ჰრომაელთა მიმართ 6:1

თარგმანი: ვინაჲთგან ზემო თქუა, — "სადა-იგი განმრავლდა ცოდვაჲ, მუნ უფროჲსად გარდაემატა მადლი", — რაჲთა არა ჰგონონ უგუნურთა, ვითარმედ ურიდებად ცოდვისა აწუევს, ამისთჳს აწ თჳთვე იკითხავს: "და-მე-ვადგრეთა ცოდვასა ზედა, რაჲთა მადლი განმრავლდეს?" — და იგივე მიუგებს: "ნუ იყოფინ!" — რაჲთა განაცხადოს, ვითარმედ ყოვლად უჯერო არს მოგონებაჲცა ეგევითარისაჲ.

თარგმანი: ვინაჲთგან თქუა თუ "სადა-იგი განმრავლდა ცოდვაჲ, მუნ უფროჲსად გარდაემატა მადლი", რაჲთა არა თქუან უგუნურთა, თუ ცოდვისა მიმარ გუაწუევს, ამისთჳს შესძინა ესე, ვითარმედ: ნუ-უკუე ვინმე თქუას თუ — "ვქმნე ცოდვაჲ, რაჲთა გარდაემატოს მადლი ჩემ თანაცა". ნუ იყოფინ ესე, ნუცამცა მოუგონებია ვის! რამეთუ იგი ქრისტემან ერთგზის ქმნა და მოჰფინა უხუად მადლი თჳსი და იჴსნა სოფელი მძლავრებისაგან ცოდვისა, და ამიერითგან, რომელმან შეიყუაროს და ქმნეს ცოდვაჲ, უმეტესად დაისაჯოს მისთჳს, ვიდრე პირველნი იგი. რამეთუ არა აქუს იძულებაჲ, ვითარ მაშინ, არამედ განთავისუფლებულ არს ქრისტეს მიერ, და ნებსით შთაიგდებს თავსა თჳსსა ცოდვათა შინა, და ღირს არს ფრიადსა საშჯელსა.

...ა მას შეჰმოსოს უხრწნელებაჲ; შეიმოსა ბუნებაჲ იგი მოკუდავი, რაჲთა მოკუდავსა მას შეჰმოსოს უკუდავებაჲ; (შდრ. 1კორ. 15,53-54) მოკუდა ბუნებითა მით კაცობრივითა, რაჲთა ჩუენ, მოკუდავნი ესე კაცნი, განვცხოელდეთ, და არღარა სუფევდეს ჩუენ ზედა ცოდვაჲ, არცა გუეუფლოსღა, (შდრ. რომ. 6,11-12) ვითარცა მოციქული ქადაგებს.

ამისთჳს ჯუარს-ეცუაცა, რაჲთა წყევისაგან მოგჳყიდნეს და კურთხევაჲ მოგუანიჭოს. (შდრ. გალ. 3,13-14) რამეთუ მას ვნებისა მისგან ჯუარ-ცუმისა არარაჲ ევნებოდა, უფროჲსღა კეთილსა გჳყოფდა.

და მო-რაჲ-კუდა, არა დაშთებოდა სიკუდილსა შინა, არამედ უფროჲსად მკუდართა განაცხოელებდა. დაიკლვოდა, გარნა არა წარწყმდებოდა, არამედ სისხლითა თჳსითა ყოველთა წარწყმედისაგან იჴსნიდა, და თავადი ეგო უვნებელად.

ხოლო უკუეთუ ვინ იკითხვიდეს, თუ: ვითარ იქმნა ესე? ისმენდინ და ვიტყოდი: ორთა საქმეთა შეერთებაჲ იქმნა მის შორის. საქმეთა ვიტყჳ არა თუ სწორთა, არამედ ყოვლითურთ შეუმსგავსებელთა. რამეთუ მოკუდავი უკუდავსა შეეყო, და ჴორცნი იგი ხრწნადნი უხრწნელსა მას სიტყუასა შეერთნეს; და მოკუდავი იგი არა ავნებდა უკუდავსა მას, რამეთუ უვნებელ იყო უკუდავი იგი, და უფროჲსღა მოკუდავიცა უვნებელ-ყო უფლებისა მისგან სიკუდ...

