ხედავ ღვთის რისხვის სიდიადეს? ხედავ მუქარის უკიდურეს ძალას? შეხედე, როგორ მუქარა და რისხვა კაცთმოყვარეობით შეაზავა. ასეთია ჩვენი უფალი: ხშირად მუქარას არა მუქარის აღსასრულებლად წარმოთქვამს, არამედ იმისთვის, რომ ხალხი გამოასწოროს და მუქარის აღსრულება საჭირო აღარ გახდეს. ხომ, სასჯელის მიყენება რომ ესურვა, რისთვის იწინასწარმეტყველებდა? მაგრამ, რადგან არ სურს (მხოლოდ დასჯა), ყოველთვის ყოყმანობს, გადადებს და წინასწარ ამცნობს, ბრალეულთ რომ უღმრთოებისგან განრიდებისა და სათნოების არჩევის, სასჯელისგან თავის არიდების საბაბი მისცეს. ამიტომ, უკვე მას შემდეგ, რაც სრულ წარწყმედას დაემუქრა (და ეს ნიშნავს სიტყვები: „არა დაადგრეს სული ჩემი კაცთა ამათ შორის, ყოფისათჳს მათისა ჴორც", ესე იგი, აღარ დავუშვებ, რომ ცოცხლობდნენ), ის, ხუთასწლიანი სულგრძელობით არ დაკმაყოფილებული, რომლითაც ადამიანები ნოეს მთელი სიცოცხლის განმავლობაში მისი სახელით ისწავლებოდნენ, ახლა კვლავ თავის რისხვას აკავებს, ახალ ვადას უნიშნავს და ამბობს: მე უკვე მუქარა წარვთქვი, ვთქვი და გამოვაცხადე ჩემი რისხვა, რასაც თქვენ მიერ ჩადენილ მრავალ ცოდვათა გამო უნდა დაქვემდებარებოდეთ;...
დაბადებისა 6:5
...დვათა სიდიადეს აჩვენებს, თითქოს გამართლებას წარმოაჩენს, და მხოლოდ მას შემდეგ სჯის. ასე იყო წარღვნის დროსაც, როცა მან ის საშინელი მუქარა მოისურვა, წერილი ამბობს: „ხოლო იხილა რაჲ უფალმან ღმერთმან, ვითარმედ განმრავლდეს უსჯულოებანი კაცთანი... და ყოველი ვინ გონებს გულსა შინა თჳსსა მოსწრაფებით ბოროტთა ყოველთა დღეთა" (). ხედავ, როგორ აჩვენა ჯერ მათი გარყვნილების უკიდურესობა, და მხოლოდ მას შემდეგ თქვა: „აღვჴოცო კაცი" ()? ასევეა ახლაც: „აჰა ნათესავი ერთ და ბაგენი - ერთ ყოველთა, და ამის იწყეს ქმნად". თუ ისინი ახლა, ზრახვებისა და ენის ასეთი ერთობით სარგებლობისას, ასეთ გააფთრებაში ჩავარდნენ, მაშ, დროთა განმავლობაში კიდევ უფრო უარესს არ ჩაიდენენ? „არა დააკლდეს მათგან, — ამბობს, — ყოველნი, რაოდენ-თა-ცა ინებონ ქმნად". ვეღარაფერი შეაჩერებს მათ სწრაფვას; პირიქით, ისინი შეეცდებიან ყველა თავიანთი ჩანაფიქრი ასრულებაში მოიყვანონ, თუ მაშინვე არ მიიღეს სასჯელი თავიანთი თავხედური წამოწყებისთვის. ზუსტად ასე იყო პირველ ადამიანთანაც. იქაც ღმერთმა, როცა ადამის სამოთხის საცხოვრებლიდან გაძევება გადაწყვიტა, უთხრა მას: „ვინ გითხრა შენ, რამეთუ შიშუელ ხარ?" და კიდევ: **„აჰა, ადამ იქმნა, ვითარცა ერთი ჩუენგანი, მ...
