თარგმანი: ზემო ცხად ყო, ვითარმედ ღმერთი არცა ერთითა რაჲთ ვის განსცდის ბოროტითა სულისა სავნებელითა, რამეთუ ყოველთა ბოროტთაგან უცხო არს წყაროჲ იგი სახიერებისაჲ და მიზეზი ყოველთა კეთილთაჲ. ხოლო აწ ცხად ჰყოფს მიზეზსა ესევითარისა მის განცდისასა, ვითარმედ ჩუენ კაცნი ვიქმოდით რაჲ ცოდვასა პირველად და მთრვალ ვიქმნებით ბოროტისა გულის-თქუმისა მიერ, რომლითა ვერღარა ვაგრძნობდით სიბოროტესა საქმისასა, ხოლო რაჟამს აღვასრულით საქმით სიბოროტე იგი ცოდვისაჲ, მაშინღა დაშრტის ყოველი სიბოროტე გულის-თქუმისაჲ და შემოგჳჴლის მწარე იგი საწერტელი მხილებისაჲ და იხილვებოდის ჩუენ შორის საქმე წინაუკუმოჲ მუცელქუმულთა ლმობისაჲ, რამეთუ მათ პირველ შობისა ელმოდის ტკივილი იგი და რაჟამს შვიან ყრმაჲ, შორს წარჴდის მათგან ტკივილი ლმობისაჲ და აღივსნიან მხიარულებითა შვილთ სხმისაჲთა. ხოლო ჩუენ უწინარეს ცოდვისა დამთრვალთა გულის-თქუმისა მიერ არა წყლისჴმა-ვყვით სიბოროტე საქმისაჲ, ხოლო აღვასრულით რაჲ ცოდვაჲ და წარჴდის გულისთქუმაჲ მაშინღა შემოგჳჴდის საწერტელი მხილებისაჲ, რომლისა მიერ მრავალთა შორის იშვის სიკუდილი სასოწარკუეთილებისაჲ. ამისთჳს გევედრები, რაჲთა დასაბამსავე არა...
იაკობ 1:14
13. ნუვინ განცდილთაგანი იტყჳნ, ვითარმედ ღმრთისა მიერ განვიცადები, რამეთუ ღმერთი გამოუცდელ არს ბოროტისა და არავის განსცდის იგი.14. არამედ კაცად-კაცადი განიცადების თჳსისაგან გულის თქუმისა, მიიზიდვის და სცთების.15. მერმე გულის თქუმაჲ იგი მიუდგის და შვის ცოდვაჲ და ცოდვაჲ იგი სრულ-იქმნის და შვის სიკუდილი.
იაკობ თავი 1