2 კორინთელთა მიმართ 2:4

თარგმანი: ესრეთ ეტყჳს, ვითარმედ: სიტყუანიცა ესე მხილებისა და კურნებისა თქუენისანი არა უტკივარად, არცა ულმობელად აღმოვლენ ჩემგან, არამედ ლმობითა გულისაჲთა და დათხევითა ცრემლთაჲთა, რამეთუ მელმის, ვითარ წყლულებათა უკურნებელობისათჳს მიჴმს მახჳლი სიტყუათა მკუეთელობისაჲ კუმევად თქუენ ზედა.

...დიდი სიყვარულის გამო ეშინოდა, რომ რაიმე ხრწნილება არ შემოპარულიყო. და კვლავ: „რამეთუ მრავლისაგან მწუხარებისა და შეურვებულისა გულისა მივწერე თქუენდა მრავლითა ცრემლითა, არა რაჲთა შესწუხნეთ, არამედ რაჲთა სცნათ სიყუარული იგი გარდარეული, რომელ მაქუს თქუენდა მიმართ." (2 კორ 2:4) ხოლო იოსები, მითხარი, ეს მტკიცე კაცი, რომელიც ასეთ ძალმომრეობას წინ აღუდგა, ასეთი ვნების ცეცხლის წინაშე ასე კეთილშობილად გამოჩნდა და რომელმაც ქალბატონის ესოდენი მძვინვარება ასე დაამარცხა და დასძლია? მაშინ რა აღარ ხიბლავდა? მშვენიერი სახე, პატივის ამპარტავნება, სამოსელთა ფუფუნება, ნელსაცხებელთა კეთილსურნელება, რადგან ამათაც იციან სულის დარბილება, და სიტყვები, ყოველივეზე რბილი?

5. იოსების ცრემლები და მტერთა მიტევება

რადგან იცით, რომ შეყვარებული ქალი, თანაც ასე მძაფრად, არ მოერიდება არც ერთი დამამცირებელი სიტყვის თქმას, როცა მავედრებლის სახეს მიიღებს. ისე გატყდა ოქროთი შემოსილი ქალი, რომელიც სამეფო ღირსებაშიც იყო, რომ შესაძლოა ტყვე ყმაწვილი...