1 ტიმოთეს მიმართ 5:1

„ამცნებდ ამას და ასწავებდ. ნუმცა ვინ სიჭაბუკესა შენსა შეურაცხ-ჰყოფნ; არამედ სახე ექმენ მორწმუნეთა მათ სიტყჳთა, სლვითა, სიყუარულითა, სულითა, სარწმუნოებითა, სიწმიდითა. ვიდრემდე მოვიდე, ეკრძალე საკითხავსა, ნუგეშინის-ცემასა, მოძღურებასა; ნუ უდებ-ჰყოფ, რომელ-ეგე არს შენ თანა მადლი, რომელი მოგეცა შენ წინაწარმეტყუელებითა, დასხმითა ჴელთა ხუცობისათა." (1 ტიმ 4:11–14).

1. მოძღვრის ხელმწიფება და წერილთა შესწავლა

საქმეთაგან ზოგს სწავლება სჭირდება, ზოგს კი ბრძანება. ამრიგად, თუ იმაზე გასცემ ბრძანებას, რისი სწავლება გვმართებს, სასაცილო გახდები; და პირიქით, თუ იმაზე ასწავლი, რაზეც ბრძანება გვმართებს, იმავესვე დაითმენ. რას ვგულისხმობ? ბოროტი რომ არ უნდა იყო, ამის შესახებ სწავლება კი არ არის საჭირო, არამედ ბრძანება და უფრო მეტი ხელმწიფებით აკრძალვა; ასევე, კაცმა იუდეველობას რომ არ უნდა მიჰყვეს, ამას ბრძანება სჭირდება. ხოლო თუ ამბობ, რომ საჭიროა, კაცმა თავისი...

...ქსოვა. ხოლო რომ ესეც საქმეა, მოისმინე, რას ამბობს ქრისტე მოციქულებზე: „ღირს არს მუშაკი სასყიდლისა თჳსისა“ (ლუკ 10:7). და პავლეც ამბობს: „უფროჲს ხოლო რომელნი შურებოდიან სიტყჳთა და მოძღურებითა“ (1 ტიმ 5:17). ხოლო ეს საქმე რომ არ ყოფილიყო, შრომა როგორ ექნებოდა? რადგან რა არის ამ საქმეზე უფრო პატივსაცემი? და რა არის უფრო სასარგებლო? იგი ყველა ხელობაზე მაღლა დგას.

მაშ, რა საქმეა ის, რომელსაც მეუფეს ეუბნება? ეს საგალობელი, ეს წინასწარმეტყველება. და არ უთქვამს, რომელ მეფეს ეუბნებოდა; ამით ცხადყო, რომ ყოველთა ღმერთს მიმართავდა. რადგან როცა სპარსელთა მეფეს ვახსენებთ, უბრალოდ „მეფეს“ კი არ ვუწოდებთ, არამედ „სპარსელთა მეფეს“ ვამბობთ; ასევე — სომეხთა მეფეზეც. ხოლო როცა ჩვენს მეფეს ვახსენებთ, დამატება აღარ გვჭირდება და საკმარისად მიგვაჩნია ვ...

...რევის მოყვარული ხდება. მოწყალება კი მხოლოდ მათთვის არის მიცემული, ვისაც ხელთა შრომით თავის რჩენა არ ძალუძს, ან მათთვის, ვინც ასწავლის და მთლიანად სწავლების სიტყვით არის დაკავებული. რადგან ამბობს: „ჴარსა მეკალოესა არა დაუკრა პირი“ (1 ტიმ 5:18); და კიდევ: „ღირს არს მუშაკი სასყიდლისა თჳსისა.“ (1 ტიმ 5:18). ამიტომ არც მოძღვარია უქმი, არამედ შრომის, და თანაც დიდი შრომის, საზღაურს იღებს. მაგრამ უქმად მყოფის ლოცვა და მარხვა ხელთა საქმე არ არის; რადგან აქ შრომას ხელით შესრულებულს უწოდებს. და რათა ასეთი რამ არ იეჭვო, დაურთო: „არარას იქმან, არამედ მიმოიწულილვენ.“ (2 თეს 3:11).

„ესევითართა უკუე მათ ვამცნებთ და ვჰლოცავთ უფლისა ჩუენისა მიერ იესუ ქრისტესა“ (2 თეს 3:12). რადგან ძალიან მკაცრად შეეხო მათ, სიტყვის გასანაზებლად დაურთო: **„უფლისა ჩუენისა მიერ...

