ჰრომაელთა მიმართ 10:3

...ითარსა გულისხმის-ყოფასა მოვიდეს მეყსა შინა? და ცნეს, ვითარმედ ყოვლისა სოფლისაჲ მისა ეგულებოდა მოქცევაჲ, და არა ჰურიათა ოდენ თანა დაუტეობდა თჳსსა განგებულებასა, არამედ ყოველსა სოფელსა განანათლებდა. არამედ ჰურიათა არა ესრეთ ქმნეს, გარნა „თჳსსა სიმართლესა ეძიებდეს დამტკიცებად და სიმართლესა ღმრთისასა ვერ მისწუდეს“. (რომ. 10,3) ხოლო ესენი აღიარებენ, ვითარმედ: „ყოველთა ცოდეს, არამედ განმართლდებიან უსასყიდლოდ მადლითა ღმრთისაჲთა“, (შდრ. რომ. 3,23-24) და: „ესე არს ჭეშმარიტად მაცხოვარი სოფლისაჲ, ქრისტე“, წარწყმედულისა მის ბუნებისა მჴსნელი და ჭეშმარიტისა ცხორებისა მომნიჭებელი. ესე არს საქმჱ მჴურვალისა სარწმუნოებისაჲ, რამეთუ საკჳრველ არს მათთჳს, ვი-თარმედ თჳნიერად სასწაულთა ხილვისა სწავლითა ოდენ ესრეთ მჴურვალედ ჰრწმენა. ხოლო სწავლაჲ თუ რაჲ უთქუამს მუნ, არღარას იტყჳს მახარებელი, რაჲთა სცნა, ვითარმედ მრავალსა რას თანაწარჰჴდებიან მახარებელნი სიტყუათა მისთა და სასწაულთა.

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და შემდგომად ორისა დღისა გამოვიდა მიერ და წარვიდა გალილეად. რამეთუ თავადი იესუ წამებდა, ვითარმედ: წინაჲსწარმეტყუელსა თჳსსა სოფელსა პატივი არა აქუს“ (4,43-44).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: რადღა სწერია ამას ადგილსა ესე, თუ: „თჳსსა მამულსა პატივი...

...ისმინე პავლესი, რამეთუ მან ნეტარმან ფრიად გამოიძია საქმე ესე და პოვა მიზეზი მისი და გუასწავა. ისმინე უკუე მისი, რომელი იტყჳს მიზეზსა ესევითარისა მის სიბრმისა მათისასა და ღაღადებს, ვითარმედ: „უმეცარ იყვნეს იგინი სიმართლესა ღმრთისასა და თჳსსა ნებასა ეძიებდეს დამტკიცებად და სიმართლესა ღმრთისასა არა დაემორჩილნეს“, (რომ. 10,3) და ამისთჳს შეემთხჳა მათ ესე ყოველი. და კუალად იგივე სხუასა ადგილსა სიტყუასა ამას გამოსთარგმანებს და იტყჳს: „აწ უკუე რაჲ-მე ვთქუათ? წარმართნი, რომელნი არა ეძიებდეს სიმართლესა, ეწინეს სიმართლესა, ხოლო სიმართლესა სარწმუნოებისაგან. და ისრაჱლი სდევდა შჯულსა მას სიმართლისასა, და შჯულსა მას სიმარ-თლისასა ვერ მისწუთა. რაჲსათჳს-მე? რამეთუ არა სარწმუნოებისაგან, რამეთუ შებრკოლდეს ლოდსა მას შებრკოლებისასა“. (რომ. 9,30-32) ხოლო სიტყუაჲ ესე, რომელსა იტყჳს, ესევითარი არს, ვითარმედ ურწმუნოებაჲ ექმნა მათ მიზეზი ესოდენთა მათ ბოროტთა, ხოლო ურწმუნოებაჲ შვა ამპარტავანებამან. რამეთუ ვინაჲთგან პირველ უპატიოსნეს იყვნეს წარმართთასა, ვინაჲთგან ღმერთი იცოდეს, და სხუათა მათთჳს საქმეთა, რომელთა იტყჳს მოციქული, ხოლო შემდგომად ქრისტეს მოსლვისა იხილეს, რამე-თუ სწორითა პატივითა იყვნეს ორნივე, ჰურიანიცა და წარმართნი, და არ...

