ეფესელთა მიმართ 5:3

...შინელი და გამოუთქმელი საიდუმლოების ღირსქმნილნი, ამ მხრივ ლაბანზე უარესნი ვართ, რომელიც ჯერ კიდევ კერპებს თაყვანს სცემდა? ნუთუ არ გსმენია პავლეს სიტყვები, რომ ქორწინება საიდუმლოა — იმ სიყვარულის ხატი, რომელიც ქრისტემ ეკლესიის მიმართ გამოავლინა: „საიდუმლოჲ ესე დიდ არს; ხოლო მე ვიტყჳ ქრისტესთჳს და ეკლესიისა" (ეფეს 5:32)? ნუ შევარცხვენთ ჩვენს თავს, ნუ შევურაცხყოფთ ქორწინების ღირსებას. თუ რამე კარგი და სასარგებლო მოიფიქრეს, თუმცა ჩვეულებაში არ იყო, ეს მაინც გაკეთდეს; ხოლო თუ ის, რასაც აკეთებთ, მავნე და დამღუპველია, თუნდაც ჩვეულება ასეთი იყოს, უარი უნდა თქვათ. თუ ამას დავუშვებთ, მაშინ ქურდიც, მეძავიც და ყოველი სხვა ბოროტმოქმედიც ჩვეულებას მოიშველიებს; მაგრამ არანაირი სარგებელი არ ექნება ამისგან, არც შენდობა, არამედ მძიმე მსჯავრი — იმისთვის, რომ ცუდი ჩვეულება ვერ სძლია.

2. ქორწინების სიწმიდე და კეთილი ჩვეულებების აღდგენა (29:23–29)

თუ გვსურს ფხიზლად ვიყოთ და ჩვენი ცხონების შესახებ მეტი მზრუნველობა გვქონდეს, შეგვიძლია ცუდ ჩვეულებასაც მოვშორდეთ და კეთილ ჩვეულებებს მივუბრუნდეთ: ამგვარად, შთამომავლობასაც არამცირე წახალისებას მივცემთ ჩვენი მიბაძვისთვის, თანაც მათი კეთილი საქციელისთვის თავადაც ჯილდოს მივიღებთ. ვინც კეთილი გზის დასაწყისი აჩვენა, ის...

...ახენი მიემსგავსებიან საღმრთოთა მათ საქმეთა, არამედ უაღრესსა ვერარას ჰპოებს სახედ ენაჲ კაცობრივი. ეგრეთვე, რაჲთამცა სახარულევანებაჲ და განგებულებაჲ გულისჴმა-გჳყო ამის საქმისაჲ, ქორწილად სახელ-სდვა და სიძედ თქუა და სძლად, ვითარცა პავლე იტყჳს: „საიდუმლოჲ ესე დიდ არსო, ხოლო მე ვიტყჳ ქრისტესთჳს და ეკლესიისათჳს“. (ეფეს. 5,32)

ხოლო უკუეთუ ვინ ეძიებდეს, თუ რაჲ არს ესე, რომელ ქორწილად ძისა ეწოდების საქმესა მას, და ძესა მიეთხოვაა ეკლესიაჲ, ხოლო მამასა არა?

ესე წერილთა შინა, საყუარელო, განუყოფელ არს. გინა თუ ძესა თქუას მითხოებად, მამისაჲ არს, გინა თუ მამისაჲ თქუას, ძისაჲ არს. რამეთუ განუყოფელობისათჳს ბუნებისა მათისა ითქუმის ესრეთ.

და ჭეშმარიტად შუამდგომელობითა ძისაჲთა დავეგენით მამასა ჩუენ, განდგომილნი ესე. კეთილად უკუე მოასწავებს აქა აღდგომასა, რამეთუ ზემოსა მას იგავსა შინა აჴსენა სიკუდილი და აწ ესერა თქუა ქორწილი, რაჲთა გუასწავოს, ვითარმედ შემდგომად ჯუარ-ცუმისა და სიკუდილისა ითქუმის აღსრულებაჲ იგი ქორწილისაჲ და სიძედ წოდებაჲ მისი.

ხოლო შენ იხილე სიბრმე ჰურიათაჲ. პირველად წინაჲსწარმეტყუელნი მოსწყჳდნეს, მერმე ძე მოკლეს. და ამას ზედა იწოდნესვე ქორწილსა მათ მიერ მოკლულისა მის უფლისასა. და არავე მივიდეს, არამედ მიზეზნი ცუდნი შემოიხუნეს: უღელნი ჴართანი დ...

...ა და სახიობანი შემზადნა საფრჴედ სულთა მათთჳს ქრისტეანეთასა. ხოლო პავლე გჳბრძანებს სივლტოლასა ამის ესევითარისაგან და იტყჳს, ვითარმედ: „სიძვაჲ და არაწმიდებაჲ ყოველი გინა ანგაჰრებაჲ ნუცა სახელ-ედებინ თქუენ შორის, ვითარცა-იგი შეჰგავს წმიდათა, და საძაგელებაჲ და სიტყუაჲ სიცოფისაჲ და ლაღობაჲ, რომელი არა ჯერარს“. (ეფეს. 5,3-4)

ხედავა, ვითარ სიძვაჲ და არაწმიდებაჲ და სიტყუანი სიცოფისა და განცხრომისანი ერთბამად აჴსენნა? რამეთუ იცოდა, ვითარმედ მშობელნი და ნაშობნი ერთმანერთისანი არიან ესე. ანუ არა ყოველი სიტყუაჲ საძაგელებისაჲ და ლაღობანი სიძვისანი ითქუმიანა სახიობათა და განცხრომათა შინა? და უძჳრესი ესე არს, რომელ ოდეს ესევითარი რაჲ თქუან გონებაცთომილთა მათ, მრავალთა განიცინიან და სიხარულის მიზეზ ქმნიან, რომლისათჳს ქვისა დაკრებაჲ ჯერ-იყო ესევითარისა მეტყუელთა მათ ზედა, ხოლო იგინი აქებენ და უფროჲსად გულსმოდგინე-ჰყოფენ მოკიცხართა მათ. ამისთჳსცა უმეტესისა სასჯელისა ღირს არიან, რამეთუ უკუეთუმცა არავინ მივიდოდა შესაკრებელსა მას ბოროტსა, არცამცა უბადრუკნი იგი ისწავლიდეს ჴელოვნებასა მას სულთა წარმწყმედელსა. ხოლო აწ გხედვიდენ რაჲ ყოველთა მოსწრაფებით მუნ მიმავალად, იგინიცა უმეტეს მოხარკე იქმნებიან განმრავლებად ბოროტისა მის ჴელოვნებისა; და გაქუს თქუენ ბრალი თქუენთა...