ჰრომაელთა მიმართ 10:20

თარგმანი: ესე იყო კადნიერებაჲ ესაიაჲსი, რამეთუ აღირჩია, რაჲთა კადნიერებით განცხადებულად ქადაგებისათჳს მოიკლას წინააღმდგომთაგან, ვიდრეღა მიფარულად თქუმითა უჩინო-ყოფაჲ საიდუმლოსა ჴორცთშესხმისასა და ძალსა საღმრთოჲსა განგებულებისასა, რამეთუ ვითარცა პირითა უფლისაჲთა იტყჳს წარმართთათჳს, ვითარმედ: "ვეპოე მათ, რომელნი მე არა მეძიებდეს, და განვეცხადე მათ, რომელნი მე არა მიკითხვიდეს". და ჭეშმარიტად ზეგარდამოჲსა მადლისა მიერ ქმნითა ყოვლისა კეთილისაჲთა ჯეროვნად დაამდაბლებენ წერილნი ნათესავსა წარმართთასა, რამეთუ თჳნიერ საქმეთასა მადლით ცხოვნებულთა, ყოვლად არა უღირს ზუაობაჲ. გარნა დაღაცათუ მადლმან გამოუცხადა არა მეძიებელთა, არცა მკითხველთა, არამედ ესე მისათუალველ არს წარმართთაჲ, რამეთუ შემდგომად გამოცხადებისა მტკიცედ შეიტკბეს უჭირველად პოვნილი იგი.

თარგმანი: კადრებაჲ ამას მოასწავებს, ვითარმედ კადნიერებით და ჴმა-მაღლად ღაღადებს.

თარგმანი: წარმართთათჳს იტყჳს, ვითარმედ: რომელნი მე არა მეძიებდეს, ვეპოე მათ და მოვიყვანენ სარწმუნოვებად.

...ამიტომაც, მათი აზრით, იგი ამბობდა, რომ მისი ბაგეები უწმინდური იყო, რადგან კადნიერება აკლდა. მაგრამ მე ვერ მივიღებდი მათ, ვინც ასე ამბობს, რადგან მათზე სანდო პავლეა, რომელიც ესაიას გაბედულს უწოდებს და ამბობს: „ხოლო ესაია იკადრებს და იტყჳს“ (რომ 10:20). ამიტომაც, როგორც ამბობენ, იგი სიცოცხლეს ჩვეულებრივი წესითაც კი არ განშორებია, არამედ უმძიმესი სასჯელი დაითმინა, რადგან იუდეველებმა მისი კადნიერება ვერ აიტანეს.

ამასთანავე, საღვთო წერილი არსად ამბობს, რომ ესაია იქ იყო, როცა ოზიას ამბავი ხდებოდა, და იქ მყოფი დუმდა; ამის მთქმელნი ამას საკუთარი სახლიდან, საკუთარი ვარაუდით იგონებენ. მაშ, რა უნდა ითქვას? ის, რომ მოსეს შემთხვევა და ეს შემთხვევა ერთნაირი არ იყო. მოსე იგზავნებოდა უცხო და ბარბაროსულ ქვეყანაში, მძვინვარე და გამხეცებულ ტირანთან; ესაია კი თავისიანებთან, რომელთაც ბევრი რამ მრავალგზის ჰქონდათ მოსმენილი და დიდი ხნის განმავლობაში იყვნენ განსწავლულნი; ამიტომ იქ მორჩილებას და აქ მორჩილებას...

...ცა ესაიას თავისუფალ მეტყველებას, დაუმონებელ სულისკვეთებას, მაღალ აზრსა და ქრისტეს შესახებ ესაიას წინასწარმეტყველების დიდ სიცხადეს აჩვენებდა, ყოველივე ეს ერთი გამონათქვამით წარმოადგინა და თქვა: „ხოლო ესაია იკადრებს და იტყჳს: ვეპოვე მათ, რომელნი მე არა მეძიებდეს, და განვეცხადე მათ, რომელნი მე არა მიკითხვიდეს“ (რომ 10:20). დიდი იყო მასში თანალმობაც. იგი არა მხოლოდ ერის მძვინვარებას უპირისპირდებოდა და თავისუფალი ენითა და უფრო მაღალი აზრით, დიდი კადნიერებით აუწყებდა მათ იმ მწუხარებებს, რომლებიც თავს დაატყდებოდათ, არამედ თვით ამ მოვლენების გარემოებებშიც იმათზე ნაკლებად როდი სტკიოდა და იკოდებოდა, ვინც მათში ვარდებოდა, და დატყვევებულებზე უფრო მწარედ გლოვობდა. და, შეიძლება ითქვას, ყველა წინასწარმეტყველისა და წმინდანის ზნეც ასეთი იყო: მათ თავიანთი განწყობით, რომელიც მათზე ჩაბარებულთა მიმართ ჰქონდათ, მამების მამობრივი სიყვარული დაჩრდილეს და ბუნების მძლავრობას დიდი სიჭარბით გადააჭარბეს. რადგან არც ერთი, არასოდეს არც ერთი შვილთმოყვარე კაცი ისე არ იწვოდა თავისი ნაშიერების გამო, როგორც ესენი კვდებოდნენ მათზე ჩა...