...ვე. რამეთუ არა თქუა, თუ: თხოაჲ ისმინე და ამისთჳს გამოუცხადე, არამედ: „ესრეთ სათნო-იყოო შენ წინაშე“; ესრეთ ინებე, ესრეთ სათნო-იჩინე.

ხოლო რაჲსათჳს დაეფარა ბრძენად საგონებელთა მათგან უგუნურ-თა? ისმინე პავლესი, რასა იტყჳს, ვითარმედ: „თჳსსა მას ნებასა ეძიებდეს დამტკიცებად და სიმართლესა ღმრთისასა არა დაემორჩილნეს“. (რომ. 10,3)

ხოლო ლუკა ეგრეთ იტყჳს, ვითარმედ: ოდეს მიიქცეს სამეოცდაათნი იგი და უთხრეს დამორჩილებისა მისთჳს ეშმაკთაჲსა, მას ჟამსა იხარებდა იესუ სულითა წმიდითა და თქუა ზემოწერილი ესე მადლობაჲ, რაჲთა უმეტესი ასწაოს მათ მოსწრაფებაჲ და სიმდაბლე, რაჲთა არა აღზუავნენ განსხმისა მისთჳს ეშმაკთაჲსა. ვითარმცა ეტყოდა, ვითარმედ: ესე საქმე არა თუ თქუენისა მოსწრაფებისაჲ არს, არამედ მადლი არს ზეგარდამოჲ, მოცემული თქუენდა სარწმუნოებისა და უმანკოებისა თქუენისათჳს, რამეთუ ჩჩჳლთა მსგავსად განშორებულ იქმნენით ყოვლისა ბოროტისაგან და გონებითა მარტივითა შეიწყნარეთ საიდუმლოჲ ღმრთისაჲ. ხოლო მწიგნობართა და ფარისეველთა, რომელნი ჰგონებდეს თავთა თჳსთა ბრძენ და მეცნიერ, ანპარტავანებისა თჳსისათჳს არა შეიწყნარეს საიდუმლოჲ მადლისა ღმრთისაჲ. ვინაჲთგან უკუე მათ ანპარტავანებისაგან დაეფარა, დაადგერით თქუენ სიმდაბლესა ზედა, რაჲთა არაოდეს დაგეფაროს გამოცხადებაჲ ესე მადლისაჲ, რამე...

...თავთა თჳსთა განიმართლებდეს. და ამან საქმემან უფროჲს ყოვლისა წარწყმიდნა იგინი და განაშორნა სარწმუნოებისაგან ქრისტესისა. და ამას მოასწავებს პავლე, ვითარცა იტყჳს მათთჳს ბრალობით, ვითარმედ: „უმეცარ იყვნეს იგინი სიმართლესა ღმრთისასა და თჳსსა მას ნებასა ეძიებდეს დამტკიცებად და სიმართლესა ღმრთისასა არა დაემორჩილნეს“. (რომ. 10,3) და კუალად იტყჳს: „აწ უკუე რაჲ-მე ვთქუათო? წარმართნი, რომელნი არა ეძიებდეს სიმართლესა, ეწინეს სიმართლესა, და ისრაჱლი შეუდგა შჯულსა მას სიმართლისასა და შჯულსა მას სიმართლისასა ვერ მისწუთა. რაჲსათჳს-მე? რამეთუ არა სარწმუნოებისაგან, არამედ ვითარცა საქმისაგან შჯულისა“. (რომ. 9,30-32) ვინაჲთგან უკუე ესე იყო მიზეზი ბოროტთა მათთაჲ, უმეცრებაჲ ცოდვა-თა თჳსთაჲ და არა სინანული, ამისთჳს მოვიდა იოვანე, რაჲთა მოიყვანნეს იგინი მეცნიერებად ცოდვათა თჳსთა, და სახეცა მისი ამას მოასწავებდა, რამეთუ სინანულისა და აღსაარებისა მომასწავებელი იყო; და ქადაგებაჲ მისი ამას გამოაჩინებდა, რამეთუ ესრეთ იტყოდა, ვითარმედ: „ყავთ ნაყოფი, ღირსი სინანულისაჲ“. (ლუკ. 3,8)

ვინაჲთგან უკუე არამეცნიერებაჲ ცოდვათა თჳსთაჲ განაშორებდა მათ ქრისტესგან, სიტყჳსა მისებრ მოციქულისა, ხოლო მეცნიერებაჲ ბრალთა თჳ...