დაბადებისა 9:25

ხედავ, საღვთო წერილში როგორ არაფერია უმიზნოდ და შემთხვევით ნათქვამი? «რაოდენ უყო მას», ნათქვამია, «ძემან მისმან უჭაბუკესმან. და თქუა: წყეულ ქანან ყრმა, მონა იყავნ ძმათა მისთაჲ» (დაბ 9:24-25). აი, მივედით კითხვამდე, რომელიც ყველგან მეორდება. ბევრისგან შეიძლება მოისმინო შემდეგი სიტყვები: რატომ, როცა მამამ შესცოდა და სიშიშვლე გამოაცხადა, წყევლა შვილს ეწია? ამიტომ, გთხოვთ, ყურადღებით მოისმინეთ და ჩემგან ამ (კითხვის) ახსნა მიიღეთ. მე ვიტყვი იმას, რასაც ღვთის მადლი მოგვმადლის თქვენი სარგებლისთვის. «და თქუა: წყეულ ქანან ყრმა, მონა იყავნ ძმათა მისთაჲ». არა უმიზნოდ და არა ამაოდ ახსენა წერილმა (ქამის) შვილი, არამედ რაღაც ფარული მიზეზით. ნოეს სურდა ქამი დაესაჯა მისი დანაშაულისა და შეურაცხყოფისთვის და ამავე დროს არ დაერღვია ღვთის მიერ უკვე მინიჭებული კურთხევა: «აკურთხნა», ნათქვამია, «ღმერთმან ნოე და ძენი მისნი», როცა კიდობნიდან გამოვიდნენ (დაბ 9:1). ამიტომ, რომ არ ჩანდეს, თითქოს ის ღვთისგან უკვე კურთხევას მიღებულს წყევლიდა, ნოე ამჯერად თავად...

...27:28). თუმცა ესეც წინასწარმეტყველებაა. მაგრამ ცხადია, რომ ეს კაცობრივი ვნებისგან არ არის. რადგან ქანაანზეც მისი მამა იმავეს აკეთებს და ამბობს: „წყეულ ქანან ყრმა, მონა იყავნ ძმათა მისთაჲ.“ (დაბ 9:25), რათა იცოდე, რომ ღმერთი უსამართლოდ დაჩაგრულებს წინ უსწრებს და უსამართლოდ მოქმედთა წინააღმდეგ გამოდის. ქრისტემაც ასეთი რამ ხერხი იხმარა, უფრო კი წინასწარმეტყველების სახით მოუწოდებდა და მგლოვიარეს ბაძავდა, როცა ამბობდა: „ვაჲ შენდა, ქორაზინ, და ვაჲ შენდა, ბეთსაიდა!“ (მათ 11:21; შდრ. ლკ 10:13). და კვლავ, როგორც მაშინ, როცა ამბობს: „იერუსალჱმ, იერუსალჱმ, რომელმან მოსწყჳდენ წინაწარმეტყუელნი“ (მათ 23:37; შდრ. ლკ 13:34).

მაშ, ვის შესახებ ითქვა ფსალმუნი? ზოგი იუდას შესახებაა, როცა სულიწმინდა დავითის მიერ წინასწარმეტყველებს, ხოლო დანარჩენი - სხვათა შესახებ. ესეც ხომ კვლავ წინასწარმეტყველების ერთი ხერხია....