...და ამას თანა უქმობასა ისწავებენ და მიმოსლვასა სახლითი სახლად, არა ხოლო უქმობასა, არამედ სიჩქურესა და გამოწულილვასა და იტყჳედ უჯეროსა. მნებავს უკუე ჭაბუკთა ქორწინებაჲ, შვილთა სხმაჲ, სახლისა პყრობაჲ და არცა ერთისა მიზეზისა ცემად მჴდომსა ადგილად გინებისა. რამეთუ აწვე ვინმე გარდაიქცეს შედგომად ეშმაკისა.“** (1 ტიმ 5:11–15).

1. ახალგაზრდა ქვრივთა ქორწინება და ეკლესიის ზრუნვა

პავლემ ქვრივების შესახებ ვრცელი სიტყვა წარმოთქვა, მათი ასაკიც განსაზღვრა, როცა თქვა: „ქურივადმცა შერაცხილ არს ნუ უნაკლულესი სამეოცისა წლისაჲ“ (1 ტიმ 5:9), და ქვრივის თვისებაც გვასწავლა, როცა თქვა: „უკუეთუ შვილნი განზარდნა, უკუეთუ სტუმარნი ისტუმრნა, უკუეთუ წმიდათა ფერჴნი დაჰბანნა“ (1 ტიმ 5:10). აქ კი კვლავ ამბობს: „ხოლო ქურივთა ჭაბუკთა განეშორე“ (1 ტიმ 5:11). ქალწულების შესახებ კი, თუმცა საქმე ბევრად უფრო მძიმეა, არაფერს ამის მსგავსს არ მიანიშნებს; და სამართლიანადაც. რატომ?...

...მაშინაც ნუ ჩაირიცხება. რატომ განიხილავს ასაკს ასე ზუსტად, ამის მიზეზს შემდეგ ასახელებს — არა თავისგან, არამედ თვით ქვრივებისგან წამოყენებულს. ხოლო ჯერჯერობით მომდევნო სიტყვები მოვისმინოთ; ამბობს: „და საქმეთა შინა კეთილთა წამებულ“ (1 ტიმ 5:10).

რომელი საქმეებით? „უკუეთუ შვილნი განზარდნა“ (1 ტიმ 5:10). მართლაც, მცირე საქმე არ არის ეს — შვილების აღზრდა. ხოლო შვილების აღზრდა უბრალოდ შვილების მხოლოდ გამოკვებას კი არ ნიშნავს, არამედ იმასაც, რომ როგორც საჭიროა, ისე აღზარდო, როგორც ზემოთ ამბობს: „უკუეთუ ეგნენ სარწმუნოებით და სიყუარულით და სიწმიდით“ (1 ტიმ 2:15). ხედავ, როგორ ყველგან თავისიანთათვის გაწეულ კეთილმოქმედებას უცხოთათვის გაწეულზე წინ აყენებს? რადგან პირველად ამბობს და შემდეგ ასე აგრძელებს: **„უკუეთუ შვილნი განზარდნა, უკუეთუ სტუმარნი ისტუმრნა, უკუეთუ წმიდ...

...ერ ქალზე: ის ამისთვისაც დიდ საზღაურსა და მისაგებელს მიიღებს. მოისმინეთ ეს, მამებო და დედებო: შვილთა აღზრდა თქვენთვის საზღაურის გარეშე არ დარჩება. ამიტომაც შემდგომ ამბობს: „და საქმეთა შინა კეთილთა წამებულ: უკუეთუ შვილნი განზარდნა“ (1 ტიმ 5:10); სხვა საქმეებთან ერთად ამასაც ასახელებს. რადგან მცირე საქმე არ არის, რომ ღმერთისგან მოცემული შვილები კვლავ ღმერთს მიუძღვნა.

რადგან თუ შვილებს დასაწყისიდანვე კარგი ქვაკუთხედი და საფუძვლები ექნებათ, მშობლები დიდ საზღაურს მიიღებენ; ხოლო თუ უყურადღებონი იქნებიან, ასევე სასჯელს მიიღებენ. რადგან ელიც თავისი შვილების გამო დაიღუპა; მას ხომ მათი შეგონება მართებდა. და მართლაც, შეაგონებდა; თუმცა არა ისე, როგორც საჭირო იყო, რადგან არ ისურვა მათი დამწუხრება და მათაც და საკუთარი თავიც დაღუპა. მოისმინეთ ეს, მამებო: „განზარდენით იგინი სწავლითა და მოძღურებითა უფლისაჲთა“ (ეფეს 6:4) — და ეს დიდი ყურადღებით გააკეთეთ....

