...საქმეთა ურჩულოებისათა (რამეთუ ჩუეულებაჲცა ცოდვისაჲ სუფევდა სოფელსა შინა და ყოველსავე ბოროტსა ერეოდეს: კაცის-კლვათა, მრუშებათა, ურთიერთას ბრძოლათა), ამისთჳს ღმერთმან, ვითარცა აღჳრი მათისა მის სიცოფისა, დადვა შჯული, რაჲთა რომელმან კაც-კლას, მოიკლას მის წილ, და „თუალი თუალისა წილ, კბილი კბილისა წილ“. არა თუ რაჲთა ურთიერთას თუალთა და კბილთა აღმოჰჴდიდენ, არამედ რაჲთა შიშითა მსაჯულთა და მთავართაჲთა, რომელნი წესისაებრ შჯულისა შურის-გებასა ესევითართა საქმეთასა იქმოდეს, დასცხრენ ბოროტთა საქმეთაგან.
ხოლო მო-რაჲ-ვიდა უფალი ქუეყანად და მძლავრებაჲ იგი ცოდვისაჲ განაქარვა და თჳთმფლობელობისა მადლი უბრწყინვალესად განაახლა, ამისთჳს ჯეროვანსა და წესიერსა ჟამსა უაღრესთა ამათ საქმეთა გუასწავებს და უმაღლესისა ცხორებისა გზასა გჳჩუენებს, ვითარცა-ესე აწ იწყო ბრძანებათა ამათ წმიდათა, რამეთუ წესისაებრ ჟამთაჲსა წესიცა იგი რჩულის-დებისაჲ აღასრულა.
„გასმიეს, რამეთუ ითქუა პირველთა მათ მიმართ: არა კაც-ჰკლა. ხოლო მე გეტყჳ თქუენ: რომელი განურისხდეს ძმასა თჳსსა ცუდად, თანამდებ არს სასჯელისა“. არა ყოვლითურთ განაგდო საქმე იგი შერისხვისაჲ, არამედ ცუდი რისხვაჲ დააყენა: ერთად - რამეთუ ძნელ არს კაცისა ვნებათაგან სრულიად განთავისუფლებაჲ, არამედ აღჳრ-სხმად და დ...