დაბადებისა 35:5

...ვენა იცავდა მას, კადნიერებაც მიიღო და მტრების მზაკვრობასაც გადაურჩა. ხოლო იმ ქალაქების მცხოვრებლები დიდი სიმრავლით შეიკრიბნენ და ერთსულოვნებასაც ავლენდნენ თავიანთ ჩანაფიქრებში, მაგრამ თავიანთი განზრახვიდან ვერაფერი ასრულებაში ვერ მოიყვანეს. „იყო, — ნათქვამია, — შიში ღმრთისაჲ ქალაქებსა მას მათსა ზედა გარემოს" (დაბ 35:5). მაშ, როცა მართალი თავისი შიშისგანაც და ადგილობრივი მცხოვრებლებისგანაც განთავისუფლდა, ისევ ღმერთი ავლენს მის მიმართ თავის აღმატებულ კაცთმოყვარეობას. „ეჩუენა, — ნათქვამია, — ღმერთი იაკობს მერმეცა ლუზას" (დაბ 35:9). რისთვის დაემატა „მერმეცა"? ისე უბრალოდ კი არა, არამედ იმიტომ, რომ ღმერთი უკვე ადრეც გამოეცხადა ამ ადგილას, როცა ძმისგან გაქცეული მესოპოტამიისკენ მიემართებოდა. ამიტომაც ნათქვამია ახლა: როგორც მაშინ გამოეცხადა მას ღმერთი, აქედან წასვლისას, ისე ახლაც იმავე ადგილას გამოეცხადება, დაბრუნებულს, და ამტკიცებს იმ აღთქმებს, რომლებიც წასვლისას მისცა, მართალს იმისკენ წინასწარ განაწყობს, რომ აღთქმებს მტკიცედ ერწმუნოს და სულით არ შეირყეს მათი აღსრულების ჟამამდე. „აკურთხა იგი და ჰრქუა: არღარა გერქუას სახელი შენი იაკობ, არამედ ისრაჱლ იყოს სახელი შენი" (დაბ 35:9–10). თუმცა ღმერთმა ეს წო...

...თა, მართალი „წარმოვიდა სიკიმათ" და ბეთელისკენ გაემართა. მაგრამ შეხედე ისევ, რა მზრუნველობა ჰქონდა ღმერთს მის მიმართ, და როგორ ნათლად გვიხსნის ყველაფერს წერილი. როცა მართალი სიქემიდან გამოვიდა, „იყო, — ნათქვამია, — შიში ღმრთისაჲ ქალაქებსა მას მათსა ზედა გარემოს, და არა დევნა-უყვეს უკუანა ძეთა ისრაჱლისათა" (დაბ 35:5). ხედავ, რა განგება და რა აშკარა იყო ღვთის შეწევნა? მცხოვრებთ შიში დაეცათ და ისინი არ დაედევნენ. რადგან სწორედ ამის ეშინოდა მართალს და ამბობდა: „მე მცირე ვარ რიცხჳთ და აღვიჴოცო", ამიტომ მცხოვრებთ შიში დაეცათ, როგორც წერილი შენიშნავს, „და არა დევნა-უყვეს უკუანა მათსა". ასე, როცა ღმერთი კეთილ-ინებებს თავის შეწევნას, უძლურებსებს ძლიერებზე მტკიცეს ხდის, და მცირერიცხოვნებს — მრავალრიცხოვნებზე ძლიერს, და ვერავინ იქნება ნეტარი იმ ადამიანზე, რომელმაც ზეციდან შეწევნა მოიპოვა. „მოვიდა იაკობ ლუზად, რომელ არს ქუეყანასა ქანანისასა, ესე არს ბეთელი, და ყოველი ერი მის თანა. და აღაშენა მუნ საკურთხეველი და უწოდა სახელი ადგილსა მას ბეთელ, რამეთუ მუნ ეჩუენა ღმერთი, რაჟამს ივლტოდა იგი პირისაგან ესავისა, ძმისა თჳსისა" (დაბ 35:6–7). ბეთელში ჩასული, ნათქვამია, გააკეთა ის, რაც ნაბრძანები იყო: საკურთხეველი აღმართა და ამ ადგილს სახელი **„ბეთე...