...ება შეერთება კი არ არის, არამედ ზედმეტ საქმეებში ჩარევა. შენ კი იმას, რაც ბოროტება არ არის, არ აკეთებ; ხოლო იმას, რაც განურჩეველი კი არა, ბრალდების ქვეშ მყოფია, იტვირთავ. ამიტომაც „რამეთუ აწვე ვინმე გარდაიქცეს შედგომად ეშმაკისა.“ (1 ტიმ 5:15); რადგან მათ არ იცოდნენ, როგორ ექვრივათ კეთილად. გსურს გაიგო, რა არის ქვრივი და რა არის ქვრივის ღირსება? მოუსმინე პავლეს, რომელიც ამბობს: „უკუეთუ შვილნი განზარდნა, უკუეთუ სტუმარნი ისტუმრნა, უკუეთუ წმიდათა ფერჴნი დაჰბანნა, უკუეთუ ჭირვეულთა შეეწია, უკუეთუ ყოველსა საქმესა კეთილსა შეუდგა.“ (1 ტიმ 5:10). რადგან, როცა ქმრის სიკვდილის შემდეგ დიდძალი სიმდიდრის ტვირთით ხარ გარემოცული, ბუნებრივია, ქვრივობას ვერ იტვირთავ. ამიტომ გადაიტანე ეს სიმდიდრე ცაში და ქვრივობის ტვირთი შენთვის სატარებელი გახდება. მაშ რა, ამბობს იგი, თუ მყავს შვილები, მამისეული ქონების მემკვიდრეები? ი...

...:3). ამრიგად ქრისტემ მორჩილს ყოველგვარი საბაბი წაართვა.

ხოლო პავლე ტიმოთესადმი წერისასაც ამბობდა: „რომელნი კეთილად ძღოდიან ხუცესნი, ორის ნაწილის პატივის ღირს იყვნედ, უფროჲს ხოლო რომელნი შურებოდიან სიტყჳთა და მოძღურებითა." (1 ტიმ 5:17). ებრაელთა მიმართაც წერისას ამბობდა: „დაემორჩილენით წინამძღუართა თქუენთა და ერჩდით მათ" (ებრ 13:17); და აქაც კვლავ: „ხოლო გლოცავთ თქუენ, ძმანო, იცნითმცა მშრომელნი იგი თქუენ შორის და წინამძღუარნი იგი თქუენნი უფლისა მიერ" (1 თეს 5:12). რადგან, როცა თქვა: „აღაშენებდით ურთიერთსა" (1 თეს 5:11), რათა არ ეფიქრათ, რომ მორწმუნეები მოძღვართა ღირსებამდე აიყვანა, ესეც დაურთო, თითქოს ამბობდა: თქვენც მოგეცით ნება, ერთმანეთი აღაშენოთ, რადგან შეუძლებელია მოძღვარმა ყოველივე თქვას. ამბობს: „მშრომელნი იგი თქუენ შორის და წინამძღუარნი იგი თქუენნი უფლისა მიერ და მასწავლელნი იგი თქუენნი" (...

...რადგან, თუ მათ სიყრმიდანვე ისე აღზრდი, როგორც აღზრდა ჯერ არს, მამობრივი მფარველობის სიკეთით გაცილებით მეტად ისარგებლებენ. ხოლო იმას, რომ ეს საქმე — ვგულისხმობ შვილების აღზრდას — ქვრივებს ეკუთვნის, პავლესგან მოისმინე: „უკუეთუ შვილნი განზარდნა" (1 ტიმ 5:10); და კვლავ: „არამედ ცხონდების შვილთა სხმისაგან" — არ უთქვამს: „ქმრისაგან" — „უკუეთუ ეგნენ სარწმუნოებით და სიყუარულით და სიწმიდით ღირსებასა ზედა." (1 ტიმ 2:15). ჩაუდეთ მათ ღმრთის შიში სიყრმიდანვე და ეს ყველა მამაზე მეტად დაიცავს მათ; ეს დაურღვეველი ზღუდე იქნება. რადგან, როცა მცველი შიგნით არის დამკვიდრებული, გარეგანი საშუალებანი აღარ გვჭირდება; ხოლო როცა ეს მცველი არ არის, ყოველივე გარეგანი ამაო ხდება. ეს იქნება მათთვის სიმდიდრეც, დიდებაც და კეთილწესიერებაც; ეს მათ ბრწყინვალედ გახდის არა მხოლოდ მიწაზე, არამედ ცათა შინაც.

ნუ მიაპყრობ მზერას იმათკენ, ვინც ოქროს სარტყლებით არიან შემოსარტყლულნი, ნურც ცხენებზე ამხედრებულებისკენ, ნურც...