აი, დღესაც, წაკითხულის მომდევნო ნაწილს რომ მივმართეთ, აქედან შემოგთავაზებთ სწავლებასა და ნეტარი მოსეს წიგნებიდან, უფრო სწორად, სულიწმიდის სიტყვებიდან, რომლებიც ღვთის მადლმა მისი პირით გვამცნო, ჩვეულ საუბარს გავმართავთ. მაგრამ რათა ჩვენი სიტყვა თქვენთვის ნათელი იყოს, აუცილებელია შეგახსენოთ, საყვარელნო, ის, რაც უკვე ითქვა და რაზეც სწავლება შევაჩერეთ, რათა ახლა იქიდან დაწყებულნი, ამგვარად წაკითხულის დასაწყისს მივწვდეთ. ასე რომ, თქვენ იცით, რომ აბელზე მსჯელობისას, როგორც თავად მოვლენებით, ისე იმით, თუ რა მსხვერპლი შესწირა თითოეულმა მათგანმა უფალს, ვაჩვენეთ, რომ ჩვენს ბუნებაში ჩადებულია იმის ცოდნა, რა უნდა ვაკეთოთ და რა არ უნდა ვაკეთოთ; რომ ყველას შემოქმედმა ჩვენ თავისუფალნი შეგვქმნა; რომ ის ყოველთვის ან გვსჯის, ან გვაგვირგვინებს ჩვენი განწყობის მიხედვით (სწორედ ამ განწყობის გამო ერთის მსხვერპლი უკუიქცა, ხოლო მეორის ძღვენი მიიღო); და რომ კაინი, შურით აღძრული, ძმის მოკვლას მიეშურა და ამ უკეთური საქმის შემდეგ, თუმცა ღმერთს სურდა მისგან ცოდვის აღიარება გამოეწვია, მან მაინც ეს მკურნალობის წამალი არ მიიღო, არამედ საძაგელ მკვლელობას ტყუილიც...
დაბადებისა 4:17
16. და გამოვიდა კაინ პირისაგან ღმრთისა და დაემკჳდრა ქუეყანასა ნაიდს წინაშე ედემისა.17. და იცნა კაინ ცოლი თჳსი. და მუცლად-მღებელმან შვა ენოს. და აღაშენა ქალაქი და უწოდა სახელად ძისა თჳსისა ენოს.18. ხოლო შვა ენოს ღაიდად. და ღაიდად შვა მალელელ და მალელელ შვა მათუსალა. და მათუსალა შვა ლამექ.
დაბადებისა თავი 4