ებრაელთა მიმართ 11:2

...დ ამ მოტივით დაანდერძა ძვლების გადატანა, მოისმინე პავლეს სიტყვები: „სარწმუნოებით იოსებ, აღ-რაჲ-ესრულებოდა, გამოსლვისათჳს ძეთა ისრაჱლისათა მოიჴსენა", — და ამით არ შემოიფარგლა; არამედ იმის საჩვენებლად, რა მოტივით ზრუნავდა იოსები თავისი ძვლების გადატანაზე, მოციქული კიდევ ამბობს: „და ძუალთა თჳსთათჳს ამცნო" (ებრ 11:22).

შესაძლოა, დღეს ზედმეტად ვილაპარაკეთ, მაგრამ შეგვინდეთ. წიგნის ბოლოს მივუახლოვდებით რა, გვინდა დღეს მისი გადმოცემა დავასრულოთ და ამგვარად ჩვენი შეგონებები შევაჯამოთ. მხოლოდ ჩვეულებრივ შეგონებას დავუმატებთ: დაიმახსოვრეთ ნათქვამი და ძველი მართალთა სათნოებებს მიბაძეთ: მათ უმწყინარობას მათ შემაწუხებელთა მიმართ, მათ სულგრძელობას მავნებელთა მიმართ, მათ მაღალ თავმდაბლობას. ასეთი სათნოებებით მიიზიდა ეს მართალიც — იოსებმა — ღვთისგან ასეთი დიდი კეთილგანწყობა. თუ ჩვენც ვისურვებთ ზეგარდმო შეწევნას, ვიზრუნოთ სათნოებაზე. ამგვარად ჩვენც სულიწმიდის მადლს მოვიზიდავთ — ამჟამინდელ ცხოვრებასაც უდარდელად გავატარებთ და მომავალ სიკეთეებსაც დავიმკვიდრებთ; რისიც ჩვენ ყველანი ღირსნი გავხდეთ, ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლითა და კაცთმოყვარეობით, რომლის თანა მამასა, სულიწმიდითურთ, დიდება, ძალა, პატივი, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.

...ეულიც თავს მიჰყვება. თუ მამამ ეს გააკეთა, მით უფრო გააკეთებდა ამას დედა, სიცოცხლეს რომ არ წარეტაცა სიკვდილს. „და თაყუანის-სცა წუერსა ზედა კუერთხისა მისისასა". ამიტომ პავლემაც თქვა: „სარწმუნოებით იაკობმან, მო-რაჲ-კუდებოდა, თჳთოეულად ძენი იოსებისნი აკურთხნა და თაყუანის-სცა წუერსა ზედა კუერთხისა მისისასა" (ებრ 11:21). ხედავ, რომ ეს თავადაც იაკობმა რწმენით გააკეთა, წინასწარ ჭვრეტდა რა, რომ მისი თესლისგან შობილი სამეფო მოდგმისა იქნებოდა? შემდეგ, როცა იაკობმა ძეს თავისი სურვილი ამცნო, ცოტა ხნის შემდეგ, ამბობს წერილი, იოსებმა გაიგო, რომ მამამისი უძლურდება, საფლავის კართან დგას და უკვე სიცოცხლის აღსასრულის ჟამი უახლოვდება – „წარმოიყუანნა ორნი ძენი თჳსნი... და მოვიდა იაკობისა. უთხრეს იაკობს... ვითარმედ იოსებ, ძე შენი მოვალს შენდა. და განძლიერდა ისრაჱლ და აღჯდა ცხედარსა ზედა" (დაბ 48:1–2). შეხედე, როგორ აძლიერებდა მოხუცს ძისადმი სიყვარული და როგორ სძლევდა სულის ძალა სხეულის უძლურებას. ძის მოსვლის შესახებ რომ გაიგო, როგორც წერილი ამბობს, „აღჯდა ცხედარსა ზედა". როცა იგი იხილა, მამობრივ სიყვარულს უჩვენებს, და რაკი სიკვდილისთვის ემზადებოდა, თავისი კურთხევით ფარავს შვილებს და ამ უდიდეს მონაგარსა და სიმდიდრეს უტოვებს, რომელიც ვერასოდეს ამოიწურე...