აი ჭეშმარიტი ქორწინება — როცა მეუღლეთა შორის ასეთი თანხმობა სუფევს, როცა მათ შორის ასეთი მჭიდრო კავშირია, როცა ისინი ურთიერთსიყვარულით არიან შეერთებულნი. როგორც სხეული ვერასოდეს იქნება საკუთარ თავთან უთანხმოებაში და სულიც — საკუთარ თავთან, ასევე ქმარი და ცოლიც არ უნდა უთანხმოებდნენ ერთმანეთს, არამედ ერთობაში ცხოვრობდნენ. აქედან აურაცხელი სიკეთე შეიძლება წარმოიშვას მათთვის. ყველა სიკეთე იქ იყრის თავს, სადაც ასეთი ერთსულოვნებაა, — იქ მშვიდობაა, იქ სიყვარულია, იქ სულის სიხარულია; არ არის იქ ჩხუბი, არც ბრძოლა, არც მტრობა, არც კინკლაობა; ეს ყველაფერი ქრება, რადგან ყველა სიკეთის ფესვი, ანუ ერთსულოვნება, ანადგურებს ამ ყველაფერს. „მიავლინა აბიმელიქ მეფემან გერართამან და მიიყუანა სარრაჲ. მოვიდა ღმერთი აბიმელიქისა ძილსა შინა ღამე და ჰრქუა მას: აჰა ეგერა, შენ მოჰკუდე დედაკაცისა მაგის ძლით, რამეთუ ეგე შეყოფილ არს ქმარსა" (). შეხედე, რა კაცთმოყვარეა ღმერთი. მან, რომელმაც იცოდა, რომ მართალმა სიკვდილის შიშის გამო დიდსულოვნად აიტანა სარრას მოტაცება და რომ მეფემ იგი მართლის დად მიიყვანა, ავლენს...
დაბადებისა 20:6
5. არა მან მრქუა მეა, ვითარმედ: დაჲ ჩემი არს და მან მითხრა, ვითარმედ: ძმაჲ ჩემი არს? გულითა წრფელითა და სიმართლითა ჴელთათა ვყავ ესე.6. და ჰრქუა მას ღმერთმან: მეცა ვიცი, რამეთუ გულითა წმიდითა ჰყავ ეგე და გერიდე შენ, რათა არა სცოდო ჩემდა მომართ, ამისთჳს არა გიტევე შენ შეხებად მისსა.7. ხოლო შენ მიეც აწ ცოლი მისი, რამეთუ კაცი წინასწარმეტყუელი არს იგი და ილოცოს შენთჳს და სცხონდე. უკუეთუ არა მისცე, იცოდე, რამეთუ მოჰკუდები შვნ და ყოველი სახლი შენი.
დაბადებისა თავი 20