თარგმანი: უსაკუთრეს არს ესრეთ, ვითარმედ: მეყსა შინაჲ ესე სისუბუქე ჭირისა ჩუენისაჲ; რამეთუ ორითავე ამით სიტყჳთა მცირედ-ჟამეულობაჲ და სუბუქად თანა-წარმავალობაჲ ჭირთა ჩუენთაჲ დაგჳმტკიცა, რაჟამს არა კმა-იყო "მყისი", ვიდრე არა ზედა-დაჰრთო "სისუბუქე". და კუალად, არა კმა-იყო საზომად ქებისა მოლოდებადისა მისთჳს დიდებისა "გარდამატებული", ვიდრე არა ზედა-დაჰრთო "გარდარეული". ამისსა შემდგომად, ვითარ-იგი უსაკუთრეს არს, ნაცვალად "დიდისა დიდებისა" ესრეთ თქუა, ვითარმედ: სიმძიმესა საუკუნოჲსა დიდებისასა შეიქმს ჩუენთჳს. ვინაჲცა შენ იხილე მოსაგებელთა აღმატებულებაჲ თჳთ მათვე სიტყუათა სამოციქულოთა თანა-შეტყუებითა ურთიერთას, რამეთუ მეყსეულსა შეუზღო საუკუნოჲ და სუბუქსა — მძიმე; ჭირსა —დიდებაჲ; და ამათ ყოველთაჲ თქუა გარდამატებულებაჲ გარდარეულებითურთ.
2 კორინთელთა მიმართ 4:17
16. ამისთჳს არა გუეწყინების, არამედ დაღათუ გარეშე ესე კაცი ჩუენი განიხრწნების, არამედ შინაგანი განახლდების დღითი დღედ.17. რამეთუ საწუთროჲ ესე მცირე ჭირი ჩუენი გარდამეტებულსა და გარდარეულსა დიდსა დიდებასა საუკუნესა შეიქმს ჩუენთჳს.18. რამეთუ არა ვხედავთ ჩუენ ხილულსა ამას, არამედ უხილავსა მას, რამეთუ ხილული ესე საწუთრო არს, ხოლო არა-ხილული იგი - საუკუნო.
2 კორინთელთა მიმართ თავი 417. რამეთუ საწუთროჲ ესე მცირე ჭირი ჩუენი გარდამეტებულსა და გარდარეულსა დიდსა დიდებასა საუკუნესა შეიქმს ჩუენთჳს.
თავი ვ̂. უძლურებისათჳს ჴორცთაჲსა და განძარცუვისა მათისა და კუალად შემოსისა
მოციქულისაჲ: რამეთუ საწუთროჲ ესე მცირე ჭირი ჩუენი გარდამატებულსა და გარდარეულსა დიდსა დიდებასა საუკუნესა შეიქმს ჩუენთჳს (4,17).:
ფსალმუნი 4-ის განმარტება
12. ვნებათა ომი და სასოების მშვიდობა:
სრულად ნახვა...ხოლო რასაც ამბობს, ეს არის: მომავალთა სასოებით და შენდამი მოლოდინით ყველა ჩემი ვნება დავაცხრე. როგორც პავლეც ამბობს: „რამეთუ საწუთროჲ ესე მცირე ჭირი ჩუენი გარდამეტებულსა და გარდარეულსა დიდსა დიდებასა საუკუნესა შეიქმს ჩუენთჳს“ (), „რამეთუ არა ვხედავთ ჩუენ ხილულსა ამას, არამედ უხილავსა მას“ (). რადგან არ არსებობს ისეთი დამამძიმებელი საქმე, რომელიც ღმერთისამებრ წარმატების სასოებით ადვილი არ გახდეს. ამიტომ ამბობს: „სასოებით დამამკჳდრე მე“ (). ხოლო გამოთქმას „მხოლო“ სწავლებისათვის არც მცირე ძალა აქვს.
13. ბოროტთაგან განშორება და კეთილებთან ზიარება
რას ნიშნავს „მარტოობით“? ბოროტთაგან განცალკევებით. რადგან ეს მშვიდობა შენთან მოვიპოვე, — ამბობს იგი, — და მარტოობით ვცხოვრობ, გახრწნილთაგან განრიდებული....
