დაბადებისა 19:3

რას ამბობ: „ჩემი საქმე გავაკეთე"? შენ ნადავლი დაკარგე, საგანძური გაუშვი ხელიდან, — და, თურმე, შენი საქმე გააკეთე? მაშინ გააკეთებდი შენს საქმეს, თუ ხელიდან არ გაგეშვა საგანძური, თუ ნადავლს არ ჩაუვლიდი, თუ სტუმართმოყვარეობას არა მხოლოდ სიტყვით გამოიჩენდი, თავაზიანობისთვის. არა ასე მოიქცა ის მართალი ლოტი, არამედ როგორ? დაინახა რა, რომ უცხოები წინააღმდეგობას უწევდნენ მის სურვილს და ქუჩაში უნდოდათ დარჩენა (ანგელოზები ამას იმისთვის აკეთებდნენ, რომ მართლის სათნოება კიდევ უფრო გამოაჩინონ და ჩვენ ყველას ენახა, რა დიდი იყო მისი სტუმართმოყვარეობა), იგი აღარ კმაყოფილდება სიტყვიერი თხოვნითა და დარწმუნებით, არამედ ძალასაც კი მიმართავს. ასევე ქრისტემაც თქვა: „სასუფეველი ცათაჲ იიძულების; და რომელნი აიძულებდენ, მათ მიიტაცონ იგი" (მათ 11:12). რასაკვირველია, სადაც სულიერი შეძენა იგულისხმება, იქ დაჟინება სათანადოა და მოშურნეობა საქებარი. „და აიძულა მათ", ნათქვამია (დაბ 19:3). მგონია, რომ იგი მათ თითქმის ძალით მოათრევდა. შემდეგ, როცა სტუმრებმა დაინახეს, რომ მართალმა ასე...

...ადღებით, მის უფრო დიდ კეთილგანწყობას ვეღირსოთ. შემდეგ, თუ გნებავთ, მივუბრუნდეთ დღევანდელი საკითხავის თანამიმდევრობას. „აღვიდა ლოთ სეგორით, — ამბობს წერილი, — და დაჯდა იგი მთასა ზედა და ასულნი მისნი მის თანა, რამეთუ შეეშინა დამკჳდრებად სეგორს შინა. და დაემკჳდრა ქუაბსა შინა იგი და ორნი ასულნი მისნი მის თანა" (დაბ 19:30). მართალი, ჯერ კიდევ ძლიერ შეშინებული სოდომის მცხოვრებთა სასჯელის გამო, შორს მიდის და „მთაზე" სახლდება, როგორც ნათქვამია, ქალიშვილებთან ერთად. ასე რომ, სრულ უდაბნოსა და მარტოობაში დარჩა, მხოლოდ ორი ქალიშვილით, მთაზე დამკვიდრებული. „ჰრქუა უხუცესმან უმრწემესსა მას, — ამბობს წერილი, — მამაჲ ჩუენი მოხუცებულ არს და ქუეყანასა ზედა არა არს, ვინმცა შემოვიდა ჩუენდა, ვითარცა-იგი არს წესი, რათა მკჳდროან იქმნეს ყოვლისა ქუეყანისაჲ. მოვედ და ვასუათ ღჳნოჲ მამასა ჩუენსა და დავწვეთ მის თანა და აღვადგინოთ თესლი მამისაგან ჩუენისა" (დაბ 19:31–32). მოწიწებითა და დიდი შიშით, საყვარელნო, მოვუსმინოთ საღვთო წერილის თხრობას. მასში არაფერია უმიზეზოდ და ტყუილად დაწერილი, არამედ ყველაფერი სარგებლითა და ჩვენი სასიკეთოდ, თუმცა ბევრ რამეს ვერ ვხვდებით, რადგან ყველაფრის ზუსტად ცოდნა არ შეგვიძლია, და, თუმცა ვცდილობთ, რამდენადაც შეგვიძლია, ზოგიერთი ადგილ...