მაშ, დიდი მადლიერებით მივიღოთ საღვთო წერილის სწავლებანი, ნუ აღვუდგებით ჭეშმარიტებას წინ და ნუ დავრჩებით წყვდიადში, არამედ ვისწრაფოთ ნათლისკენ და ვაქმნიოთ ნათლისა და დღის ღირსი საქმენი, როგორც პავლეც მოუწოდებს და ამბობს: „და ვითარცა დღესა შინა, შუენიერად ვიდოდით", და „განვიშორნეთ უკუე საქმენი ბნელისანი" (რომ 13:12–13). „და უწოდა, — ამბობს (წერილი), — ღმერთმან ნათელსა დღე და ბნელსა უწოდა ღამე". მაგრამ ჩვენ თითქმის გამოვტოვეთ რაღაც; უნდა დავბრუნდეთ უკან. სიტყვების შემდეგ: „იქმენინ ნათელი და იქმნა ნათელი", დამატებულია: „და იხილა ღმერთმან ნათელი, რამეთუ კეთილ". შეხედე, საყვარელო, რა შემწყნარებლობაა აქაც სიტყვისა. ნუთუ ნათლის გამოჩენამდე ღმერთმა არ იცოდა, რომ ის კეთილია, და მხოლოდ მისი გამოჩენის შემდეგ მის ხილვამ აჩვენა შემოქმედს შექმნილის სილამაზე? ვინ გონიერ ადამიანს შეუძლია ეს თქვას? თუკი ხელოვნების ოსტატი ადამიანიც, სანამ თავის ნაწარმოებს დაამთავრებდეს, სანამ დაამუშავებდეს, იცის მისი დანიშნულება, რისთვისაც ეს ნაწარმოები ვარგისია, მით უმეტეს ყოვლისა შემოქმედმა, რომელმაც სიტყვით ყოველივე არარსებულიდან არსებობაში...
დაბადებისა 1:5
4. და იხილა ღმერთმან ნათელი, რამეთუ კეთილ. და განწვალა ღმერთმან შორის ნათლისა და შორის ბნელისა.5. და უწოდა ღმერთმან ნათელსა დღე და ბნელსა უწოდა ღამე. და იქმნა მწუხრი და იქმნა განთიად დღე ერთი.6. და თქუა ღმერთმან: იქმენინ სამყარო შორის წყლისა და იყავნ განმყოფელ შორის წყლისა და წყლისა. და იქმნა ეგრეთ.
დაბადებისა თავი 1