თარგმანებაჲ მათეს სახარებისაჲ თავი კგ
წმინდა იოანე ოქროპირი
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „შევედით იწროჲსაგან ბჭისა, რამეთუ ვრცელ არს ბჭე და ფართო არს გზაჲ, რომელსა მიჰყავს წარსაწყმედელად, და მრავალნი ვლენან მას. ვითარ-იგი იწრო არს ბჭე და საჭირველ გზაჲ, რომელი მიიყვანებს ცხორებასა, და მცირედ არიან მავალნი მას შინა“ (7,13-14).:
სრულად ნახვა...ქად სახელ-სდვა კეთილისა მისთჳს ნებისა მოღუაწეთაჲსა და სასოებისა მისთჳს მერმეთა კეთილთაჲსა, რამეთუ იტყჳს, ვითარმედ: „საწუთროჲ ესე მცირე ჭირი ჩუენი გარდარეულსა დიდებასა შეიქმს ჩუენთჳს, რამეთუ არა ვხედავთ ჩუენ ხილულსა მას, არამედ არახილულსა; რამეთუ ხილული ესე საწუთროჲ არს, ხოლო არახილული იგი საუკუნე არს“.
და ჭეშმარიტად ესე ესრეთ არს, რომელსა შინა არა არს ცილობაჲ, არცა იჭჳ. აწ უკუე გულისჴმა-ვყოთ, უკუეთუ მენავეთა ღელვანი ზღუათანი და სიმძაფრენი ნიავქართანი, და მჴედართა წყლულებანი და სიკუდილნი, და მუშაკთა ნეფხვანი და ზამთარნი, და თეატრონისა მბრძოლთა დაბძარვანი ჴორცთა მათთანი ადვილ უჩნს და სუბუქ სასოებისა მისთჳს ნიჭთა და პატივთა მეფისა ამის მოკუდავისათა, გინა ნაყოფთათჳს განხრწნადთა, გინა საფასეთათჳს წარმავალთა, რამეთუ ამათ ყოველთა ნაცვალი შრომათა და ჭირთა მათთაჲ საწუთრო არს და წარმავალ, რავდენ უმეტესად სათნოებისა მუშაკთა და მოსაგრეთა ზეცისა მეუფისათა უჴმს არარად შერაცხვაჲ შრომათა და ოფლთა ამათ მცირედ ჟამისათა, ვინაჲთგან იციან, ვითარმედ მოსაგებელად მათდა განწესებულ არს სასუფეველი ცათაჲ და კეთილნი იგი მიუთხრობელნი და ნიჭნი წარუვალნი.
ხოლო უკუეთუ ამას ყოველსა ზედა ჯერეთ საჭირო ვიეთმე უჩნს კე-თილი იგი და სანატრელი გზაჲ და საწყინო, მათი...
თარგმანებაჲ მათეს სახარებისაჲ თავი ივ
წმინდა იოანე ოქროპირი
სწავლაჲ ივ რაჲთა მოსწრაფე ვიყვნეთ დამარხვად მცნებათა ქრისტესთა:
სრულად ნახვა...0-21) ხოლო შრომათათჳს და ჭირთა ღმრთისმსახურებისათა მარადის მოქადულ არს და მოხარულ, რამეთუ უწყის, ვითარმედ აღსასრული მათი ცხორებაჲ საუკუნოჲ არს. ამისთჳს ღაღადებს: „რამეთუ საწუთროჲ ესე მცირე ჭირი ჩუენი გარდარეულსა დიდსა დიდებასა შეიქმს ჩუენთჳს“.
ამისთჳს მეცა გლოცავ თქუენ, საყუარელნო, განვიწმიდნეთ თავნი ჩუენნი ყოვლისაგანვე შეგინებისა ჴორცთაჲსა და სულისა და აღვასრულებდეთ სიწმიდესა შიშითა ღმრთისათა; შემდგომსა მას დავივიწყებდეთ და წინასა მივსწუთებოდით და კრძალულებით ვსდევდეთ გჳრგჳნსა მას ზეცისა ჩინებისასა, რაჲთა ღირს ვიქმნეთ მიმთხუევად მისა მადლითა და კაცთმოყუარებითა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესითა, რომლისაჲ არს დიდებაჲ თანა მამით და სულით წმიდითურთ აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამენ.