მაგრამ, რომ მართალს არ ეგონა, ღმერთი ამ ბრძანებას იმიტომ აძლევდა და ეგვიპტეში წასვლას იმიტომ არ უშვებდა, რომ შიმშილის გამოცდას დაქვემდებარებულიყო, ღმერთი ეუბნება: ნუ წუხდები, ნუ ზრუნავ, აქ დარჩი: „მე შენ თანა ვარ". ყოველი სიკეთის მომცემი რომ შენთან გყავს, ნურაფერზე ზრუნავ; მე, ყოველივეს მეუფე, შენთან ვიქნები, და არა მხოლოდ ვიქნები, არამედ „გაკურთხო შენ", ანუ სახელოვანს გაგხდი და ჩემს კურთხევას მოგცემ. შეიძლება კი ამ მართალზე ნეტარი იყო ვინმე, რომელმაც ღვთისგან ასეთი აღთქმა მიიღო: „ვიყო მე შენ თანა და გაკურთხო შენ"? აი, რაც ყველაზე ბედნიერს გაგხდის; აი, რაც შენს დიდ სიუხვეში ცხოვრებას უზრუნველყოფს; აი, შენთვის — უდიდესი დიდება, გამოუთქმელი ზეიმი, სიმაგრე, სიკეთეთა მწვერვალი, — ის, რომ „ვიყო მე შენ თანა და გაკურთხო შენ". როგორ გაკურთხებ? „შენ და ნათესავსა შენსა მივსცე ესე ყოველი". შენ თავს უცხოტომელად და მწირად მიიჩნევ ამ მხარეში, მაგრამ იცოდე, რომ მთელი ეს ქვეყანა შენსა და შენს შთამომავლობას მიეცემა. ხოლო, რომ ამაში დარწმუნდე, იცოდე, რომ იმავე ფიცს, რომლითაც აბრაჰამს, შენს მამას, შევფიცე, შენთანაც დავამტკიცებ....
დაბადებისა 26:5
4. და განვამრავლო ნათესავი შენი ვითარცა ვარსკულავნი ცისანი, და მიგცე შენ და ნათესავსა შენსა ყოველი ესე ქუეყანაჲ. და იკურთხეოდიან ნათესავისა შენისა მიმართ ყოველნი ტომნი ქუეყანისანი.5. ამისთჳს რამეთუ ერჩდა აბრაჰამ ჴმასა ჩემსა, რამეთუ დაიმარხა მცნებანი ჩემნი და ბრძანებანი ჩემნი და სჯულნი ჩემნი.6. და დაეშენა ისაკ გერარეთს.
დაბადებისა თავი 26