2 ტიმოთეს მიმართ 1:5

...ანვე შენს მონობას ვართ მიკუთვნებულნი.

სწორედ ეს უდიდეს სამკაულად წარმოაჩინა პავლემაც ტიმოთეს შესახებ, როცა თქვა: „მოვიჴსენებ, რომელ-ეგე არს შენ თანა შეუორგულებელი სარწმუნოებაჲ, რომელმან დაიმკჳდრა პირველად დედის დედისა შენისა ლუდიაჲს თანა და დედისა შენისა ევნიკის თანა“ (2 ტიმ 1:5). „და მრწამს, რამეთუ შენ თანაცა“ (2 ტიმ 1:5), და „და რამეთუ სიყრმითგან საღმრთონი წიგნნი იცნი“ (2 ტიმ 3:15). და კვლავ საკუთარი თავის შესახებ: „ებრაელი ებრაელთაგან“ (ფილიპ 3:5). და კვლავ: „ებრაელ თუ არიან? მეცა“ (2 კორ 11:22). „ისრაიტელ თუ არიან? მეცა“ (2 კორ 11:22). რადგან მათ, ვინც წინაპართაგან და ძველიდანვე ასეთნი იყვნენ, პროზელიტებზე გარკვეული უპირატესობა ჰქონდათ. ამიტომ ისიც ამბობ...

...ამრიგად, მრავალი აუცილებლობა მომიძღოდა შენკენ. მაშასადამე, ტიროდა. და სხვა მიზეზსაც ასახელებს, რომელიც ამავე დროს სანუგეშოც არის: „მოვიჴსენებ, რომელ-ეგე არს შენ თანა შეუორგულებელი სარწმუნოებაჲ“ (2 ტიმ 1:5), ამბობს.

2. ტიმოთეს სახლეულობა და მწუხარების საერთოობა

შემდეგ სხვა ქებასაც ურთავს: იგი წარმართთაგანაც არ იყო და ურწმუნოთაგანაც არა, არამედ თავიდანვე იმ სახლიდან იყო, რომელიც ქრისტეს ემსახურებოდა. როგორც ამბობს: „რომელმან დაიმკჳდრა პირველად დედის დედისა შენისა ლუდიაჲს თანა და დედისა შენისა ევნიკის თანა“ (2 ტიმ 1:5). რადგან, როგორც ამბობს, იგი იყო „ძე დედაკაცისა ჰურიისა მორწმუნისაჲ“ (საქმ 16:1). როგორ იყო დედამისი იუდეველი? როგორ იყო მორწმუნე? რადგან წარმართთაგან არ ყოფილა....

...წამებულ იყო სათნოებისათჳს ყოველთაგან ლუსტრელთა და იკონიელთა მორწმუნეთა, და დედასა მისსა თჳთ პავლე ეწამების, მიუწერდეს რაჲ ტიმოთეს, ვითარმედ: "მომეჴსენების შეუორგულებელი სარწმუნოებაჲ შენი, რომელმან დაიმკჳდრა პირველად დედის დედისა შენისა ლოიდის თანა და დედისა შენისა ევნიკის თანა, და მრწამს, ვითარმედ შენ თანაცა" (2 ტიმ. 1:5). ცხად არს, ვითარმედ დედულნი ტიმოთესნი ნათესავით ჰურიანი იყვნეს, ხოლო დედაჲ, და დედის დედაჲ — მორწმუნენი ქრისტესნი, და ამათგან იშვა ტიმოთე ჟამსა მას ოდენ ქრისტეს ქადაგებისა განფენისასა. აღიზარდა უკუე და განისწავლა შჯულიერად, ვითარცა პავლე მისწერს მისსა, ვითარმედ: "სიყრმითგან საღმრთონი წიგნნი იცნი" (2 ტიმ. 3:15), გარნა წინა-დაუცუეთელ იყო, რამეთუ ჟამსა მას იყო, ოდეს იქადაგებოდა დაჴსნაჲ წინა-დაცუეთისაჲ.

ამისი სათნო-უჩნდა პავლეს მის თანა განსლვაჲ. და მოიყვანა და წინა-დასცჳთა მას ჰურიათა მათთჳს, რომელნი იყვნეს მათ ადგილთა, რამეთუ უწყოდეს ყოველთა, ვითარმედ წარმართი იყო მამაჲ მისი (16,3).

თარგმანი: ვინაჲთგან ქადაგ წინა-დაცუეთის დაჴსნისა ჰყოფდა პავლე ტიმოთეს, ამისთჳს წინა-დასცჳთა მას, რაჲთა ვერვინ თქუას ორთავე ამათთჳს, ვითარმედ: ამისთჳს დაჰჴსნიან წინა-დაცუეთასა, რამეთუ თჳთ წინა-დაუცუეთელ არია...