...სეთ აუზღუდაობასა და გარყვნილებას იყო მიცემული და ყოველი ასაკი, ასე ვთქვათ, ბოროტებისკენ იყო მიმართული. ხომ გსმენიათ, როგორ ამბობს საღვთო წერილი: „იხილა უფალმან ღმერთმან, ვითარმედ განმრავლდეს უსჯულოებანი კაცთანი ქუეყანასა ზედა. და ყოველი ვინ გონებს გულსა შინა თჳსსა მოსწრაფებით ბოროტთა ყოველთა დღეთა" სიყრმიდანვე (), და ამით ნათლად გვიჩვენებს, რომ ჭაბუკნი ცდილობდნენ უღმრთოებაში ასაკით უფროსებს გადაეჭარბებინათ, მოხუცნი ჭაბუკებზე ნაკლებ არ უგუნურობდნენ, და ყველაზე უმანკო ასაკიც კი ძლიერად იზიდებოდა მანკიერებისკენ.
2. ნოეს თავშეკავება და ქვეყნის განხრწნა (6:12-13)
მაშასადამე, რათა ვიცოდეთ, როგორ, მიუხედავად იმისა, რომ ეს ხალხი ასეთ აღვირახსნილობასა და გარყვნილებას მისცემოდა, მართალი მარტო იღვწოდა, სხვა სათნოებებთან ერთად, უმანკოებაშიც ხუთასი წლის ასაკამდე, წერილმა, რომ თქვა: „იყო ნოე წელიწადთა ხუთასთა", შემდეგ უკვე ამბობს: „და შვნა ნოე სამნი ძენი". ხედავ, საყვარელო, მართლის საკვირველ თავშეკავებას? არ გავუაროთ ამას უყურადღებოდ, არამედ, იმ დროზეც და მთელ კაცთა მოდგმაში ზედმეტი უზრუნველობით გავრცელებულ უღმრთოებაზეც ვიფიქროთ და მოვიაზროთ, რა ვაჟკაცობა და ღვთისმოყვარე ნება იყო საჭირო, რომ ამდენი ხნის განმავლობაში გულისთქმის აღძვრას ა...
...მცა შეცვალებაჲ არა ეგებოდა; არამედ მოცემულ არს ჩუენდა ყოველივე კეთილი, გარნა ნეფსითითა მით თჳთმფლობელობითა მოსაგებელად განწესებულ არს. ვინაჲთგან უკუე ნეფსით გამოვირჩიეთ ბოროტი, ვითარცა წერილ არს, ვითარმედ: „განმრავლდეს უკეთურებანი კაცთანი ქუეყანასა ზედა, და ყოველი განიზრახავს ბოროტსა განკრძალულად ყოველსა დღესა“, და უშრომელად მოცემული იგი სიკეთე წარვწყმიდეთ, მიერითგან რომელთაცა ენებოს კეთილისა მოგებაჲ, შრომაჲ უჴმს მათ და მოსწრაფებაჲ.
იტყჳს კუალად წინააღმდგომი იგი: უკუეთუ ბოროტი არარაჲ დაბადებულ არს ბუნებასა შინა, ვინაჲ არს სიმრავლე ესე ბოროტთაჲ? კუალად, კაცო, მაგასვე იტყჳა? აწ უკუე მე გამოვაჩინებ, ვითარმედ არა ღმრთისაგან არიან, არცა ბუნებისა ჩუენისაგან, არცა თავით თჳსით, სიტყჳსაებრ უღმრთოთა მანიქეველთაჲსა.
ვინაჲ უკუე არიანო ბოროტნი საქმენი? ეშმაკისაგან და ჩუენთა ამათ ნებათაგან. ხოლო ნებაჲ იგი ვინაჲ არსო? ჩუენგანვე.
რამეთუ შენ აწ, კაცო, ესევითარსა საქმესა იქმ, ვითარმცა მკითხევდ, თუ: ვინაჲ იქმნების ხედვაჲ და არახედვაჲ? და გარქუმცა, ვითარმედ: აღხილვითა თუალთაჲთა იქმნების ხედვაჲ, და დაწუხვითა თუალთაჲთა იქმნების არახედვაჲ. და კუალადმცა მკითხე, თუ: დაწუხვაჲ თუალთაჲ და აღხილვაჲ ვინაჲ იქმნების? და გარქუმცა, თუ: ნებისა ჩუენისაგან. და კუალადმც...