ებრაელთა მიმართ 7:3

თარგმანი: ესე იგი არს, ვითარმედ არცა წერილ არს თუ ოდეს იშვა, არცა თუ ოდეს მოკუდა.

...გამოც. რადგან რაც მას ჩრდილებში ჰქონდა, იგივე ჭეშმარიტებაში აღსრულდა იესოზე; და როგორც სახელები წინ უსწრებდა, მაგალითად იესო და ქრისტე, ასევე ესეც.

ამრიგად, მელქისედეკი ჩანს, როგორც „არცა დასაბამი დღეთაჲ, არცა აღსასრული ცხორებისაჲ აქუს“ (ებრ 7:3), არა იმიტომ, რომ არ ჰქონდა, არამედ იმიტომ, რომ გენეალოგიაში არ არის აღწერილი. იესოს კი არც დღეთა დასაბამი ჰქონია და არც სიცოცხლის დასასრული, მაგრამ არა ამგვარი წესით, არამედ იმით, რომ მასზე საერთოდ არ არის დროითი დასაბამი და არც დასასრული. რადგან ერთი ჩრდილი იყო, მეორე კი ჭეშმარიტება. ამიტომ, როგორც „იესოს“ მოსმენისას ჭეშმარიტ იესოს კი არ გულისხმობ, არამედ მხოლოდ სახელის ტიპს იღებ და მეტს არაფერს ეძებ. ასევე, როცა მელქისედეკს დაუსაბამოსა და დაუსრულებელს ისმენ, ნუ ეძიებ მას საგანთა ჭეშმარიტებაში, არამედ მხოლოდ სახელწოდებით დაკმაყოფილდი, ჭეშმარიტება კი ქრისტეზე შეიმეცნე. ხოლო როცა ფიცს ისმენ, ფიცად ნუ მიიჩნევ. რადგან, როგორც ღმერთთან მიმართები...

...ორც ნოე, აბელი, აბრაამი, რომლებიც მსხვერპლებს სწირავდნენ. მეორე მხრივ, ის ქრისტეს ხატადაც უნდა ყოფილიყო, რომლადაც წარმოაჩენს მას პავლეც და ამბობს: „უმამო, უდედო, ნათესავ-მოუჴსენებელ; არცა დასაბამი დღეთაჲ, არცა აღსასრული ცხორებისაჲ აქუს, ხოლო მიმსგავსებულ არს იგი ძესა ღმრთისასა და ჰგიეს იგი მღდელად სამარადისოდ" (ებრ 7:3). მაგრამ, იტყვი, როგორ შეიძლება ადამიანი იყოს მამის გარეშე, დედის გარეშე და არ ჰქონდეს არც დღეთა დასაბამი, არც ცხოვრების დასასრული? შენ გესმა, რომ ის ხატი იყო; მაშ, ნუ გიკვირს და ნუ ეძებ ხატში ყველაფერს: ის ხატი აღარ იქნებოდა, თუ ყველაფერი ექნებოდა, რაც მხოლოდ თავად ჭეშმარიტებისთვის არის დამახასიათებელი. მაშ, რას ნიშნავს მის შესახებ ნათქვამი? იმას, რომ როგორც ის, რადგან მისი მშობლები არ არიან მოხსენიებულნი, მამისა და დედის არმქონედ იწოდება, და, რადგან საგვარტომო ნუსხა არ ჰქონდა — ნათესავ-მოუხსენებლად, — ასევე ქრისტეც, რადგან ზეცაში დედა არ ჰყავს, ხოლო მიწაზე მამა, ნათესავ-მოუხსენებლად იწოდება და არის. შეხედე, როგორ პატრიარქისთვის გაწეული პატივის მეშვეობით, საიდუმლოება მოგვეწოდება. „გამოართუნა პურნი და ღჳნოჲ" მელქისედეკმა. ხატს ხედავ და ჭეშმარიტებაზე იფიქრე, და დაუკვირდი საღვთო წერილის ძალას, როგორ წინასწარ და დიდი ხნით ადრე...

...კუეთუ არა თანადაუსაბამო არს მამისა, ვითარ სთქუა, თუ: უსაზღვრო არს ცხორებაჲ მისი? რამეთუ უკუეთუ დასაბამი აქუს, დაღაცათუ დაუსრულებელი აქუს ცხორებაჲ მისი, არავე უსაზღვრო არს, რამეთუ უსაზღვროჲ ორკერძოვე ჯერ-არს უსაზღვრო-ყოფად, ვითარცა პავლე მოციქული იტყჳს, ვითარმედ: „არცა დასაბამი დღეთაჲ, არცა აღსასრული ცხორებისაჲ“, (ებრ. 7,3) რომლითა მოასწავებდა დაუსაბამოებასა და დაუსრულებელობასა მისსა.

რამეთუ ვითარცა დასასრული არა აქუს, ეგრეთვე არცა დასაბამი აქუს, და არცა აქა დასასრული არს, არცა მუნ - დასაბამი. ანუ რომელი-იგი ცხორებაჲ არს სამარადისოჲ, ვითარ იყო ჟამი, ოდეს იგი არა იყო? რამეთუ ცხორებაჲ ესრეთ ჯერ-არს, რაჲთა მარადის იყოს და დაუსაბამოდ და დაუსრულებელად იყოს, ვითარცა-იგი არსცა.

უკუეთუ კულა იყო ოდეს ჟამი, რაჟამს იგი არა იყო, ვითარ არს იგი ცხორებაჲ ყოველთაჲ, რომელი თჳთ ოდესმე არა იყო? გარნა იტყჳან მეტყუელნი ამაოებისანი: და ვითარ იოვანე თქუა, ვითარმედ: „პირველითგან იყო“, და არა თქუა, თუ: დაუსაბამოდ იყო? ამაოო და ცუდო, პირველი გესმა და ამას არა ისმენა, ვითარმედ იყო სიტყუაჲ პირველითგან, იყო მარადის, და არაოდეს ყოფილ არს ჟამი, ოდეს არა იყო? ანუ ოდეს მამისათჳს იტყოდის წინაჲსწარმეტყუელი, ვითარმედ: „საუკუნითგან და უკუნისამდე შენ ხარ“,...