...ში, რომ იმავე ან უფრო მძიმე ცოდვაში ჩავარდა, არამედ, თუმცა არავინ ადანაშაულებდა და ამხელდა, თავად თავადვე ამხელს საკუთარ თავს, თავად მოუთხრობს თავის საქციელს, ცოლებს წარუდგენს ცოდვის სიმძიმეს, თითქოს წინასწარმეტყველის ნათქვამს ასრულებდეს: „მართალი იგი თავისა თჳსისა შემასმენელ იქმნის, პირველსავე სიტყუასა" (). ცოდვის აღიარება ძალზე ხელს უწყობს მათ გამოსწორებას; ისევე, ცოდვის უარყოფა მისი ჩადენის შემდეგ ყველაზე მძიმე ცოდვაა — ამას ძმის მკვლელმა გამოცადა, როცა კაცთმოყვარე ღვთის კითხვაზე არათუ არ აღიარა თავისი დანაშაული, არამედ ღმერთს ცრუ პასუხის თქმაც კი გაუბედა და ამით სიცოცხლის გახანგრძლივება (სასჯელად) დაიმსახურა. ამრიგად, ლამექი, მსგავს ცოდვაში ჩავარდნილი, და, რომ გაიფიქრა, უარყოფა უფრო მძიმე სასჯელს დაატეხდა, თავის ცოლებს იხმობს და, მაშინ, როცა არავინ აიძულებდა, არავინ ამხელდა, საკუთარი პირითვე აღიარებს თავის ცოდვას და, თავის საქციელს კაინის დანაშაულს ადარებს რა, თავად საკუთარ თავს განუსაზღვრავს სასჯელს.
ხედავ უფლის განგებას, როგორ თავად მისი სასჯელებიც მისი სიყვარულის გამოხატულებაა და როგორ ეს სიყვარული არ იფარგლება მხოლოდ სასჯელის მატარებლით, არამედ სხვებისთვისაც ამზადებს მაცოცხლებელ წამალს, თუკი ინდომებენ მისით სარგებლობას?...