დადებული ბრალდების შემდეგ თქვა: „ვცოდე წინაშე უფლისა!“ (2 მეფ 12:13). ხედავ შემუსვრილ გულს? ხედავ დამდაბლებულ სულს? ხედავ, წმინდანთა დაცემანიც როგორ სასარგებლოა? რადგან როგორც სხეულთა ბრწყინვალება ავადმყოფობის დროსაც გვიჩვენებს სილამაზის მრავალ კვალს, ასევე წმინდანთა სულებიც თვით შეცოდებებშიც საკუთარი სათნოების ნიშნებს ატარებენ. თუმცა დავითი სამეფო სასახლის შუაგულში იმხილებოდა წინასწარმეტყველისაგან, მრავალი ადამიანის თანდასწრებით; ოზია კი შიგნით, საკურთხევლის სიღრმეში, და მხილება მოწმის გარეშე ჰქონდა; მაგრამ მან ასეც ვერ დაითმინა შეგონება.

მაშ, რა? განუკურნებელი დარჩა? არანაირად; და ესეც ღვთის კაცთმოყვ...

...-გებაჲ“. (2 კორ. 7,11) ესე ყოველი სწავლამან მოციქულისამან ქმნა მათ შორის. ესრეთ ძალ-უც სიტყუათა საღმრთოთა, ესრეთ მცირეთა და დიდთა სარგებელ არიან.

იხილეთ დავით, ოდეს იგი დიდსა მას ცოდვასა შთავარდა, ესმნეს რაჲ სიტყუანი კეთილნი, მოვიდა სინანულსა მას დიდებულსა. (შდრ. 2 მეფ. 12,13) იხილენ მოციქულნიცა, არა სიტყუათა მათ უფლისათა სმენითა მოვიდეს საზომსა მას და ყოველი სოფელი მოიმოწაფეს? და რაჲ სარგებელ არს, იტყჳნ ვინმე, უკუეთუ ვისმენდეთ სიტყუათა საღმრთოთა და არა ვიქმოდით? არს ესრეთცა დიდი სარგებელი: აბრალოს თავსა თჳსსა, სულთ-ითქუნეს, რომელსა ესმოდინ სიტყუანი საღმრთონი, ცრემლოოდის, და უკუეთუ შეეჴშიროს სმენასა მას, გინა დღეს, გინა ხვალე, მოსლვად არს საქმედცა. ხოლო რომელი ყოვლადვე არა ისმენდეს, ვინაჲ ცნას თითოეულისა ცოდვისა ბრალი, ვითარ აბრალოს თავსა თჳსსა, ოდეს მოიწყჳდოს ცოდვაჲ, ოდეს იწყოს სინანულად? ამისთჳს გევედრები, ნუ გარეწარად გაქუს სმენაჲ და წურთაჲ წერილთა მათ საღმრთოთაჲ, რამეთუ ეშმაკსა მძიმედ უჩნს ესე და არა ჰნებავს. ამისთჳს იგი გუაყენებს, რაჲთამცა არა ვიხილეთ სიმდიდრე იგი სულიერი, არცამცა მოვიგეთ იგი; ამისთჳს გუეტყჳს არა სმენად, რაჲთა არა საქმესაცა კეთილსა ჴელ-ვყოთ. ხოლო ჩუენ გულისჴმა-ვყოთ ბოროტი იგი ღო...