იაკობ 2:26

თარგმანი: აჰა ესერა ცხად ყო, ვითარმედ, ვითარცა სული და ჴორცნი სწორებით საჴმარ არიან სრულ-მყოფელად გუამსა კაცისასა, ეგრეთვე სარწმუნოებაჲ მართალი და საქმენი კეთილნი სწორებით საჴმარ არიან.

..., რაჲთა იხილონ საქმენი თქუენნი კეთილნი და ადიდებდენ მამასა თქუენსა ზეცათასა"** (მათ 5:16). დაე, ცხოვრება შეესაბამებოდეს დოგმატებს, და დოგმატები იყვნენ ცხოვრების მაუწყებელნი. „რამეთუ ვითარცა ჴორცნი თჳნიერ სულისა მკუდარ არიან, ეგრეთვე სარწმუნოებაჲ თჳნიერ საქმეთასა მკუდარ არს" (იაკ 2:26), და საქმეები სარწმუნოების გარეშე მკვდარია. თუ საღ დოგმატებს ვინარჩუნებთ, მაგრამ ცხოვრებაზე არ ვზრუნავთ, არანაირი სარგებელი არ გვექნება დოგმატებისგან; და კიდევ, თუ ცხოვრებაზე ვზრუნავთ, მაგრამ დოგმატებში ვკოჭლობთ, ამ შემთხვევაშიც არანაირი სარგებელი არ იქნება. ამიტომ აუცილებელია, რომ ჩვენი სულიერი სახლი ორივე მხრიდან მტკიცე იყოს. „ყოველმან რომელმან ისმინნეს სიტყუანი ესე ჩემნი და ყვნეს იგინი", – ამბობს უფალი, – „ვამსგავსო იგი კაცსა გონიერსა, რომელმან აღაშენა სახლი თჳსი კლდესა ზედა" (მათ 7:24). ხედავ, როგორ სურს მას, რომ არა მხოლოდ მოვისმინოთ, არამედ აღვასრულოთ და საქმით გამოვაჩინოთ ის, რასაც ვისმენთ, გონიერს უწოდებს რა მას, ვინც სიტყვების შესაბამისად მოქმედებს, ხოლო უგუნურს – მას, ვინც სიტყვებს არ გასცდება. და სამართლიანად, რადგან ეს უკანასკნელი, ამბობს უფალი, **„აღაშენა სახლი თჳსი ქჳშა...

...ბთ.

და კუალად ბნელი - დაბნელებულთათჳს გონებითა, ესე იგი არს უცხო-ყოფაჲ ღმრთისაგან, საზომისაებრ აქაჲთვე სიბნელისა კაცად-კაცადისა, და მიცემაჲ საუკუნეთა მათ სატანჯველთა.

ამის ესევითარისა მართლისა სარწმუნოებისა საფუძველსა ზედა, საყუარელნო, ვიქმოდით კეთილთა საქმეთა, რამეთუ „სარწმუნოებაჲ თჳნიერ საქმეთა მკუდარ არს“, (იაკობ 2,26) ვითარცა-იგი საქმენი - თჳნიერ სარწმუნოებისა.

და ესე არს ბრძანებაჲ უფლისა და მაცხოვრისა ჩუენისა იესუ ქრისტესი, რომელ უბრძანა მოციქულთა, ვითარმედ: „ასწავებდითო დამარხვად ყოველი, რავდენი გამცენ თქუენ“; (მათ. 28,20) ესე იგი არს სარწმუნოებაჲ მართალი და საქმენი კეთილნი.

ხოლო ვინაჲთგან დიდთა და მაღალთა საიდუმლოთა და მცნებათა ღმრთივშუენიერთა უბრძანა სწავლად ყოვლისა სოფლისა, ამისთჳს განამტკიცებს და განაძლიერებს გონებათა მათთა და ეტყჳს:

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და აჰა ესერა მე თქუენ თანა ვარ ყოველთა დღეთა და ვიდრე აღსასრულადმდე სოფლისა. ამენ“ (28,20).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: იხილეა დიდებული ესე ჴელმწიფებაჲ? მე თქუენ თანა ვარო ყოვლადვე, ნუ გეშინინ, ნუცა შეორგულდებით, თუ ვითარმცა თქუენ, მცირედთა და უსწავლელთა, შეუძლეთ ამის საქმისა ქმნად, რაჲთამცა მოიმოწაფენით ყოველნი წარმართნი და ნათელ-ეცით და ასწავეთ დამარხ...