...არაღდეთ, სიტყვებისგანაც ვიფრთხილოთ და საქმეებისგანაც თავი შევიკავოთ, რომლებსაც ჩვენთვის ზიანის მოტანა შეუძლიათ, და, საჭმლის მარხვასთან და სხვა სათნოებებთან ერთად, უხვი მოწყალებაც გავუწიოთ ღარიბებს, ვიცოდეთ რა, რა მისაგებელი გველის მათთვის მზრუნველობის სანაცვლოდ. „ავასხის უფალსა, რომელი სწყალობნ გლახაკთა" (), — ამბობს (წერილი). შეხედე, რა ახალი და არაჩვეულებრივი სახეობის სესხია: ერთი იღებს, ხოლო სხვა ხდება მოვალე. მაგრამ, ამის გარდა, აქ არაჩვეულებრივი ისიც არის, რომ სესხის მიცემით არც უმადურობას განიცდი და არც რაიმე სხვა ზიანს. არა, ღმერთი გპირდება, რომ არა მხოლოდ მეასედი მისცეს მოგებად, როგორც აქ ხდება, არამედ ას წილად მეტი მისცეს სესხისა; ამითაც არ კმაყოფილდება, არამედ ამჟამინდელ საუკუნეში ასე მოგზღავს რა, მომავალში საუკუნო სიცოცხლეს (მოგვცემს). ამჟამინდელ ცხოვრებაში ვინმე რომ გვპირდებოდეს მხოლოდ ორმაგად დაბრუნებას, სიხარულით მივცემდით მთელ ქონებას, მაგრამ აქ რაოდენი უმადურობა და რაოდენი მოტყუებაა ანგარებისგან! ბევრი წესიერ ადამიანთაგანიც ვალს ვერ აბრუნებს ან უგუნურებით, ან ხშირად სიღარიბითაც კი. მაგრამ ყოვლის მეუფეზე ასეთი არაფერი იფიქრება; პირიქით, მიცემული თანხა უვნებლად რჩება და ვალისთვის ასმაგ მისაგებელს გვპირდება, ხოლო მომ...
1. უმჯობეს არს უმეცარი, რომელი ვლიდეს ერთგულად, ვიდრეღა ორგულებით ბაგეთა ხრიდეს.2. უმეცრება სულისა თვისასა არა კეთილ, ხოლო დაუდგრომელობა ფერჴთა ცოდვათა შეიმთხვევს.3. უგუნურებაჲ კაცისა განრყუნის ზრახვითა მისითა და ღმერთსა აბრალებნ გულითა.4. სიმდიდრემან შესძინის მეგობარნი მრავალნი, ხოლო გლახაკსა მას, რომელცა უვინ, გან-ვე-ეშორის.5. მოწამე მტყუარი არა უტანჯველი იყოს, ხოლო რომელი აბრალებდე ნაწილად, იგი ვერ განერეს საშჯელსა.6. მრავალნი მსახურებენ პირსა მეფისასა, ხოლო ყოველივე უკეთურ იქმნის მიცემასა მისსა და მაყუედრებელ კაცისა არნ.7. ყოველსა, რომელსა სძულდეს ძმაჲ გლახაკი, ესევითარი სიყუარულისაგანცა შორს იყოს განზრახვაჲ კეთილი, რომელთა იციან იგი, მათა მახლობელ არს, ხოლო კაცმან ბრძენმან პოოს იგი. რომელი მრავალსა ბოროტსა იქმს, აუვარებს უკეთურებასა და რომელი აღაზრზენდეს სიტყუასა, იგივე ცხონდეს.8. რომელმან მოიპოვა გონიერებაჲ, უყუარს მას თავი თჳსი და, რომელმან დაიმარხოს სიბრძნე, პოოს მან კეთილი.9. მოწამე ცრუჲ არა უცოდველ იყოს; რომელმან აღაგზნეს ბოროტი, იგივე წარწყმდეს.10. არა შეჰგავს უგუნურსა შუებაჲ; ეგრეთვე, უკუეთუ მონაჲ მთავრობდეს უფალთა, გინებით იდევნენ.11. მოწყალე კაცი სულგრძელ არნ, ხოლო სიქადული მისი მიუჴდეს უღმრთოთა.12. მეფისა ბრძანებაჲ მსგავს არს ბრდღუენისა ლომისასა და, ვითარცა ცუარი მწუანვილსა ზედა, ეგრეცა მხიარულებაჲ მისი.13. სირცხჳლ მამისა შვილი უგუნური და არაწმიდა არიან ლოცვანი მისნი სასყიდლისაგან უცხოჲსა.14. სახლი და მონაგები განუყვიან მამათა შვილთა, ხოლო უფლისა მიერ შეემთხჳოს ცოლი სახიერი ქმარსა.15. შიშსა შეუპყრიედ მემრუშეთა გული და სულსა უქმთასა შიოდეს.16. რომელი იმარხვიდეს მცნებასა, დაიცვას სული თჳსი, ხოლო, რომელი უდებ-იყოს გზათა თჳსთა, იგი წარწყმდეს.17. ავასხის უფალსა, რომელი სწყალობნ გლახაკთა, და მისაცემელისაებრ მისისა მიეგოს მას.18. განსწავლე ძე შენი და ესრეთ იყოს სასოჲ კეთილ და გინებასა ნუ აღაყვანებ სულსა მისსა (უკუეთუ სცე მას კუერთხითა, არა მოკუდეს, არამედ სული მისი სიკუდილისაგან იქსნე).19. სახე ბოროტებისათა კაცი ფრიად იზღჳოს, ხოლო უკუეთუ უსჯულოებდესღა, სულიცა თჳსი დაჰრთოს.20. ისმინე, შვილო, სწავლაჲ მამისა შენისა, რათა ბრძენ იყო სიბერესა შენსა.21. მრავალნი ზრახვანი არიან გულსა კაცისასა, ხოლო ზრახვაჲ უფლისა ჰგიეს უკუნისამდე.22. ნაყოფ კაცისა მოწყალებაჲ არს, უმჯობეს გლახაკი მართალი, ვიდრე მდიდარი მტყუანი.23. შიში უფლისა საცხორებლად კაცისა, ხოლო უშიში იგი ბჭეთა ზედა იქცეოდის შეცთომილად და ადგილთა მათ, სადა-იგი არა მიხედავს საუკუნოჲ.24. რომელმან დაიმალნეს ჴელნი სიცრუით, ვერცაღა პირად მიყუნეს იგინი.25. სატანჯველსა უგუნური უვერაგეს იქმნეს, ხოლო უკუეთუ ამხილო კაცსა გონიერსა, გულისჴმა-ყოს მეცნიერებაჲ.26. რომელმან შეურაცხ-ყოს მამა და განაძოს დედა თვისი, სირცხვილეულ და საყვედრელ იქმნეს.27. შვილო, ნუ დაუტევებ სმენასა წვრთილებისასა და ნუცა უგულებელს-ჰყოფ სიტყვასა კეთილსა.28. რომელმან თავს-მდებად ყოს ყრმა ჩჩვილი, მტერ იქმნეს სამართლისა, ხოლო პირი უღმრთოთა შთანთქამს სასჯელსა.29. განიმზადონ უწვრთელთა გვემანი და უგუნურთა პატიჟნი.