გამოსლვათა 33:20

...). და კვლავ: „არა თუ მამაჲ ვის უხილავს, არამედ რომელი-იგი არს ღმრთისაგან, ამან იხილა მამაჲ“ (იოან 6:46). და მოსეს მიმართაც თვითონ ამბობს: „არა არს კაცი, რთმელმან იხილა პირი ჩემი და ცხონდა“ (გამ 33:20).

მაშ, როგორ ამბობს ეს წინასწარმეტყველი, რომ უფალი იხილა? რადგან ამბობს: „ვიხილე უფალი“ (ესაია 6:1), მაგრამ ამით ქრისტეს სიტყვებს საწინააღმდეგოს კი არ ამბობს, არამედ მათთან სრულიად თანხმოვანს. ქრისტე, ერთი მხრივ, იმ ზედმიწევნით შემეცნებას გულისხმობს, რომელსაც არავინ მისწვდომია; რადგან დაუფარავი ღმრთეება და წმინდა არსება არავის უჭვრეტია, გარდა მხოლოდშობილისა. წინასწარმეტყველი კი იმას გვაუწყებს, რისი ხილვაც მისთვის შესაძლებელი იყო. რადგან თვით წინასწარმეტყველმაც ვერ შეძლო ღმერთის იმად ხილვა, რაც ის არის; არამედ ხედავს მას სახით გამოჩენილს და იმდენად დამდაბლებულს, რამდენადაც მხილველის უძლურებას ამაღლება შეეძლო....

...მ წერილმა ეს სიტყვა ხმარა: „გამოუჩნდა". ასეთი გამოთქმა საღვთო წერილს არ ხმარია არც აბელის, არც ნოეს და არც სხვა ვინმეს ისტორიაში. მაშ, რას ნიშნავს ეს სიტყვა: „გამოუჩნდა"? ხომ თავად წერილი სხვა ადგილას ამბობს: „ვერ ძალ-გიც პირისა ჩემისა ხილვად, რამეთუ არა არს კაცი, რთმელმან იხილა პირი ჩემი და ცხონდა" (გამ 33:20)? მაშ, რას ვიტყვით ახლა, როცა წერილი ამბობს, რომ ღმერთი გამოჩნდა? როგორ გამოუჩნდა მართალს? ნუთუ თავად ღვთის არსება იხილა? არა, ნუ იყოფინ! მაშ, რა? ღმერთი ისე გამოჩნდა, როგორც მხოლოდ მას ეცოდინება და როგორც მართალს შეეძლო მისი ხილვა. კაცთმოყვარე, ბრძენი, გამომგონებელი და ადამიანურ ბუნებასთან შემწყნარებელი უფალი ჩვენი თავს ეჩვენება მათ, ვინც ამისთვის ღირსეულადაა მომზადებული. და ამას წინასწარმეტყველის პირით ამჟღავნებს, რომ ამბობს: „და ვთქუა წინაწარმეტყველთა მიმართ, და მე ხილვანი განვამრავლენ, ჴელსა შორის წინაწარ-მეტყუელთასა ვემსგავსე" (ოსე 12:10). მაგალითად, ესაიამ მჯდომარედ იხილა იგი, მაგრამ ჯდომა ღვთისთვის შეუფერებელია, რადგან ღმერთი არ ზის; და როგორ შეიძლება ეს უსხეულო და მოუღალავი არსებისთვის? კვლავ, დანიელმა იგი „ძუელ დღეთად" იხილა (დან 7:22); ზაქ...

...ილვანი, განყოფილებით ქმნულნი. ამისთჳს იტყჳს, ვითარმედ: „ღმერთი არავინ სადა იხილა“; (იოან. 1,18) და კუალად უფალი იტყჳს: „არცა ჴმაჲ მისი გასმიეს, არცა პირი მისი გიხილავს“; (იოან. 5,37) და კუალად წერილ არს: „არავინ იხილოს პირი ჩემი და ცხოვნდეს“; (გამ. 33,20) ხოლო ქრისტემან მხილებისსახედ ჰრქუა მას: „ესეოდენ ჟამ თქუენ თანა ვარ, და არა მიცი მე?“ და იგი მამასა ეძიებდა ხილვად, არამედ ესე არს, რომელი ვთქუ, ვითარმედ ოდენ ძეობასა შინა ჰგიეს, ყოვლითურთ თავსა შორის თჳსსა აჩუენებს მამასა. განყვნა უკუე თჳთებანი და თქუა: „რომელმან მიხილა მე, იხილა მამაჲ ჩემი“, რაჲთა ვერვინ თქუას, ვითარმედ თჳთ არს მამაჲ და ძჱცა. რამეთუ უკუეთუმცა ესე ესრეთ იყო, არამცა ეთქუა: „რომელმან მიხილა მე, იხილა მამაჲ ჩემი“. ხოლო ვინაჲთგან იტყოდა ფილიპე, ვითარმედ: „მიჩუენე ჩუენ მამაჲ შენი, და კმა არს“, ვითარმცა იგი ეხილვა, ამისთჳს უჩუენებს, ვითარმედ არცა იგი იცის. რამეთუ უკუეთუმცა იგი იცოდა, მამაჲცამცა იცოდა. ამისთჳს იტყოდა, ვითარმედ: „რომელმან მიხილა, იხილა მამაჲ ჩემი“. ხოლო სიტყუაჲ ესე ესევითარი არს, ვითარმედ: არცა ჩემი შესაძლებელ არს ხილვაჲ, არცა მისი. რამეთუ ფილიპე თუალითა თჳსითა ეძიებდა ხილვასა და ჰგონებდა, ვითარმედ ქრ...