ჰრომაელთა მიმართ 6:20

თარგმანი: ესრეთ იტყჳს, ვიტარმედ: ოდეს ცოდვათა შინა სცხოვნდებოდეთ, ესრეთ ჰმორჩილობდით ურჩულოებასა, რომელ არცა თუ ერთსა იქმოდეთ სიმართლესა. რამეთუ ამას მოასწავებს თუ "თავისუფალ იყვენით სიმართლისაგან", ესე იგი არს, ვითარმედ არცა ერთსა საქმესა ზედა ჰმორჩილობდით მას. ეგრეთვე უკუე აწცა, ვინაჲთგან მოხუედით სიმართლედ, ნუცაღა ერთსამცა საქმესა ზედა ჰმორჩილობთ ცოდვასა, არამედ სრულიად განთავისუფლდით მისგან.

თარგმანი: რაჟამს-იგი უკეთურებასა შინა იყვენით, ესრეთ მორჩილ იყვენით მისა, რომელ ყოვლადვე სიმართლესა არა იქმოდეთ, და თავისუფალ იყვენით მისგან. ესე იგი არს, ვითარმედ ურჩ და შეურაცხის-მყოფელ იყვენით.

თარგმანი: ესრეთ იტყჳს, ვითარმედ: ოდეს-იგი ჰმონებდით ცოდვასა, ყოვლად არცა ერთსა რას თავს-იდებდით ქმნასა სიმართლისასა, რამეთუ ესე არს თავისუფლებაჲ სიმართლისაგან, და ამას ყოველსა შინა უნაყოფოცა იყვენით ჰჱთუმცა ვითარ-იგი კეთილისაგან, ეგრეთვე ბოროტისაგან! არამედ საქადული არცა ერთი რაჲ გაქუნდა. ხოლო სირცხჳლითა ესოდენ აღსავსე იყვენით. რომელ არა ხოლო მაშინ, არამედ ჯერეთ აწცა გრცხუენის მაშინდელთა საქმეთათჳს, რამეთუ ესევითარი არს გონებაჲ ცოდვისაჲ, რომელ მრავალჟამეულსა სირცხჳლსა აქა, და უნანელ თუ იყოს, დაუსრულებელსაცა სირცხჳლსა დაუმკჳდრებს, აქაცა და მუნცა; და არა ხოლო სირცხჳლსა, არამედ სიკუდილსაცა სულისასა.

...ვიდრეღა სიკუდილდმდე წინააღუდგეს მას, ხოლო სიმართლე ყოვლითა ძალითა შეიტკბეს.

ისმინე პავლესი, ვითარ სირცხჳლად და საკდემელად იტყჳს ცოდვასა: „ოდეს-იგი მონანი იყვენითო ცოდვისანი, თავისუფალ იყვენით სიმართლისაგან. რაჲ უკუე ნაყოფი გაქუნდა მაშინ, რომლისათჳს აწ ეგერა გრცხუენის? რამეთუ აღსასრული მათი სიკუდილი არს“. (რომ. 6,20-21) ხოლო შრომათათჳს და ჭირთა ღმრთისმსახურებისათა მარადის მოქადულ არს და მოხარულ, რამეთუ უწყის, ვითარმედ აღსასრული მათი ცხორებაჲ საუკუნოჲ არს. (შდრ. რომ. 6,22) ამისთჳს ღაღადებს: „რამეთუ საწუთროჲ ესე მცირე ჭირი ჩუენი გარდარეულსა დიდსა დიდებასა შეიქმს ჩუენთჳს“. (2 კორ. 4,17)

ამისთჳს მეცა გლოცავ თქუენ, საყუარელნო, განვიწმიდნეთ თავნი ჩუენნი ყოვლისაგანვე შეგინებისა ჴორცთაჲსა და სულისა და აღვასრულებდეთ სიწმიდესა შიშითა ღმრთისათა; შემდგომსა მას დავივიწყებდეთ და წინასა მივსწუთებოდით და კრძალულებით ვსდევდეთ გჳრგჳნსა მას ზეცისა ჩინებისასა, რაჲთა ღირს ვიქმნეთ მიმთხუევად მისა მადლითა და კაცთმოყუარებითა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესითა, რომლისაჲ არს დიდებაჲ თანა მამით და სულით წმიდითურთ აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამენ.