2 კორინთელთა მიმართ 11:29

...დაექვემდებარა? ახლანდელთაგან ვერავინ გაბედავს ამის თქმას. მხოლოდ პავლეს, ენათა მსოფლიო მოძღვარს, შეეძლო კადნიერებით ეთქვა ეს, და კიდევ მეტიც. მაგრამ სად, იტყვის ვინმე, გადაიტანა პავლემ ასეთი შრომა? მოისმინე, რას ამბობს: „ვინ უძლურ არნ, და მე არა უძლურ ვიყვი? ვინ დაჰბრკოლდებინ, და მე არა ვჴურვიდი?" (2 კორ 11:29). აი, სამწყემსო სიყვარული! სხვათა დაცემები, ამბობს, ჩემს საკუთარ ტანჯვას აძლიერებს; სხვათა საცდურები ჩემს მწუხარებას ამძაფრებს. მას უნდა მიბაძონ ყველანი, ვისაც სიტყვიერ ცხვართა მწყემსობა ჩააბარეს; და ნუ იქნებიან უარესნი იმაზე, ვინც ასეთი დაუძინებელი მზრუნველობა გამოავლინა უტყვთა მიმართ, თანაც ამდენი წლის განმავლობაში! იქ, თუნდაც უყურადღებობა ყოფილიყო, ზიანი არ იქნებოდა; ხოლო აქ, თუ ერთი სიტყვიერი ცხვარი დაიღუპა ან მხეცმა მოიტაცა — დიდია დანაკარგი, უდიდესი ზიანი, გამოუთქმელი სასჯელი! თუ ჩვენმა უფალმა არ დააყოვნა მის გულისთვის საკუთარი სისხლის დაღვრა, მაშინ რა შემწყნარებლობის ღირსი იქნება ის, ვინც დაუდევრობას გამოავლენს იმის მიმართ, ვინც ასე პატივდებული იყო თავად უფლისგან, და თავის მოვალეობას ცხვრის მწყემსობაში არ ასრულებს? მაგრამ მივუბრუნდეთ წერილის თხრობის გაგრძელებას. **„ესე ოცი წელი არს ჩემი, — ამბობს იაკობი, — ვინათგან ვარ მ...

...რამდენადაც ფართოა მიწა, რომელსაც მზე თავისი სხივებით ანათებს, იმდენადვე ფართო იყო ამ ნეტარის მზრუნველობა და ზრუნვა. აი, რა ფართო გულია! აი, რა დიადი სულია! მაგრამ ის, რაც შემდეგ მოდის, ასე ვთქვათ, ყველა ნათქვამს ფარავს. „ვინ უძლურ არნ, და მე არა უძლურ ვიყვი? ვინ დაჰბრკოლდებინ, და მე არა ვჴურვიდი?" (2 კორ 11:29). აი, რა ნაზია ამ კაცის სიყვარული! აი, როგორი სიფხიზლეა! აი, როგორი მზრუნველობაა! რომელი დედა ისე გვემება შინაგანად ცხელებით მოცულ და საწოლზე მდებარე შვილისთვის, როგორც ეს ნეტარი უძლურებდა უძლურთათვის, სადაც არ უნდა ყოფილიყვნენ, და აღელვებული იყო შეცთუნებულთათვის? შეხედე, რა ძლიერად გამოთქვა. არ თქვა: „ვინ დაჰბრკოლდებინ, და მე" არ ვწუხვარო; არამედ — „ვჴურვიდი", — ამბობს, რითაც გვიჩვენებს მწუხარების დიდ ძალას და თავის შესახებ შეგვატყობინებს, რომ თითქოს აალდება და შინაგანად იწვის შეცთუნებულთათვის. ვიცი, რომ სწავლება ძალიან გავაგრძელე, თუმცა განზრახული მქონდა, დღეს მოკლე ვყოფილიყავი, რათა მარხვის შრომისგან ცოტათი მოგესვენათ. მაგრამ არ ვიცი, როგორ, ამ წმინდანის სათნოებათა სიმდიდრეს რომ შევეხე, ძლიერმა ნაკადმა მიმიტაცა. ამიტომ სიტყვას აქ შევაჩერებ და გევედრებით, საყვარელნო, მუდამ ფიქრში იქონიოთ და უწყვეტად აზროვნებდეთ იმის შ...