თარგმანი: ვინაჲთგან ყოველთა მეუფისაჲ წარმოთქუა, აწ თავისაცა თჳსისასა წარმოუთხრობს, ვითარმედ: "იგი ჯუარს-ეცუა თქუენთჳს, ხოლო მე, აჰა ესერა, შეკრულ ვარ მისთჳს და სიკუდიდ განმზადებულ", რამეთუ რაჟამს ებისტოლესა ამას წერდა, კრულებათა შინა იყო; რაჲსაღამცა სხჳსათჳს, თჳნიერ წარმართთა ქადაგებისათჳს, რომელი-ესე წინაჲსწარ ჰრქუა ღმერთმან ანანიას, ვითარმედ: "ჭური რჩეული მიპოვნიეს იგი ჩემდად, რაჲთა ეტჳრთოს სახელი ჩემი წინაშე წარმართთა" (), რომლისათჳსცა ზეგარდამო წოდებითა და დაბრმობითა თუალთაჲთა ქმნილსა მოქცევასა თჳსსა უწოდს, არა მოღუაწებად მადლისა, არამედ, ვითარ-იგი უსაკუთრეს არს, განგებულებად მადლისა; რამეთუ არა კაცთა მიერ განისწავლა, არამედ ქრისტეს მიერ, რომელმან-იგი ჰრქუა, ვითარმედ: "შორიელთა მიმართ წარმართთა მიგავლინებ შენ" ().
ეფესელთა მიმართ 3:2
...ს პავლე: „კურთხეულ არს ღმერთი და მამაჲ უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესი, რომელმან მაკურთხნა ჩუენ ყოვლითა კურთხევითა სულიერითა ცათა შინა ქრისტეს მიერ“ (). და კვლავ: „ხოლო რომელი-იგი შემძლებელ არს უფროჲს ყოვლისა ყოფად უმეტეს, რომელსა-იგი ვითხოვთ გინა თუ ვსცნობთ“ (), „მისა დიდებაჲ ეკლესიასა შინა“ (). სწორედ ამიტომ ძველად წინასწარმეტყველებიც, როცა სიკეთის მინიჭებას ესწრაფოდნენ, ამგვარ კურთხევას ანიჭებდნენ. ელისე, მაგალითად, მასპინძელ ქალს შვილის მინიჭებით მიუზღავს. ახალ აღთქმაში კი ეს აღარ არის, არამედ ბევრად უფრო დიდი რამ. მეწამულით მოვაჭრე ქალი მოციქულებისგან ამას კი არ ითხოვდა, არამედ რას? „უკუეთუ შეგირაცხიე მე მორწმუნედ უფლისა, შემოვედით ვანად ჩემდა და მუნ დაადგერით“ (). ხედავ, რაოდენ დიდია შუალედი, და რას ითხოვდნენ ძველ აღთქმაში, ხოლო რას - ახალში? და კვლავ ქრისტე ამბობს: „გიხაროდენ, რამეთუ სახელები თქუენი დაიწერა ცათა შინა“ (...
...რებას შენს ძალაზე ნუ გათვლი, არამედ ღვთის ძალაზე; რადგან შენი წილია არჩევა და მოწადინება, ღვთისა კი — შემსუბუქება და დაცხრობა. შემდეგ მისი ძალის მტკიცებულებებსაც უჩვენებს: დაფიქრდი, როგორ გიხსნა, როგორ გიხმო, როგორც სხვაგან ამბობს: „ძალისა მისებრ შეწევნისა ჩუენ შორის“ ()1. ამრიგად, ცის შექმნაზე უფრო დიდი ძალა იყო ეს: ქვეყნიერების დარწმუნება.
მაშ, როგორ იქნა ხმობილი, ამბობს, „წმიდა ხმობით“? ესე იგი, წმინდანებად გვქმნა, თუმცა ცოდვილები და მტრები ვიყავით; და ესეც ჩვენგან კი არაა, ღვთის ნიჭია. თუ მაშასადამე იგი ხმობით ძლიერიც არის და კეთილიც, რადგან ეს მადლით ქმნა და არა ვალდებულებით, შიში აღარ გვმართებს. რადგან მან, ვინც მაშინ, როცა ცხონება გვჭირდებოდა და ღვთის მტრებიც ვიყავით, მადლით გვიხსნა, როცა შრომაში მყოფთაც დაგვინახავს, განა მით უმეტეს არ შეგვეწევა?...