თარგმანი: კეთილად შემოიღო სახე ესე კაცობრივი, რაჲთა ამიერ გულისჴმა-გჳყოს, ვითარმედ, ვითარცა-იგი ჴორციელი მამაჲ ამისთჳს აყენებს შვილსა ფლობად მონაგებისა მის, მისთჳს შეკრებულისა, რამეთუ ჯერეთ ჩჩჳლ არს და ნაკლულევან ცნობითა განგებად სიმდიდრისა (ამისთჳს ზედამდგომელნი და განმგენი დაუდგინნის, რაჲთა აღზარდონ და განსწავლონ მოსლვად იგი ჰასაკსა და სრულებასა მამისა თჳსისასა), ეგრეთვე, არა თუ სხჳსა რაჲსათჳსმე, არამედ სიჩჩოებისათჳს ჩუენისა გუაყენებდა ღმერთი დასაბამსავე არა-მოცემად ჩუენთჳს განმზადებულსა ამას სრულებასა მადლისასა, რამეთუ ვერ კმა-ვიყვენით ჯეროვნად შემწყნარებელ ყოფად ამისსა, უსრულობისათჳს ჩჩჳლთა და უწურთელთა გონებათა ჩუენთაჲსა; ამისთჳს ზედამდგომელად და მზრდელად მოგუცა შჯული, რაჲთა წინა-განსწავლოს გონებაჲ ჩუენი ჯეროვნად შემწყნარებელ ყოფად სრულებასა მადლისასა.
გალატელთა მიმართ 4:1
...ენ. რადგან ამბობს: „რომელთა-იგი სულისა ჩემისათჳს ქედნი მათნი წარუპყრნეს“ (). სხვების შესახებაც წერდა და ამბობდა: „შე-თუმცა-საძლებელ იყო, თუალნიმცა თქუენნი აღმოიჴადენით და მომცენით მე“ (). კორინთელებსაც სწერდა პავლე და ამბობდა: „რამეთუ აჰა ესერა მანვე ღმრთისა მიერმან მწუხარებამან მაგან თქუენმან რაოდენი შექმნა თქუენ შორის სწრაფაჲ, რაოდენი სიტყჳს-გებაჲ, რაოდენი შერისხვაჲ, რაოდენი შიში, რაოდენი სურვილი, რაოდენი შური, რაოდენი შურის-გებაჲ“ (), ასე თრთოდნენ ისინი მოციქულთა წინაშე და ეშინოდათ მათი. და ლუკაც კვლავ წერდა და ამბობდა: „ხოლო სხუათა მათ ვერვის ძალ-ედვა შეხებად მათდა, რამეთუ ადიდებდა მათ ერი იგი“ (). და კვლავ: „რაჲ გნებავს? კუერთხითა მოვიდე თქუენდა, ანუ სიყუარულითა და სულითა მშჳდობისაჲთა?“ ().
4. რჩეული სამკვიდრებელი და ქრისტეს...
...ეთი კეთილგანწყობით, როგორც მორწმუნეები ემორჩილებოდნენ პავლეს, როცა ის მხოლოდ წერილით მიმართავდა? რას იტყოდა ვინმე მისდამი სიყვარულსა და მისთვის გამოჩენილ მოშურნეობაზე, როცა ისინი მზად იყვნენ იმაზეც კი, რასაც პავლე ამბობს: „თუალნიმცა თქუენნი აღმოიჴადენით და მომცენით მე“ ()? ვის შეუძენია ოდესმე ასეთი მონები? ყოველივე ამას გულისხმობდა წინასწარმეტყველი: როგორ დაიმორჩილეს მათ მორწმუნენი, როგორ იყვნენ ურწმუნოთათვის საშიშნი, რადგან ძლიერად უკუაგდებდნენ მათ, და როგორ იმარჯვებდა ქრისტე მათ მიერ. ამიტომ მან უბრალოდ „უფლებდე შორის მტერთა შენთა“ () კი არ თქვა, არამედ „სრულად უფლობდე“, რითაც გაძლიერებულ მფლობელობას აღნიშნავდა.
ამას ხედავდნენ მოწინააღმდეგენი, მაგრამ არაფრის გაკეთება არ შეეძლოთ, თუმცა მათ მხარეს იყო კანონები, ჯალათები და მთელი ძალაუფლება. მაგრამ ისინი უფრო ძლიერნი იყვნენ მათში დამკვიდრებულის გამო. იგი მათ მიერ სრულად უფლობდა: უბრალოდ კი არ უფლობდა, არამე...
...მე. რადგან პავლესგან მოვისმინეთ, რომელიც ამბობს: „უკუეთუ წინადაიცჳთოთ, ქრისტემან თქუენ არარაჲ გარგოს“ (), და კიდევ: „დღეთა იზმნით და თთუეთა, ჟამთა და წელთა. მეშინის მე თქუენთჳს, ნუუკუე ცუდად დავშუერ თქუენდა მიმართ“ (). აქედან ცხადია, რომ სიტყვა ახალ აღთქმას ეხება; ხოლო რომ იგი ნათესავთა შორის განიკითხავს, ამას პავლეც ამბობს: „დღესა მას, რომელსა შჯიდეს ღმერთი დაფარულსა მას კაცთასა“ (). როგორ განიკითხავს? მითხარი: ძველი აღთქმის მიხედვით? არავითარ შემთხვევაში, არამედ: „მსგავსად სახარებისა მის ჩემისა“ (). ხედავ, რომ სიტყვები განსხვავებულია, აზრები კი თანხმობაშია? ესაია ამბობს: „შჯიდეს შორის ნათესავთასა“ (), პავლე კი: „განიკითხავს ჩემი სახარებისამებრ“ ()...
...რადგან შეიძლება შვილებიც იყვნენ, რომლებიც არ უყვართ; მაგრამ შენ ასეთი არა ხარ, ამბობს, და არც უბრალოდ შვილს გიწოდებ, არამედ საყვარელ შვილს. რადგან გალატელებსაც შვილებად უხმობს, მაგრამ მაინც მათ გამო სტკივა, როცა ამბობს: „შვილნო ჩემნო, რომელთათჳს კუალად მელმის“ (). განსაკუთრებით კი, როცა საყვარელს უწოდებს, დიდ სათნოებას უმოწმებს მას. როგორ? რადგან როცა სიყვარული ბუნებისაგან არ არის, ის სათნოებიდან არის. ამრიგად, ჩვენგან შობილნი ჩვენთვის საყვარელნი არიან არა მხოლოდ სათნოების გამო, არამედ ბუნების აუცილებლობის გამოც; ხოლო ისინი, ვინც რწმენით არიან საყვარელნი, სხვა არაფრის გამო არიან ასეთნი, თუ არა სათნოების გამო; რადგან სხვაგვარად საიდან? და მით უმეტეს პავლესთან, რომელიც არაფერს აკეთებდა მიკერძოებით. სხვაგვარადაც, სიტყვებით „საყვარელ შვილს“, აჩვენებს, რომ მასთან არ მისულა არა იმიტომ, რომ მასზე განრისხებული იყო, უგულებელყოფდა მას ან ჰკიცხავდა....