ეფესელთა მიმართ 4:1

თარგმანი: საკრველთა მიერ თჳსთა ჰლოცავს მათ, რომელნი-იგი მას ზედა-ესხნეს უფლისათჳს, ვითარცა დიდნი სიქადულნი და ლმობიერებად მომდრეკელნი ყოველთანი. ხოლო ჰლოცავს, რაჲთა შემსგავსებულად სახელისა მის, მათ ზედა წოდებულისა, იქცეოდინ, რომელ არს შვილებაჲ ღმრთისაჲ, და ასო ყოფაჲ ქრისტესი, თავისა მის ჩუენ ყოველთაჲსაჲ, და რაჲთა არარაჲ ყონ განმაგდებელი შვილებისაგან ღმრთისა და ასო-ყოფისაგან ქრისტესისა, ურჩებითა მცნებათა და ბრძანებათა მისთაჲთა.

განმარტება რიგის სამოციქულოისა (ეფეს. 4, 1-6).

განვიხილოთ და განვმარტოთ, ძმანო მართლ-მადიდებელნო ქრისტიანენო, დღეს წაკითხული სამოციქულო. თუმცა იგი არის მოკლე სიტყვებითა, გარნა არა აზრებითა. იგი იპყრობს თვის შორის მრავალთა მშვენიერთა, ღრმათა და სასარგებლოთა სწავლათა.

გლოცავ თქვენ მე, კრული ესე უფლისა მიერ, რათა ღირსად ჰხვიდოდით ჩინებითა მით, რომლითა იჩინენით. ეს არის პირველი მუხლი დღეს წაკითხულისა სამოციქულოისა.

აქ პირველად ჩვენ ის უნდა ავხსნათ, რისთვის ხმარობს პავლე მოციქული ამ სიტყვას: გლოცავ თქვენ? რისთვის არ იტყვის იგი: გიბრძანებ, გამცნებ, ვალად-გადებ, არამედ გლოცავ? მისთვის, ძმანო ჩემნო, რომ ქრისტიანობა დამყარებული არის თავისუფალსა სიყვარულსა ზედა, და არა მონებრივსა შიშსა ზედა. დიაღ, შეეძლო პავლეს, ვითარცა ქრისტეს მოციქულსა, ვითარცა დიდისა უფლებისა და სულიერისა მადლისა მექონესა, ბრძანება მიეცა მორწმუნეთათვის, გარნა იგი, ნაცვლად ამისა, ჰლოცავს მათ, ვინაიდგან შიშით და იძულებით აღსრულება ქრისტეს მცნებათა არად სარგებელ არს, არამედ თავისუფალი და სიყვარულით აღძრული მორჩილება უფლისა სათნო არს მისა.

გლოცავ მე კრული ესე უფლისა მიერ,...

...ქარების მძვინვარებას მიცემული, სწრაფად იძირება, ასევე უგრძნობლად მცხოვრები სულიც ურიცხვი ვნების წინაშე დაუცველი რჩება. ამიტომ ნეტარი პავლეც ამ ვნებას წარმოაჩენდა და ამბობდა: „რომელთა წარიწირნეს თავნი მათნი და მისცნეს ბილწებასა საქმედ არაწმიდებისა ყოვლისა ანგაჰრებისა.“ (ეფეს 4:19) და როგორც მესაჭე, ვიდრე ხომალდზე მყოფებზე ზრუნვით შფოთავს, ყველას სიმშვიდეში ამყოფებს, ხოლო თუ ამ ზრუნვას მოეშვა და დაიძინა, დიდ არეულობას მოიტანს; ასევეა ადამიანიც: ვინც შფოთავს, ძრწის და შეშფოთებულია, თავის გონებას სიმშვიდეში აყენებს; ხოლო ვინც საკუთარი თავი უდებების ძილს გადასცა, ხომალდს წყალქვეშ აქცევს.

„განვჰკფდი მე ყოველთა ზედა მტერთა ჩემთა.“ (ფსალმ 6:8) რას ნიშნავს: „განვჰკფდი“ (ფსალმ 6:8)? დავსუსტდი, ამბობს, ჩემი მტრებისგან. რადგან ჩვენი ცხოვრება ბრძოლაა და ჩვენი ყოფა ურიცხვი მტრითაა აღვსილი; ისინი უფრო ძლიერებიც ხდებიან, როდესაც ცოდვებში ჩავვარდებით....

...ცხილ ვიყავ, ვითარცა ყრმაჲ; ხოლო ოდეს ვიქმენ მამაკაც, დაუტევე სიყრმისაჲ იგი“** (1 კორ 13:11), რადგან იგი აწინდელ და მომავალ საუკუნეზე საუბრობს. და კვლავ: „ვიდრემდე მივიწინეთ ყოველნი“ — „მამაკაცად სრულად, საზომად ჰასაკისა“ (ეფეს 4:13). რადგან, ამბობს, აწინდელ ცხოვრებაში, თითქოს რომელიმე გამზრდელთან, ამ ქმნილებით ვიზრდებით; ხოლო როცა მეუფის სახლში შეყვანა გველის, ხრწნილების სამოსელს ვიხდით, უხრწნელებას ვიმოსავთ და სხვა ხვედრში გადავდივართ.

ეს ანდერძი იმითაც დაემუქრა მრავალს, რომ წილის გარეშე დარჩებოდნენ, თუ ჩაწერილი პირობების ღირსნი არ გახდებოდნენ. მაგრამ ვნახოთ, მაშ, რა არის ეს წილი. „რომელი თუალმან არა იხილა, და ყურსა არა ესმა, და გულსა კაცისასა არა მოუჴდა“ (1 კორ 2:9). მაშ, როგორ უნდა გვესარგებლა ამ ყოველივეთი აწინდელ ცხოვრებაში, როდესაც თვით ამ ყოველივეს ცოდნაც ჩვენს გონებას აღემატება?...