დაბადებისა 24:25

...). იხსენიებს მამას და პაპას, რომ მონას, მათი შეცნობით, მეტი კეთილგანწყობა გაუჩნდეს. შენიშნე ქალწულის კეთილგულობა: მამაზე კითხვას არა მხოლოდ მამაზე პასუხობს, არამედ პაპაზეც. და, როცა მონამ მხოლოდ ის იკითხა: „არს ადგილი დავანებად?" — მან უპასუხა: არა მხოლოდ ადგილი, არამედ „ბზე-ცა და თივაჲ არს ჩუენდა" (დაბ 24:25). მონამ ეს რომ მოისმინა, ქალწულის ასეთმა გულმოდგინე სტუმართმოყვარეობამ განაცვიფრა, აგრეთვე შეიტყო, რომ არა უცხოების სახლში მივიდა, არამედ ნაქორის — მამამთავრის ძმის — სახლში, — „სთნდა კაცსა მას, — ნათქვამია, — და თაყუანის-სცა უფალსა" (დაბ 24:26). გახარებულმა იმით, რაც შეიტყო, და ქალწულის სიტყვებით, „თაყუანის-სცა უფალსა", ანუ მადლობა აღუვლინა მეუფეს, რომელმაც ასეთი კეთილგანწყობა გამოიჩინა მამამთავრის მიმართ და მისი ასეთი მზრუნველობა გამოავლინა, და ყველაფერი ასე წარმატებით მოაწყო, და თქვა: „კურთხეულ არს უფალი ღმერთი უფლისა ჩემისა აბრაჰამისი. რომელმან არა დამაკლო სიმართლე მისი და ჭეშმარიტებაჲ უფლისა ჩემისა აბრაჰამისგან" (დაბ 24:27). მას შემდეგ, რაც მონამ იხილა ქალწულის კეთილგულობა და ყველაფერი დაწვრილებით შეიტყო, ბოლოს თავადაც უმხელს ქალწულს, ვ...