...ჴმათა მათ სიძვად აღმზრზელთა? ჰრცხუენოდენ მოქალაქეთა მათგან ზეცისა სავანეთაჲთა. რამეთუ მეცა გეტყჳ თქუენ უძლურებისათჳს თქუენისა სიტყუასა მას მოციქულისასა: „ვითარცა-იგი წარუდგინენით ასონი ეგე თქუენნი მონებად არაწმიდებასა და ურჩულოებასა ურჩულოებად, ეგრეთცა აწ წარუდგინენით ასონი თქუენნი მონებად სიმართლესა სიწმიდედ“. (რომ. 6,19)

იხილეთ, რაოდენი არს ორთა მათ განწყობილთა შორის განყოფილებაჲ, წმიდათა მათ მეუდაბნოეთა ვიტყჳ და შუებათა შინა და განცხრომათა და სიმღერათა შინა მყოფთა.

ესოდენი არს მათ შორის განყოფილებაჲ, რაოდენ უკუეთუმცა ვის ესმა ანგელოზთა ზეცათა შინა გალობაჲ ჴმითა მით საწადელითა და მერმე მივიდამცა და ესმა კუმინვაჲ ღორთაჲ, მწჳრესა შინა დაფლულთაჲ.

რამეთუ პირითა მათ ნეტართაჲთა ქრისტე ზრახავს, ხოლო ამათ უბადრუკთაჲთა ეშმაკი ვალალაებს; ამათ თანაშემწედ აქუს სტჳრი და წინწილაჲ, განბერვითა ღაწუთაჲთა საწყინოჲსა ჴმისა აღმომტეობელი, ხოლო პირითა მით წმიდათაჲთა მადლი სულისა წმიდისაჲ ღაღადებს ჴმითა სასმენელი-თა, ჴმითა კურთხევისაჲთა, ჴმითა საგალობელითა და საწადელითა. რაოდენსაცა ვიტყოდი, ჯეროვნად ვერ გამოვაჩინებ განყოფილებასა მათსა და ამათსა, გარნა მინდა ვინმე ცნობამიღებულთა ამათგანი წარყვანებად და თუალითა ჩუენებად კრებული იგი წმიდათაჲ, და არღარამცა მეჴმარნეს მ...

...იგი არს, რაჲთა ვითარცა კაცი რომელი დამსჭუალულ არნ ძელსა ზედა, ვერღარა ჴელ-ეწიფებინ ცოდვად, ეგრეთ უცხო ვიქმნეთ ჩუენ ცოდვათაგან და მზა ვიყვნეთ მარადღე სიკუდილად სახელისათჳს უფლისა, ვითარცა იტყჳს მოციქული, ვითარმედ: „ეგრეთცა თქუენ შეჰრაცხენით თავნი თქუენნი მკუდრად ცოდვისათჳს და ცხოელად ღმრთისა ქრისტე იესუს მიერ“. (რომ. 6,11) ეგრეთ გჳღირს, ვიდრეღა ცხორებასა ამას შინა ვიყვნეთ, მოკუდინებაჲ თავ-თა ჩუენთაჲ ცოდვისაგან და მერმე მზად-ყოფაჲ სიკუდილად ქრისტესთჳს, ოდესცა მოიწიოს ჟამი მისთჳს სიკუდილისა ვითარითაცა სახითა.

რამეთუ ვინაჲთგან მრავალთა შეურაცხ-ყვნეს საფასენი და შუებაჲ და დიდებაჲ ამის სოფლისაჲ, ხოლო სიკუდილისა შეურაცხებად ვერ უძლეს, არამედ შეშინდეს მისგან, ამისთჳს იტყჳს უფალი, ვითარმედ: მე ესრეთ მნებავს, რაჲთა მოღუაწენი ჩემნი ვიდრე სიკუდილადმდე და დათხევადმდე სისხლისა მჴნდებოდინ ჩემთჳს, დაღაცათუ სიკუდილი მოიწიოს მათ ზედა, და სიკუდილი შეურაცხი და ყოველთა მიერ საყუედრელი. და ვითარცა ძჳრისმოქმედნი მოსწყდებოდინ, ყოველივე მოითმინონ ახოვნად და ესრეთ სიხარულით შემომიდგენ მე.

