თარგმანი: რამეთუ სულიერად და ღმრთეებითა ღმრთისა ძე იყო.
ჰრომაელთა მიმართ 1:3
2. რომელი-იგი წინაწარ აღუთქუა წინაწარმეტყუელთა მისთა მიერ წიგნთაგან წმიდათა3. ძისა მისისათჳს, რომელი-იგი იშვა თესლისაგან დავითისა ჴორციელად,4. რომელი-იგი გამოჩნდა ძედ ღმრთისა ძალითა და სულითა მით სიწმიდისაჲთა, აღდგომითა მით მკუდრეთით იესუ ქრისტეს უფლისა ჩუენისაჲთა,
ჰრომაელთა მიმართ თავი 13. ძისა მისისათჳს, რომელი-იგი იშვა თესლისაგან დავითისა ჴორციელად,
თავი პირველი სასოებისათჳს და მოქალაქობისა სულიერისა
მოციქულისაჲ: წიგნთა მათგან წმიდითა ძისა მისისათჳს, რომელი-იგი იშვა თესლისაგან დავითისა ჴორციელად (1,2-3).:
თავი ა̂. პირველად უკუე შემდგომად დაწყებისა — განშჯისათჳს წარმართთაჲსა, რომელნი-იგი არა იმარხვენ ბუნებითსა
მოციქულისაჲ: ძისა მისისათჳს, რომელი-იგი იშვა თესლისაგან დავითისა ჴორციელად, რომელი-იგი გამოჩნდა ძედ ღმრთისა, ძალითა და სულითა მით სიწმიდისაჲთა, აღდგომითა მით მკუდრეთით იესუ ქრისტეს უფლისა ჩუენისაჲთა (1,3-4).:
სრულად ნახვაწმიდისა და ნეტარისა მამისა ჩუენისა იოვანე ოქროპირისა განვრცელებითთა თარგმანთაგან შემოკლებით გამოკრებული და მრავალწიგნობისაგან ერთ წიგნ ყოფად შემოკრებული თარგმანებაჲ ებისტოლეთა წმიდისა პავლე მოციქულისათაჲ
თარგმანებაჲ ჰრომაელთა მიმართისა ებისტოლისაჲ
სახარებითი მოძღურებაჲ გარეშეთა მიმართ მადლისათა და მადლსა შინა მყოფთა, და სასოებისათჳს და მოქალაქობისა სულიერისა
გუაკურთხენ, მამაო.
პავლე, მონაჲ იესუ ქრისტესი, ჩინებული მოციქული (1,1).
თარგმანი: შორიელთა მიმართ მისწერს, ამისთჳს დასწერს სახელსა თჳსსა რომელი-იგი მას ამისთჳს შეეცვალა უფლისა მიერ სავლეობისაგან პავლედ, რაჲთა არცა ამით რაჲთმე ნაკლულევან იყოს პეტრესგან, თავისა მის მოციქულთაჲსა, რომელსა-იგი სიმონობაჲ პეტრედ შეეცვალა. ხოლო მონად ამისთჳს სახელ-იდებს, რამეთუ მრავალთა მათგან და თითოფერთა სახეთა მონებისა ღმრთისათა არცა ერთი რაჲ აკლდა მას. ამას თანა იესუდ უწოდს უფალსა ჩუენსა კაცებისათჳს, ხოლო ქრისტეს — საცხებელისა...
ფსალმუნი 49-ის განმარტება
7. ბოროტთან თანამონაწილეობა და მხილების ვალი:
სრულად ნახვა...ლმოდგინებას ადუნებს, როცა ზოგნი არა მხოლოდ არ ამხილებენ, არამედ ცოდვის მოქმედთაც თანაეხარებიან. ეს ცოდვის ჩადენაზე ნაკლები არ არის. მაშ, მოისმინე პავლე, რომელიც ამბობს: „არცა ხოლო ამას იქმან, არამედ თანაცა სათნო-ეყოფვიან მოქმედთა მათ“ (). და ესეც არ არის მცირე შეცოდება: თუნდაც თვითონ ვინმე ბოროტს არ აკეთებდეს, ბოროტებთან თანახარებაც ცოდვაა. რადგან მას შეუძლია აუცილებლობა მოიმიზეზოს, სიღატაკეს დააბრალოს, თუნდაც ეს საბაბები გონივრული არ იყოს; შენ კი საიდან აქებ მომხდარს, როცა მისგან სიამოვნებასაც კი არ იღებ? ის კი, შესაძლოა, გონს მოეგოს; შენ კი ამ კარებსაც კეტავ, წამალს ართმევ და ამხელა ნუგეშს აქარწყლებ, როცა სინანულისკენ დაბრუნების ნავსადგურს ყოველი მხრიდან საკუთარ თავს უხშობ. როცა, მაშ, დაინახავს, რომ შენ, ცოდვის გარეთ მდგომი და მხილების ვალდებული, არა მხოლოდ არ ამხილებ, არამედ ფარავ კიდეც, და არა მხოლოდ ფარავ, არამედ საქმეშიც ეხმარები, რას იფიქრებს საკუთარ თავზე? და რას იფ...
ფსალმუნი 147-ის განმარტება
3. ბუნებითი რჯული და ზენა იერუსალიმი:
სრულად ნახვა...ომ 1:20) შემდეგ, როცა ცხოვრების წესზე მსჯელობას აღძრავს, არც აქ ტოვებს მათ პასუხისმგებლობის გარეშე და ასე ამბობს: „რომელთა სამართალი ღმრთისაჲ იცოდეს, რამეთუ ესევითარისა მოქმედნი ღირს არიან სიკუდილისა; არცა ხოლო ამას იქმან, არამედ თანაცა სათნო-ეყოფვიან მოქმედთა მათ.“ () „ამას სამე ჰგონება, ჵ კაცო, რომელი შჯი ესევითარისა მოქმედთა მათ და იქმ მასვე ვითარ-მე შენ განერე საშჯელსა ღმრთისასა?“ () „ანუ სიმდიდრესა მას სიტკბოებისა მისისასა და თავს-დებასა და სულგრძელებასა შეურაცხ-ჰყოფ, ვერ გიცნობიეს, რამეთუ სიტკბოებაჲ ღმრთისაჲ სინანულად მოგიყვანებს შენ?“ () **„ხოლო სიფიცხლითა მაგით შენითა და შეუნანებელითა გულითა იუნჯებ თავისა შენისა რისხვასა დღესა მას რისხვისა და გამოჩინებისა და მართლმსაჯულებისა ღმრთისასა, რომელმან მიაგოს კაცად-კაცადსა საქმეთა მისთაებრ: მოთმინეთა მათ საქმისა კეთილისათა - დიდებაჲ და პატივი და უხრწნელებაჲ, რომელნი ეძიებენ ცხორებასა საუკუნესა; ხოლო ჴდომისაგანთა მათ და ურჩთა ჭეშმარიტებისათა დ...
ტიმოთეს მიმართ II ეპისტოლე — ჰომილია 1
4. თანატკივილი დაცემულთა და მოყვასის შეწევნა:
სრულად ნახვა...და თუ ძმას ვნახავთ, რომ სამიკიტნოში უღირსად შედის, არ შევაჩერებთ; თუნდაც მთვრალი იყოს, არ დავაბრკოლებთ; თუნდაც რაიმე სხვა უჯეროს აკეთებდეს, პირიქით, თანამოქმედნიც ვხდებით. ამის გამო ამბობდა პავლე: „არცა ხოლო ამას იქმან, არამედ თანაცა სათნო-ეყოფვიან მოქმედთა მათ.“ (); და მრავალნი სმისა და სიმთვრალის കൂട്ടობებს ქმნიან. შექმენი, ადამიანო, ისეთი കൂട്ടობანი, რომ სიმთვრალის მძვინვარება განიშორო; შეკრულთათვის და ჭირში მყოფთათვის კარგია ასეთი მეგობრობა.
ასეთი რამ უბრძანა პავლემ კორინთელებსაც: „რაჲთა არა, ოდეს მოვიდე, მაშინღა იქმნას შეკრებაჲ.“ (). ახლა კი სიმთვრალის, განცხრომისა და ფლანგვისათვის ყველაფერს ვაკეთებთ: საერთო სარეცელსაც, საერთო ტრაპეზსაც, საერთო ღვინოსაც და საერთო ხარჯსაც ვაწყობთ; ხოლო მოწყალება არავის გაუხდია საერთო. ასეთი იყო მოციქულთა დროს მეგობრობა: ყოველივე, რაც ჰქონდათ, შუაში იდებოდა. მე კი ყველაფერს არ გიბრძანებთ, არამედ მხოლოდ ერთ ნაწილ...