რამეთუ არიან მრავალნი ჭირსა და ძჳრის-ხილვასა და ტანჯვასა შინა, გარნა არა შეუდგან ქრისტესა, ოდეს ტანჯვაჲ იგი არა მისთჳს იყოს. რამეთუ ავაზაკთა და მპარავთა და გრძნებისა მოქმედთა მრავალი...

...აწ უკუე არა ამისთჳს მხიარულ იქმნა, რომელ მათ არა ცნეს, არამედ - რომელ რაჲ-იგი არა ინებეს ცნობად ბრძენთა, გულის-ჴმა-ყვეს წმიდათა მოციქულთა და მათ მიერ სწავლულთა მორწმუნეთა.

იტყჳს პავლეცა, ვითარმედ: „მადლი ღმერთსა, რამეთუ იყვენით მონა ცოდვისა, და მორჩილ იქმნენით გულითა, რომელსაცა-იგი მიეცენით სახედ მოძღურებისა“. (რომ. 6,17) არა თუ ამისთჳს შეწირა მადლობაჲ პავლე, რომელ მონა ცოდვისა იყვნეს იგინი, არამედ ამისთჳს, რომელ ესევითარნიღა იყვნეს და ესევითართა კეთილთა ღირს იქმნეს. ეგრეთვე უფალი ჰმადლობს მამასა ამისთჳს, რამეთუ რომელ-იგი ბრძენთა არა ინებეს სწავლად, ისწავეს უსწავლელთა, რომელთაცა ჩჩჳლად სახელ-სდვა. ხოლო ბრძნად და მეცნიერად ამას ადგილსა მწიგნობართა მათ იტყჳს და ფარისეველთა, შჯულისმეცნიერთა მათ და სწავლულთა მღდელთა; არა თუ ჭეშმარიტისა სიბრძნისა მეცნიერად იტყჳს, არამედ კაცობრივისა ამის, რომელსა იგინი ჰგონებდეს თავთა თჳსთა ყოფად. ამისთჳსცა არა თქუა, თუ: გამოუცხადე სულელთა, არამედ - ჩჩჳლთა; ესე იგი არს, უმანკოთა, წრფელთა გულითა, განშორებულთა უკეთურებისაგან, რამეთუ ამას მოასწავებს სახელი ჩჩჳლთაჲ.

ხოლო ქადაგებაჲ ესე დიდებული და გამოცხადებაჲ საიდუმლოთაჲ ვინაჲთგან თავადმან ქმნა, მან მოუწოდა მოციქულთა, მან ასწავა; და კუალად უგუნურთა მათ ბრძენთა, რომელნი ბ...

...ყოველი, ძმანო, გულისჴმა-ვყოთ და ნუ ვიქმნებით მონა ვნებათა, არამედ აზნაურებაჲ იგი, რომელი ქრისტემან მოგუანიჭა, შევიტკბოთ და მას მხოლოსა ვჰმონოთ, რომელმან მიჴსნნა ჩუენ მონებისაგან ეშმაკისა; ვითარცა იტყჳს მოციქული პავლე, ვითარმედ: „მონანი ხართ, რომელსაცა ერჩით; გინა თუ ცოდვასა სიკუდილდ, ანუ მორჩილებად სიმართლისა“; (რომ. 6,16) და მერმე იტყჳს: „ვითარცა წარუდგინენით ასონი ეგე თქუენნი მონებად არაწმიდებასა და ურჩულოებასა ურჩულოებად, ეგრეცა აწ წარუდგინენით ასონი ეგე თქუენნი მონებად სიმართლესა სიწმიდედ“, (რომ. 6,19) და შემდგომი ამისი.

ამისთჳს, საყუარელნო, ვისწრაფოთ განთავისუფლებად მონებისაგან ვნებათაჲსა და ვჰმონოთ სიმართლესა, რაჲთა ამასცა სოფელსა სიწმიდით ვცხონდებოდით, და გამოგჳჩნდეს ნათელი მზისა მის სიმართლისაჲ და მკჳდრ ვიქმნეთ საუკუნეთა მათ კეთილთა, რომელთა ღირსმცა ვართ მიმთხუევად მადლითა და კაცთმოყუარებითა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესითა, რომლისაჲ არს დიდებაჲ და სიმტკიცე თანა მამით და სულით წმიდითურთ აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამენ.